Ағайынның араздығы сырттай қараған адамға жай ғана реніш болып көрінуі мүмкін. Бірақ оның салмағын тек сол әулеттің адамдары ғана сезінеді. Бір дастарханда күліп отырған жандардың бір күні бір біріне сәлем бермей кетуі өмірдің ең ауыр қасіреті деп ойлаймын. Адам кейде бөтеннің айтқанын кешіреді ал туғанының бір ауыз сөзіне бола жылдар бойы өкпе сақтайды. Сол өкпе уақыт өте келе жүрекке қатып қалған тасқа айналады. Сол тас ешкімге бақыт әкелмейді. Ол тек араны алыстатып балаларды бір бірінен жат қылып өсіреді. Бүгін араласпаған ағайынның ертеңгі ұрпағы бір бірін танымай қалуы да мүмкін. Өмір өте қысқа. Кеше ғана жанымызда жүрген талай адам бүгін арамызда жоқ. Сонда олардың артынан өкініп татуласып үлгермедім кешірім сұрап үлгермедім бір рет құшақтап қалсам ғой деген сөздер ғана қалады. Бірақ ол өкініш ештеңені өзгерте алмайды. Ағайынның қадірін байлықпен өлшеуге болмайды. Байлық дүние бәрі қалады бірақ қанмен келген туыстық ешқашан өзгермейді. Бір үйдің балалары бір біріне сүйеу болса ғана әулеттің шаңырағы биік болады. Ал ауызбіршілік кеткен жерде береке де тұрақтамайды. Кімнің дұрыс кімнің бұрыс екенін уақыт өзі көрсетеді. Бірақ уақыт ешкімді күтпейді. Сондықтан жүректе қатып қалған ренішті қойып кешірімге жол берген дұрыс. Кешірім әлсіздіктің емес парасаттың белгісі. Бір қадам жасап амандасу бір дастархан басында қайта бас қосу үлкен ерлік. Ертең бұл өмірден өткенде бізден қалған дүние емес адамдарға жасаған жақсылығымыз бен артта қалдырған татулығымыз ғана еске алынады. Сондықтан ағайынның арасына от емес жылу сыйлайық. Бірлігімізді сақтайық. Өйткені ағайын тату болса әулет мықты әулет мықты болса ұрпақтың болашағы да берік болады.#ағайындар #бауырлар #аманболсын #меніңөмірімғажап - @aaaaaiiiiiiinnnnnnn