@inumakisgoodomegainheat: AUGHHH, I'M SO MATERNAL TOWARDS THEM 😭😭😭 I CAN'T WAIT FOR S3 OMFG I HOPE THEY'LL LIVE TOGETHER AND RAISE A CAT LIKE WHAT THEY WANTED 🥹 || #hellonichecommunity #badfriendmanhwa #fypシ #fyp #fyppppppppppppppppppppppp

⸝⸝ ꒰ ʜɪʀᴀᴇᴛʜ 🫧 ⁞ ˎˊ˗
⸝⸝ ꒰ ʜɪʀᴀᴇᴛʜ 🫧 ⁞ ˎˊ˗
Open In TikTok:
Region: PH
Friday 03 July 2026 15:01:26 GMT
1818
168
3
2

Music

Download

Comments

sw5npopo
sw5npopo :
I NEED MORE OF THEM OMG
2026-07-11 06:17:19
1
inumakisgoodomegainheat
⸝⸝ ꒰ ʜɪʀᴀᴇᴛʜ 🫧 ⁞ ˎˊ˗ :
THE DIFFERENCE, OH MY GOSH MY CHILDREN 😭😭😭😭😭😭😭😭
2026-07-03 15:02:49
1
To see more videos from user @inumakisgoodomegainheat, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

