Chapter21 ซออาที่ตัดสินใจออกมารอที่หน้าประตู เพราะรู้สึกเกรงใจมาดามบาร์บาร่าที่ต้องคอยเข็นรถเอาอาหารเข้ามาให้ ในเวลานั้นเอง... ซออาหันไปสบตาเข้ากับออสการ์... ที่บังเอิญเดินออกมาจากห้องในจังหวะเดียวกันพอดี เขาออกมาเพื่ออ่านหนังสือหรือเปล่านะ? จะทำยังไงดี... ซออาได้ตัดสินใจก้าวเดินเข้าไปหาเขาแล้วพูดขึ้น "กลับมาอย่างปลอดภัยดีไหมคะ...?" "เมื่อกี้สถานการณ์มันวุ่นวายจนไม่มีสติ ก็เลยยังไม่ได้ทักทายคุณอย่างถูกต้องเลยค่ะ" "มารยาทดีจริง ๆ เลยนะ" "นั่นสินะ ที่ผ่านมาสบายดีไหม?" "ระหว่างที่คุณไม่อยู่ คนในคฤหาสน์ช่วยอำนวยความสะดวกให้เป็นอย่างดี ฉันเลยอยู่สบายมากเลยค่ะ" "แต่ดูเหมือนจะไม่เป็นอย่างนั้นเท่าไหร่นะ" "คือ... วันนี้ฉันทำเรื่องผิดพลาดไปนิดหน่อยน่ะค่ะ..." "ผิดพลาดอะไร?" "เพราะมันเป็นดอกไม้ที่เคยถูกวางไว้ที่สุสาน..." "ถึงจะเอากลับไปวางไว้ที่เดิมแล้วก็เถอะค่ะ..." "หืม... แล้วมันเกี่ยวอะไรกับการสาดเกลือแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยหรือเปล่า?" "ค่ะ เพราะว่ามีโชคร้ายติดมา" "โชคร้าย?" "อาเบลก็ซื้อดอกไม้ด้วยงั้นเหรอ?" "เปล่าค่ะ เขาแค่ช่วยฉันเอาดอกไม้ไปวางน่ะค่ะ" " ...อะไรกัน ไปโยนดอกไม้ทิ้งแล้วเหยียบย่ำมันหรือไง?" "เปล่าค่ะ ไม่ใช่แบบนั้น แต่เพราะเขาใช้เท้าปัดเศษใบไม้แห้งบนป้ายหลุมศพ..." " ...แล้วมันทำไมล่ะ?" " ....ถ้าฉันเป็นผี ฉันคงจะตามหลอกหลอนเขาแน่ ๆ ค่ะ" "พูดอะไรของเธอเนี่ย" ...นี่เราดูแปลกอีกแล้วเหรอ "เอาเถอะ แล้วเกลือมันเกี่ยวอะไรด้วยล่ะ" "เขาว่ากันว่าเกลือช่วยชำระล้างสิ่งชั่วร้ายและวิญญาณได้ค่ะ" "ที่บ้านเกิดของฉัน จะหยิบเกลือในโถมาเต็มกำมือแล้วสาดเอาค่ะ" "เพิ่งเคยเห็นเกลือที่อยู่ในขวดโหลเล็ก ๆ แบบนั้นเป็นครั้งแรก ก็เลยทำตัวไม่ถูกอยู่นิดหน่อย" "แต่ถึงอย่างนั้น เกลือก็คือเกลืออยู่ดีค่ะ" "น่าทึ่งดีนะ ในหลาย ๆ แง่มุมเลย" "แต่จะว่าไป วันก่อนยังถามอยู่เลยว่าเงิน 500 ล้านเคอร์เตต่อสัปดาห์มันมากขนาดไหน" "แต่วัน ๆ หนึ่งกลับใช้แค่นั้นเองเหรอ? เห็นบอกว่าใช้แค่ไม่กี่หมื่นเคอร์เตก็หมดแล้ว" " ...