@jinnmon.17: Title: 1ម៉ឺនដង បងស្រលាញ់អូន 12 បញ្ចូនទៅឬទុកនៅ ‘ ទៅឆែកកាំមេរ៉ាទៅ ឆាប់ឡើង!! បណ្តោយរឿងនេះឱ្យគេដឹងមិនបានទេ លោកតាច្បាស់ជាសម្លាប់យើង ’ ផ្ទៃមុខសង្ហាមនុស្សម្នាក់នោះញញឹមមកកាន់នាងយ៉ាងស្រទន់ ឃើញថ្ពាល់ខួចថើរៗ នាំយកសម្លេងដែលនាងធ្លាប់លឺបន្លឺក្នុងការចងចាំ។ ទោះបីមួយចំរៀកពេលខ្លី ណូអែល ស្គាល់ច្បាស់ពីទំនុកលើកដាក់សម្តីរបស់គេ... “ អ្នកនាង...នាងមានអីរឿងឬអត់? ” “ អ៎...! គឺៗ ខ្ញុំចង់សួររកបន្ទប់ទឹក ” ណូអែល អិកអាក់ក្តោបដៃកាបូបជាប់។ “ បន្ទប់ទឹក...ហឹម! ” ម្តងទៀតហើយដែលគេសើចញឹមៗបង្ហាញថ្ពាល់ខួច បបួលគួរធ្លាក់អន្លង់ស្នេហ៍ “ នៅទីនេះគ្មានទេ ” បើគ្មានចុះអ្នកនៅទីនេះជុះយ៉ាងម៉េច កុហកក៏មិនសមដែរ តែណ្ហើយនាងមិនមានគម្រោងចង់នៅទីនេះទេព្រោះមានកិច្ចការត្រូវធ្វើបន្ថែម។ “ មិនអីទេ គ្មានក៏គ្មានចុះ ខ្ញុំដើរឆ្លងកាត់ជន់ពេកទើបដាច់ចិត្តមកសួរនាំ ^0^ ដូច្នេះមិនរំខានលោកទៀតទេ សុំទៅសិនហើយសំណាងល្អ ” ណូអែល ប្រឹងសើចហែកថ្ពាល់វីដៃលាគេនឹងដើរបកក្រោយឥតស្តាយស្រណោះ។ ឥលូវមិនដឹងគួរធ្វើយ៉ាងម៉េចបន្ត បើយក ជេគ មកទីនេះវិញគេច្បាស់ជាមានគ្រោះថ្នាក់។ ជនដៃដល់ពិតប្រាកដមិនដឹងអ្នកណាផង បញ្ជូនគេមកទាំងមិនដឹងខ្យល់ ច្បាស់ងា---ប់ស្អុយក្លាយជាវិញ្ញាណតែលតោលមិនខាន.... “ ជួយរកយុត្តិធម៌ឱ្យខ្ញុំផង....ជួយរកយុត្តិធម៌ឱ្យខ្ញុំផង ” គ្រាន់តែបើកទ្វារមិនទាន់ចូលផ្ទះស្រួលបួលផង សម្រែកពួកព្រា--យធ្មប់ចាប់លឺបណ្តើរៗហើយ។ ក្រឹក! ពេលបើកទ្វារ ណូអែល ក៏ចំហមាត់ធ្លុងនឹងរាងខ្ពស់ ជេគ ឈរ លើសាឡុងកាច់គូទឡើងចុះពីអ្នកឪខ្លាឃ្មុំ ដែលឈររាំពីក្រោម។ មើលទៅថង់ខ្ទឹមម្ទេសគឺនៅសល់ទាំងអស់មិនទាន់បករួចសូម្បីមួយគ្រាប់។ “ ព្រះអើយ...ហេតុអីបញ្ជូនតែភាពហិនហោចឱ្យខ្ញុំចឹង...? ( ប្រយោគនេះនាងនិយាយតិចៗទេ តែប្រយោគក្រោយ) នែ! ចុះភ្លាម អ្នកណាឱ្យជាន់របស់អស់នេះ ឈប់រាំ!! ” មិនខ្វល់គេកំពុងតែសប្បាយ រាំកាច់ចង្កេះឱ្យណាណី... “ ហេក៎ៗ ហេក៎ៗ អេៗ អេៗ វីវ័ធ...វ័ធវី...អេ...! ហេក៎ៗ ” ផាច់! “ ខ្ញុំប្រាប់ឱ្យឈប់លឺទេ មនុស្សចង្រៃ!! ” ណូអែល ទះគូ--ទអ្នកឈររាំមួយដៃតែគេមិនឈប់ទើបនាងចង្អុលមុខឪខ្លាឃ្មុំខាំមាត់ ឱ្យគាត់ដឹងថានាងខឹងបំផុត។ “ លឺឬអត់ប្រាប់ឱ្យឈប់!! ” ខំដាក់មុខស្រែកដាក់គេតែគេបែរជាយកគូ---ទរុញមកប៉ះថ្ពាល់នាងវិញ ចង់ប្រាប់ថាទ្រាំលែងបានហើយ !!! ( SKIP ) “ ណូអែល...