ჯაბა დადიანი მწერალი :
ჯაბა დადიანი
Jaba Dadiani
მოჩვენებათა სასახლის ღამეები — გაგრძელება / Nights of the Haunted Palace — Continuation
⸻
იმ ღამის შემდეგ სასახლეში დრო აღარ გადიოდა,
ის იკეცებოდა საკუთარ თავში, როგორც ძველი წერილი,
რომელიც არავის არასდროს წაუკითხავს ბოლომდე.
ლორდ ედმუნდი აღარ იყო დარწმუნებული,
სად იწყებოდა მისი ნაბიჯი და სად მთავრდებოდა სხვისი კვალი.
„This place… is changing,“ — თქვა მან ჩუმად.
მაგრამ პასუხი უკვე იცოდა:
არა სასახლე იცვლებოდა — ის თვითონ ქცეულიყო ცვლილებად.
⸻
მეორე დილა არ მოსულა.
სანაცვლოდ მოვიდა რბილი, ნაცრისფერი სინათლე,
რომელშიც ჩრდილები უფრო რეალური ხდებოდა, ვიდრე საგნები.
დარბაზში ისევ იდგა თეთრი ქალი.
„You are still here,“ — თქვა მან.
„I cannot leave,“ — უპასუხა ედმუნდმა.
„The doors… they don’t exist anymore.“
მოჩვენებამ ოდნავ გაიღიმა, თუ ეს ღიმილი იყო.
„Doors are for the living.“
⸻
ქვედა სართულებიდან ხმები ამოვიდა —
ძველი ომების ექო, ლითონის ჟღარუნი,
და ლოცვები, რომლებიც შუაში შეწყვეტილიყო საუკუნეების წინ.
„Do you hear them?“ — ჰკითხა ქალმა.
„Yes… they are everywhere,“ — თქვა მან.
„No,“ — უპასუხა მოჩვენებამ, —
„they are inside you now.“
⸻
ლორდი სარკესთან დაბრუნდა.
ამჯერად იქ საკუთარი სახე დაინახა,
მაგრამ თვალებში სხვები უყურებდნენ —
ათეულობით დაკარგული ისტორია ერთ სხეულში.
„What am I becoming?“ — ჰკითხა მან.
და სარკემ პირველად უპასუხა:
„You are the palace now.“
⸻
ქარი გარეთ გაძლიერდა,
მაგრამ ფანჯრები აღარ იღებოდა —
რადგან სასახლეს აღარ ჰქონდა გარეთ.
ყველაფერი შიგნით მოხდა.
„There is no outside,“ — თქვა ქალმა.
„Then where is escape?“ — ჰკითხა ედმუნდმა.
„There is none,“ — უპასუხა მან მშვიდად.
„Only remembering more deeply.“
2026-07-03 19:42:41