نانامی کنتو (七海建人)، یکی از معدود شخصیت‌هایی که تو دنیای جوجوتسو کایسن واقعاً احساس «بزرگسالی» می‌ده، مردی که انگار از یه دنیای دیگه اومده وسط این همه بچه نابغه و هیولای جوان. ظاهرش همیشه مثل یه کارمند نمونه و منظمه: قد بلند و استوار (حدود ۱۸۴ سانتی‌متر)، شونه‌های پهن، بدن عضلانی اما نه از اون عضلانی‌های نمایشی، موهای بلوند که با دقت ۷:۳ تقسیم شدن (همین باعث شده طرفدارا بهش لقب «هفت‌سه» بدن)، عینک بدون دسته که چشم‌هاش رو نیمه‌پنهان می‌کنه، و همیشه کت‌وشلوار کاملاً اتوکشیده – معمولاً سفید یا خاکستری روشن – با کراوات زرد که انگار امضای شخصیش شده. وقتی تو حالت عادی می‌بینیش، بیشتر شبیه یه مدیر میانی بانک یا شرکت مشاوره مالیه تا جادوگر درجه یک. ولی همین که کراوات رو سر می‌بنده و آستین‌ها رو می‌زنه بالا، انگار دکمه‌ای زده می‌شه: «اضافه‌کاری شروع شد» و اون مرد خشک و منطقی تبدیل می‌شه به یکی از ترسناک‌ترین مبارزان نزدیک‌زن دنیای جوجوتسو. از نظر شخصیتی، نانامی ترکیبی بی‌نظیره از: واقع‌گرایی تلخ و بی‌رحم مسئولیت‌پذیری که گاهی به مرز خودآزاری می‌رسه مهربونی عمیق اما کاملاً پنهان‌شده نفرت از «اضافه‌کاری» (حتی تو مبارزه با نفرین‌ها هم ساعتش رو چک می‌کنه!) و یه حس وظیفه‌شناسی که هیچ‌وقت نمی‌تونه خاموشش کنه. گذشته‌ش خیلی ساده اما خیلی دردناکه. دوران دبیرستان جوجوتسو (کلاس زیر دست گوجو و گتو)، نانامی یه دانش‌آموز جدی، کمی منفی‌باف و منطقی بود. دوست نزدیکش هایبارا، پسری فوق‌العاده مثبت و شاد که همیشه می‌گفت «جادوگر بودن یعنی کمک به آدما»، تو یه مأموریت ساده کشته شد. هایبارا قبل از مرگش به نانامی لبخند زد و گفت «من خوشحالم که تونستم کمک کنم». این جمله مثل خنجر تو قلب نانامی فرو رفت. فهمید که جادوگر بودن یعنی فرستادن آدمای خوب به مرگ، یعنی قربانی کردن بچه‌ها برای بزرگ‌ترها. پس بعد از فارغ‌التحصیلی، کاملاً جادوگرها رو ترک کرد. رفت سراغ زندگی معمولی: کارمندی تو یه شرکت مالی، ساعت کاری منظم ۹ تا ۵، حقوق ثابت، تعطیلات آخر هفته، نون تازه هر روز صبح. برای چهار سال واقعاً خوشحال بود – یا حداقل به خودش می‌گفت خوشحاله. ولی نفرین‌ها تو دنیای معمولی هم وجود دارن. نانامی فهمید چیزی که تو زندگی معمولی گم کرده بود: احساس اینکه کسی واقعاً به وجودش نیاز داره. پس برگشت. به قول خودش: «هر دو تا مسیر آشغالن، پس بهتره تو زمینه‌ای که استعداد دارم کار کنم.» قدرتش، ده‌کاره جادویی ، کاملاً با شخصیتش جور درمیاد. هر هدفی رو به نسبت ۱۰ قسمت تقسیم می‌کنه و خط ۷:۳ (نقطه‌ای که ۷ قسمت اول و ۳ قسمت آخر به هم می‌رسن) نقطه ضعف مطلقه. اگه دقیق بزنه، ضربه کریتیکال می‌زنه و آسیب خیلی سنگین وارد می‌کنه – بدون هیچ حاشیه‌ای، بدون اتلاف انرژی. علاوه بر این، رکورددار مشت سیاه پشت سر همه‌ست (۴ بار پشت سر هم در یک مبارزه). و وقتی «حالت اضافه‌کاری» فعال می‌شه، قدرت، سرعت و دقتش چند برابر می‌شه و با یه چوب بزرگ مثل یه غول می‌جنگه. همه این‌ها نشون می‌ده نانامی چقدر روی کارایی و حداقل تلاش برای حداکثر نتیجه وسواس داره. ولی چیزی که نانامی رو واقعاً خاص و دوست‌داشتنی می‌کنه، رابطه‌ش با یوجی ایتادوریه. اولش یوجی رو فقط یه بچه می‌دید، نمی‌خواست درگیرش کنه، نمی‌خواست مسئولیت مرگ یه بچه دیگه رو به دوش بکشه. ولی کم‌کم فهمید یوجی چقدر جدیه، چقدر مسئولیت‌پذیره، چقدر شبیه خودشه تو سن پایین. بهش گفت: «تو دیگه جادوگر شدی. پس مسئولیت داری. نمی‌تونی فقط به خاطر احساساتت کار کنی.» و تو آخرین لحظه‌های زندگیش، وقتی بدنش پاره‌پاره شده بود، به یوجی لبخند کوچیکی زد و گفت: «بقیه‌ش رو به تو می‌سپارم.» نانامی کنتو، مردی که می‌خواست زندگی معمولی داشته باشه اما نتونست بی‌تفاوت بمونه، مردی که از اضافه‌کاری متنفر بود اما همیشه اضافه‌کاری کرد، مردی که می‌گفت جادوگرها آشغالن اما خودش بهترین نمونه‌شون بود، مردی که با یه کت‌وشلوار اتوکشیده و یه کراوات زرد، رفت و یکی از عمیق‌ترین جای خالی‌ها رو تو قلب همه گذاشت. چند لحظه کلیدی از ظاهر و لحظاتش: نانامی کلاسیک، کت‌وشلوار سفید، عینک، حالت کاری معمولی وقتی کراوات رو سر می‌بنده و وارد «حالت اضافه‌کاری» می‌شه مبارزه با ماهیتو در شیبویا، جایی که واقعاً درخشید و همه چیز رو به هم ریخت لحظه‌ای که به یوجی لبخند زد و مسئولیت رو سپرد – یکی از تلخ‌ترین و زیباترین لحظه‌های سری نانامی، نماد اینه که بزرگ بودن یعنی مسئولیت قبول کردن، حتی وقتی خسته‌ای، حتی وقتی دلت نمی‌خواد، حتی وقتی فقط می‌خوای سر ساعت بری خونه و یه نون تازه با کره بخوری. «کار کردن خوبه... اضافه‌کاری بده.» و با این حال، همیشه اضافه‌کاری کرد تا آخر. و ما هنوزم دلمون براش تنگه.