សុំទោស ! ជេគ ដឹងខ្លួនខុសហើយសុំអង្វរមើលមុខគ្នាបន្តិចមក...” (⁠｡⁠ŏ⁠﹏⁠ŏ⁠) នាងធ្វើអីគេដើរតាមក្រោយដែរ សុំឱ្យងាកមើល ទាំងដែលគ្នារវល់សឹងស្លាប់បោសផ្ទះផងលាងចានផង ដុសបង្គន់ផង។ “ ណូអែល...មើលមួយញឹបក៏បានដែរ បែរបន្តិចមក ” នៅតែរំងាស់នៅហ្នឹង រហូតដល់ធុញថ្លង់ត្រូវស្រែកដាក់។ “ គិតឱ្យខ្ញុំទ្រាំនឹងលោកដល់ពេលណា ស្អីក៏មិនធ្វើដឹងតែពីអុកឡុក បើមានកន្លែងណាលក់លោកយកលុយបាន ខ្ញុំដាក់លក់ហើយ ព្រោះទុកចិញ្ចឹមក៏ជួយស្អីមិនបានដែរ ” “ ចេះលាងចាន!! =o=” ធ្វើជាស្រែកភ្លាមលើកដៃផុតក្បាលអួត។ “ ធ្វើបានសាច់ការឬនៅ ចានខ្ញុំលាងអស់ហើយ ចាំជាតិក្រោយទៅចាំលាង ” “ ចេះបកខ្ទឹម !! ” លើកដៃបង្ហាញម្តងទៀត ᕦ⁠ʕ⁠ ⁠•⁠ᴥ⁠•⁠ʔ⁠ᕤ “ បកបានប៉ុន្មានតោនហើយ ខ្ទឹមលើតុហ្នឹង បើនិយាយគ្មានព័ស្តុតាងជាក់ស្តែង ខ្មោចក៏វាមិនចង់ស្តាប់ដែរ ” “ ជំពាក់ព័ស្តុតាងសិន ណូអែល...ជឿសិនមិនបានឬ ” “ ថ្លង់ណាស់ចេញពីខ្ញុំ ” ពឹប! នាងដើរបំបុកយកផ្លូវតែម្តង យកពេលទៅធ្វើការងារអ្វីផ្សេងទៀតព្រោះមិនចង់ឆ្លងឆ្លើយជាមួយមនុស្សម្នាក់នេះ។ ពេលយប់ “ អ្នកណាឱ្យមកដេកនៅទីនេះ!! ” ណូអែល ស្រែកខ្ទរបន្ទប់ពេលឃើញរាងខ្ពស់ដេកអោបខ្នើយមើលមុខនាងភ្លឹកៗ “ អត់មានអ្នកណាឱ្យមកទេ តែចិត្តចង់មកដេក ” “ មិនឱ្យអោយដេក ងើបវិញភ្លាមងើប!! ” មនុស្សខូចច្បាស់ជាឆក់ឱកាសមកធ្វើកេងចំណេញនាងទៀតហើយ ណូអែល ខ្នាញ់ចិត្តស្ទុះទៅទាញដៃគេឱ្យក្រោកពីលើពូកភ្លាមៗតែមិនអាច ក្នុងពេលដែលរាងកាយស្តើងត្រូវអ្នកម្ខាងទៀតទាញអោបកប់ចូលក្នុងដៃ។ “ ទម្រាំដល់ពេលយប់យូរសឹងស្លាប់ ជេគ នឹកណូអែលឡើងចង់ខ្យល់គ ” “ នឹកប្រកាច់យ៎អី ខ្ញុំមិនត្រូវជាស្អីនឹងលោកទេ ” “ ជាគូស្នេហ៍ ^_^ ” “ អ្នកណាទទួលស្គាល់!! និយាយនឹងដឹងទេថាគូស្នេហ៍ជាស្អី ប្រយ័ត្នខ្ញុំចាប់ហែកមាត់ដល់គុំត្រចៀក កុំតែនិយាយផ្តេសផ្តាស! ឆាប់លែងខ្ញុំ! ” “ អឹម...ទើបងូតទឹករួចឆាច់ ណូអែល ត្រចៀកដល់ហើយ ថែមទាំងអូបៗទៀតផង ប៊ីប៊ីមាត់មួយ ^3^ ” “ ប៊ីប៊ីស្អី!!! មិនប៊ីបួយអីទេ លែងខ្ញុំ !! ” នាងរើខ្លួនយកមែនទែននៅពេលដឹងខ្លួន ជាយរ៉ូបដេកកាន់តែខើចព្រោះអ្នកម្ខាងទៀតក្តាប់រំកិលឡើង.... #fyp #novelkhmer #cutemoment #jake #enhypen

𝓙𝓲𝓷𝓷𝓷-ជីន 🖋️

Open In TikTok:

Region: KH

Friday 03 July 2026 04:12:29 GMT