"အကို ဘာလို့ လိမ်ခဲ့ရတာလဲ" "အကိုမလိမ်ခဲ့ဘူးလေ" "ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို မချစ်ပဲတွဲခဲ့ရတာလဲ" "အားနာလို့လေ မင်းကငါ့ကို ဒီလောက်တွယ်ကပ်ပြီးချစ်တယ်ပြောနေမှတော့ ငါလည်း အားနာနာနဲ့ တွဲခဲ့ရတာပေါ့" စိုင်းခွန်နွန် ဖြူစင်တဲ့ အပြုံးလေးတစ်ခုသာပြုံးလိုက်မိသည်။ "အာ့လို အားနာနာနဲ့ ကျွန်တော့်ဘေးမှာနေခဲ့ရတာ အကိုပင်ပန်းခဲ့ရမှာပေါ့" "ဟက်...အင်းပေါ့" "မချစ်ပဲတွဲခဲ့တာကို မျှော်လင့်ချက်တွေပါပေး အိမ်မက်တွေပါပေးခဲ့တာက လိမ်တာ မဟုတ်ဘူးပေါ့" "အကိုမလိမ်ခဲ့သလို မင်းကို မျှော်လင့်ချက်တွေလည်း မပေးခဲ့ဘူး" "........" "အကိုမင်းကို တွဲခဲ့ပေမယ့် အကိုမင်းကို ချစ်တယ်လို့ တစ်ခါမှမပြောဖူးဘူး" စိုင်းခွန်နွန် ဘာမှမပြောနိုင်ပဲဆွံ့အနေမိသည်။မြတ်ကိုကိုမောင်ပြောတာမှန်သည်။သူနဲ့မြတ်ကိုကို တွဲခဲ့တဲ့ သုံးလပတ်လုံး သူ့ကို မြတ်ကိုကိုက ချစ်တယ်လို့ တစ်ခွန်းတစ်ပါဒတောင်မပြောဖူးခဲ့ပေ။ဟုတ်သည်လေ တစ်ခွန်းလေးတောင် ယောင်ပြီးထွက်မလာတဲ့ "ချစ်တယ်"ဆိုတဲ့ စကားလုံးလေး။ "ဟက်...ဟုတ်သားပဲ အကိုမပြောခဲ့ဖူးဘူး" "အကို့မှာ ချစ်ရသူရှိနေလျှက်နဲ့ ချစ်တယ်ဆိုတဲ့ စကားလုံးတစ်လုံးကို တခြားသူတစ်ယောက်ကို ပြောဖို့ အကို မတွေးခဲ့ဖူးဘူး.." "အင်း အကိုက သစ္စာရှိလွန်းတာပဲ" "အင်း.." "အကို့ကို ကျွန်တော်က တစ်ကယ်ချစ်တယ်ဆိုတာ အကိုသိလား.." မြတ်ကိုကိုမောင် ခေါင်းရမ်းပြသည်။ "အကို့ကို ဘယ်သူချစ်တယ် ဘယ်သူမချစ်ဖူးဆိုတာ အကိုတစ်ခါမှ စိတ်မဝင်စားခဲ့ဘူး အကိုသိခဲ့တာက မင်းအကို ကို အကို ချစ်တယ်ဆိုတာတစ်ခုပဲ.." စိုင်းခွန်နွန် ခေါင်းသာအသာငြိမ့်ပြပြီး ပြုံးနေမိသည်။ "ကျွန်တော့် အချစ်က အရေးမပါခဲ့ပါလား" "တောင်းပန်ပါတယ် အကို့ကြောင့် အခုလို နာကျင်ခဲ့ရတာ အကို မင်းကို အားနာပါတယ်" "ဟား....အားနာရင် အကို ကျွန်တော့်ဆီပြန်လာခဲ့လေ အကိုရ" ခပ်မြန်မြန်ပဲ ပြောလိုက်တဲ့ စိုင်းခွန်နွန်ကို မြတ်ကိုကိုက တည်ငြိမ်သော မျက်ဝန်းတို့ဖြင့်သာကြည့်သည်။ "မနက်ဖြန် မင်္ဂလာဆောင်ကို လာခဲ့ဖို့ အကိုမင်းကို ဖိတ်တယ် မင်းက အထူးဧည့်သည်ပေါ့" "အနာကျင်ရဆုံးလူတစ်ယောက်ကို ထပ်နာကျင်အောင် လုပ်မလို့လား.." "မင်းသဘောပါ ‌ပြောစရာမရှိတော့ရင် သွားတော့မယ်" ပြောရင်းနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်ခုံမှာ ထိုင်နေတဲ့ မြတ်ကိုကိုက ထရပ်ပြီး သူ့ကို ကျောပေးကာထွက်သွားတော့သည်။ သူလည်း အမြန် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး.... "ကိုမြတ်...." သူခေါ်တော့ မြတ်ကိုကိုမောင်က နောက်ကိုအသာလှည့်ပြီး သူ့ကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပင်ကြည့်သည်။သူတိုးညှင်းသော အသံဖြင့်..... "အကို သေချာ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာလား မိုးဇေယျာအောင်ကရော အကို့ကို တစ်ကယ်ချစ်လို့လား" "အင်း....အကို‌ရွေးတဲ့လမ်းကို အကို အကောင်းဆုံး လျှောက်မှာ သူ့ကို အကိုယုံတယ်" "အင်းပါ....အကို စိတ်ချမ်းသာမယ်ဆို ကျွန်တော် ဘာဖြစ်ဖြစ် အဆင်ပြေပါတယ် တစ်ခုတော့ကတိပေးပါ ..." "ပြောကြည့်" "အကို ...ပျော်အောင်နေပါ.." မြတ်ကိုကိုမောင် သူ့ကို ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။ထို့နောက် ပါးချိုင့်ကြီးတွေထင်းနေတဲ့ အပြုံးတစ်ခုကို သူ့အတွက် လက်ဆောင်အဖြစ်ပေးကာ ကျောပေးထွက်ခွာသွားတော့သည်။ အပြုံးတစ်ခု ဒီအပြုံးလေးက ယခင်ကလို အေးချမ်းမှုရှိမနေပဲ ဆုံးရှုံးရတော့မှာပါလားဆိုတဲ့ အသိစိတ်နဲ့ ဝမ်းနည်းမှုတွေသာ ပိုမို တိုးပွားလာစေသည်။#မေတ္တာပို၍သစ္စာဆိုမည်fic #wattpadstories #views #like #fyppppppppppppppppppppppp - @1235chan7