نانامی کنتو (七海建人)، یکی از معدود شخصیت‌هایی که تو دنیای جوجوتسو کایسن واقعاً احساس «بزرگسالی» می‌ده، مردی که انگار از یه دنیای دیگه اومده وسط این همه بچه نابغه و هیولای جوان. ظاهرش همیشه مثل یه کارمند نمونه و منظمه: قد بلند و استوار (حدود ۱۸۴ سانتی‌متر)، شونه‌های پهن، بدن عضلانی اما نه از اون عضلانی‌های نمایشی، موهای بلوند که با دقت ۷:۳ تقسیم شدن (همین باعث شده طرفدارا بهش لقب «هفت‌سه» بدن)، عینک بدون دسته که چشم‌هاش رو نیمه‌پنهان می‌کنه، و همیشه کت‌وشلوار کاملاً اتوکشیده – معمولاً سفید یا خاکستری روشن – با کراوات زرد که انگار امضای شخصیش شده. وقتی تو حالت عادی می‌بینیش، بیشتر شبیه یه مدیر میانی بانک یا شرکت مشاوره مالیه تا جادوگر درجه یک. ولی همین که کراوات رو سر می‌بنده و آستین‌ها رو می‌زنه بالا، انگار دکمه‌ای زده می‌شه: «اضافه‌کاری شروع شد» و اون مرد خشک و منطقی تبدیل می‌شه به یکی از ترسناک‌ترین مبارزان نزدیک‌زن دنیای جوجوتسو. از نظر شخصیتی، نانامی ترکیبی بی‌نظیره از: واقع‌گرایی تلخ و بی‌رحم مسئولیت‌پذیری که گاهی به مرز خودآزاری می‌رسه مهربونی عمیق اما کاملاً پنهان‌شده نفرت از «اضافه‌کاری» (حتی تو مبارزه با نفرین‌ها هم ساعتش رو چک می‌کنه!) و یه حس وظیفه‌شناسی که هیچ‌وقت نمی‌تونه خاموشش کنه. گذشته‌ش خیلی ساده اما خیلی دردناکه. دوران دبیرستان جوجوتسو (کلاس زیر دست گوجو و گتو)، نانامی یه دانش‌آموز جدی، کمی منفی‌باف و منطقی بود. دوست نزدیکش هایبارا، پسری فوق‌العاده مثبت و شاد که همیشه می‌گفت «جادوگر بودن یعنی کمک به آدما»، تو یه مأموریت ساده کشته شد. هایبارا قبل از مرگش به نانامی لبخند زد و گفت «من خوشحالم که تونستم کمک کنم». این جمله مثل خنجر تو قلب نانامی فرو رفت. فهمید که جادوگر بودن یعنی فرستادن آدمای خوب به مرگ، یعنی قربانی کردن بچه‌ها برای بزرگ‌ترها. پس بعد از فارغ‌التحصیلی، کاملاً جادوگرها رو ترک کرد. رفت سراغ زندگی معمولی: کارمندی تو یه شرکت مالی، ساعت کاری منظم ۹ تا ۵، حقوق ثابت، تعطیلات آخر هفته، نون تازه هر روز صبح. برای چهار سال واقعاً خوشحال بود – یا حداقل به خودش می‌گفت خوشحاله. ولی نفرین‌ها تو دنیای معمولی هم وجود دارن. نانامی فهمید چیزی که تو زندگی معمولی گم کرده بود: احساس اینکه کسی واقعاً به وجودش نیاز داره. پس برگشت. به قول خودش: «هر دو تا مسیر آشغالن، پس بهتره تو زمینه‌ای که استعداد دارم کار کنم.» قدرتش، ده‌کاره جادویی ، کاملاً با شخصیتش جور درمیاد. هر هدفی رو به نسبت ۱۰ قسمت تقسیم می‌کنه و خط ۷:۳ (نقطه‌ای که ۷ قسمت اول و ۳ قسمت آخر به هم می‌رسن) نقطه ضعف مطلقه. اگه دقیق بزنه، ضربه کریتیکال می‌زنه و آسیب خیلی سنگین وارد می‌کنه – بدون هیچ حاشیه‌ای، بدون اتلاف انرژی. علاوه بر این، رکورددار مشت سیاه پشت سر همه‌ست (۴ بار پشت سر هم در یک مبارزه). و وقتی «حالت اضافه‌کاری» فعال می‌شه، قدرت، سرعت و دقتش چند برابر می‌شه و با یه چوب بزرگ مثل یه غول می‌جنگه. همه این‌ها نشون می‌ده نانامی چقدر روی کارایی و حداقل تلاش برای حداکثر نتیجه وسواس داره. ولی چیزی که نانامی رو واقعاً خاص و دوست‌داشتنی می‌کنه، رابطه‌ش با یوجی ایتادوریه. اولش یوجی رو فقط یه بچه می‌دید، نمی‌خواست درگیرش کنه، نمی‌خواست مسئولیت مرگ یه بچه دیگه رو به دوش بکشه. ولی کم‌کم فهمید یوجی چقدر جدیه، چقدر مسئولیت‌پذیره، چقدر شبیه خودشه تو سن پایین. بهش گفت: «تو دیگه جادوگر شدی. پس مسئولیت داری. نمی‌تونی فقط به خاطر احساساتت کار کنی.» و تو آخرین لحظه‌های زندگیش، وقتی بدنش پاره‌پاره شده بود، به یوجی لبخند کوچیکی زد و گفت: «بقیه‌ش رو به تو می‌سپارم.» نانامی کنتو، مردی که می‌خواست زندگی معمولی داشته باشه اما نتونست بی‌تفاوت بمونه، مردی که از اضافه‌کاری متنفر بود اما همیشه اضافه‌کاری کرد، مردی که می‌گفت جادوگرها آشغالن اما خودش بهترین نمونه‌شون بود، مردی که با یه کت‌وشلوار اتوکشیده و یه کراوات زرد، رفت و یکی از عمیق‌ترین جای خالی‌ها رو تو قلب همه گذاشت. چند لحظه کلیدی از ظاهر و لحظاتش: نانامی کلاسیک، کت‌وشلوار سفید، عینک، حالت کاری معمولی وقتی کراوات رو سر می‌بنده و وارد «حالت اضافه‌کاری» می‌شه مبارزه با ماهیتو در شیبویا، جایی که واقعاً درخشید و همه چیز رو به هم ریخت لحظه‌ای که به یوجی لبخند زد و مسئولیت رو سپرد – یکی از تلخ‌ترین و زیباترین لحظه‌های سری نانامی، نماد اینه که بزرگ بودن یعنی مسئولیت قبول کردن، حتی وقتی خسته‌ای، حتی وقتی دلت نمی‌خواد، حتی وقتی فقط می‌خوای سر ساعت بری خونه و یه نون تازه با کره بخوری. «کار کردن خوبه... اضافه‌کاری بده.» و با این حال، همیشه اضافه‌کاری کرد تا آخر. و ما هنوزم دلمون براش تنگه.