ก็เพราะคุณให้ฉันอยู่อย่างสุขสบายโดยไม่ขาดเหลืออะไรเลยนี่คะ" "ฉันเลยซื้อแค่ของที่จำเป็นนิดๆ หน่อยๆ เท่านั้นเองค่ะ..." "งั้น ชุดนั้นก็ซื้อมาด้วยงั้นเหรอ?" เขาพูดแล้วมองตรงอกเธอจนเธอหน้าแดง "คะ?" "เพราะเป็นชุดที่ไม่เคยเห็นมาก่อนเลยน่ะ" "อา... คือ... ฉัน...", "คือว่า คือเรื่องนั้น..." เรื่องแค่นี้ เธอจะลนลานอะไรขนาดนั้น วันแรกที่เจอกัน ยิ่งกว่านี้ฉันก็เห็นมาแล้ว ถ้าพูดเรื่องตอนนั้นออกไป เธอจะทำสีหน้ายังไงกันนะ "ไปเถอะ" "ฉัน... งั้น... ขอตัวนะคะ... ลาก่อนค่ะ..." หลังจากที่ซออาเดินจากไป ทิ้งให้ออสการ์จมอยู่กับความเงียบงันเพียงลำพัง ภายในหัวของเขาตอนนี้กลับถูกเติมเต็มด้วยภาพจินตนาการอันลึกซึ้งระหว่างเขากับเธอ เพราะอะไร ทำไมเงาร่างของเธอถึงได้เวียนวนอยู่ในความคิดไม่ยอมจางหาย ตัวเขาเองก็ไม่เข้าใจเลยสักนิด... ว่าความรู้สึกปั่นป่วนที่กำลังเผชิญอยู่นี้มันคืออะไร เป็นเรื่องที่แปลกประหลาดจริง ๆ ทั้งที่กลิ่นหอมนั้น น่าจะจางหายไปตั้งนานแล้ว ใบหน้าอันเย้ายวนลึกลับของหญิงสาวที่เคยแอบเฝ้ามองภายใต้เงาจันทร์ เส้นไหปลาร้าที่เด่นชัดชวนมอง กับเส้นไหล่ที่รับกันอย่างงดงามแปลกตา รูปร่างนุ่มนวลชวนฝันที่ซ่อนอยู่ภายใต้ชุดนอนสีขาวบางเบาจนแทบจะโปร่งแสง... มันทำให้เขาคิดไปถึงข้อเท้าอันเรียวบาง ที่มั่นใจได้เลยว่าคงจะบอบบางราวกับเส้นด้ายเส้นเดียว ขาวผ่อง... แสงจันทร์ที่ไร้รูปทรง ทว่ามีอยู่จริง หากนำสิ่งนั้นมาปั้นจนกลายเป็นมนุษย์ขึ้นมาได้... นี่ฉันอยากรู้อยากเห็นอะไรนักหนา ถึงได้เดินออกมาแล้วมายืนทำอะไรอยู่ตรงนี้กัน อา... หรือว่าฉันจะเก็บกดเรื่องอย่างว่ากันนะ เพราะห่างหายเรื่องอย่างว่าไปนาน กลิ่นหอมราวกับแสงจันทร์ที่ไร้รูปทรงนั้น กลิ่นมันเริ่มอบอวลขึ้นมารบกวนและสั่นคลอนจิตใจอย่างแผ่วเบาอีกครั้ง DISCLAIMER: NO COPYRIGHT INFRINGEMENT INTENDED. I DO NOT OWN THE PANELS / IMAGES AND THE SONG I'VE USED, CREDITS TO THE OWNERS. THE VIDEO IS PURELY FOR ENTERTAINMENT PURPOSE ONLY. ⚠️ : Sec. 107 of Copyright Act. 1979 #atonementforyourcruelty #속죄그잔혹함에대하여 #manhwa #fypviralシ #fyp - @darkhorse_984