လက်လွှတ်လိုက်ဖို့ အချိန်တန်ပြီဆိုတာ ဦးနှောက်က သိနေပေမဲ့ နှလုံးသားကတော့ တခုခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲပဲ.. တကယ်တော့ ပင်ပန်းနေတာက ပတ်သတ်မှုကြောင့်တင် မဟုတ်ဘဲမပြတ်သားနိုင်တဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်ကြောင့်လည်းပါတယ်... နှုတ်ဆက်လိုက်ရမှာကို..ကြောက်နေမိသလို ဆက်ပြီးဆုပ်ကိုင်ထားပြန်တော့လည်း ကိုယ့်အတွက် နေရာမရှိမှန်း သိနေရတာက တကယ့်ကို စိတ်ညစ်ဖို့ကောင်းတဲ့ သံသရာပါပဲ အဆင်ပြေသွားမှာပါ ဆိုတဲ့မျှော်လင့်ချက်အမှားတွေနဲ့ ကိုယ့်ကိုကိုယ့် လိမ်ညာနေရတာလည်း ပင်ပန်းလှပါပြီ သူကတော့ မပြောင်းလဲဘဲ ကိုယ်ကပဲ အမြဲတမ်း အလျော့ပေး အလိုက်သိနေရတဲ့ အခြေနေမှာ ငါရဲ့တန်ဖိုးက ဘယ်နားမှာလဲလို့ မေးခွန်းထုပ်နေမိတယ် ရှေ့ဆက်ဖို့လည်း လမ်းမမြင် နောက်ဆုပ်ဖို့လည်း အင်အားမရှိဘဲ လမ်းလယ်မှာတင် ရပ်နေရတာဟာ တကယ်တော့ လက်တွေက လူသေတယောက်လို ရှင်သန်နေရတာနဲ့အတူတူပါပဲ.. ဒီလို မရေရာတဲ့ ခံစားချက်တွေနဲ့ ရှင်သန်နေရတဲ့ နေရက်တွေကို အဆုံးသတ်ချင်ပေမယ့် ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်က အလိုလို ဆွဲထားမိနေတုနပဲ ဘယ်တော့မှ အဆုံးသတ်နိုင်မလဲ မသိတဲ့ ဒီပင်ပန်းမှာတွေကြားမှာ တကယ်ကို ပင်ပန်းနေပြီ တနေ့တော့ ဒီမပြတ်သားမှုတွေ ကြားကနေ ရုန်းထွက်နိုင်ပါစေလို့ဘဲ ဆုတောင်းနေမိတော့တယ်....🥀@minnthetshein (မင်းသက်ရှိန်) - @minthet7779