What is it about these quiet Romanian villages that pulls you in? @Serenity Resort in Halchiu, nestled between Brașov and the forested peaks of the Carpathians, offers more than just high-thread-count sheets and lake views. It’s the perfect launchpad for exploring some of the most overlooked gems of Transylvania. Codlea itself is a humble, peaceful town, but drive a little further, and you’ll find yourself on the doorstep of Saxon villages where time has stood still for centuries. Places like Viscri and Prejmer are just waiting to be explored, each with fortified churches that still dominate their landscapes, echoes of a time when walls were built to fend off invaders, not tourists. In Codlea, you’re not just close to Brașov’s medieval charm and Poiana Brașov’s winter sports haven. The surrounding villages offer a deep dive into the region’s soul. These are places where the air smells of wood fires and plum brandy, where grandmothers still bake bread in outdoor ovens. You can hike the thickly wooded hills nearby or visit the Black Church in Brașov, whose dark, gothic spires stand as a reminder of this land’s complex past. It’s the kind of place where simplicity meets history head-on, creating a unique kind of richness that money can’t buy. What do you think is the best way to unwind in this part of the world? A day of hiking through the quiet forests, followed by a stop at a village market, or maybe sipping a local wine while watching the sun dip behind the Carpathians? Either way, you’re in for something special. Video by @girlontheroad_karina  [Romanian Villages, Codlea Travel, Transylvania Tourism, Brașov Medieval Towns, Poiana Brașov Skiing, Viscri Fortified Church, Prejmer UNESCO, Romanian Hiking, Saxon Heritage, Romanian History, Carpathian Mountains, Romania Local Food, Romanian Wine, Romanian Churches, Codlea Nature, Romania Rural Life, Romanian Castles, Transylvania Winter Sports, Romanian Market, Traditional Romania, Romanian Countryside] #Romania #Travel #Transylvania #Brașov #Hiking #RuralLife #Nature
What is it about these quiet Romanian villages that pulls you in? @Serenity Resort in Halchiu, nestled between Brașov and the forested peaks of the Carpathians, offers more than just high-thread-count sheets and lake views. It’s the perfect launchpad for exploring some of the most overlooked gems of Transylvania. Codlea itself is a humble, peaceful town, but drive a little further, and you’ll find yourself on the doorstep of Saxon villages where time has stood still for centuries. Places like Viscri and Prejmer are just waiting to be explored, each with fortified churches that still dominate their landscapes, echoes of a time when walls were built to fend off invaders, not tourists. In Codlea, you’re not just close to Brașov’s medieval charm and Poiana Brașov’s winter sports haven. The surrounding villages offer a deep dive into the region’s soul. These are places where the air smells of wood fires and plum brandy, where grandmothers still bake bread in outdoor ovens. You can hike the thickly wooded hills nearby or visit the Black Church in Brașov, whose dark, gothic spires stand as a reminder of this land’s complex past. It’s the kind of place where simplicity meets history head-on, creating a unique kind of richness that money can’t buy. What do you think is the best way to unwind in this part of the world? A day of hiking through the quiet forests, followed by a stop at a village market, or maybe sipping a local wine while watching the sun dip behind the Carpathians? Either way, you’re in for something special. Video by @girlontheroad_karina [Romanian Villages, Codlea Travel, Transylvania Tourism, Brașov Medieval Towns, Poiana Brașov Skiing, Viscri Fortified Church, Prejmer UNESCO, Romanian Hiking, Saxon Heritage, Romanian History, Carpathian Mountains, Romania Local Food, Romanian Wine, Romanian Churches, Codlea Nature, Romania Rural Life, Romanian Castles, Transylvania Winter Sports, Romanian Market, Traditional Romania, Romanian Countryside] #Romania #Travel #Transylvania #Brașov #Hiking #RuralLife #Nature

About