@laikim96: Dậy sớm để đi đón ánh bình minh🥰Bắt trọn khoảnh khắc bầu trời lúc 5h sáng ở quê mình❤️❤️#binhminh #mientrungquetoi #phuyen #xuhuongtiktok2026 #Daklak

Kim Lai 96
Kim Lai 96
Open In TikTok:
Region: VN
Sunday 05 July 2026 12:28:36 GMT
6321
433
52
9

Music

Download

Comments

truongem882
Huy Trường ✨ :
Đẹp quá à dì 🥰
2026-07-05 16:58:30
1
thuyhang_771
Thúy Hằng_64 :
cảnh đẹp mê bạn ơi
2026-07-08 18:52:11
1
nguyen.huuu.thih
nguyen huuu thih :
Ở đâu mà cảnh đẹp lắm vậy em
2026-07-05 19:15:06
1
timlaichinhminhiv
Iv❤️ :
Nhớ nhà ghê luôn
2026-07-07 07:27:50
1
mocmac91
⎯⎯꯭᪳𓂋⃝᜴꯭✰❤𝓜ộ𝓬 𝓚𝓱ể𝓷𝓱 🕊࿐ :
để nhạc buồn dữ ông 😳
2026-07-05 13:49:17
1
user7459453963703
Huỳnh huy 1997 :
Quá tuyệt vời
2026-07-08 13:12:46
1
hi.long.v3
Kẻ Si Tình :
tắm biển sớm dọk
2026-07-05 13:57:34
1
nguyen_py_
𝐍𝐆𝐔𝐘Ê𝐍✄♥ :
đẹp thật 😊😊
2026-07-06 03:16:35
1
tm.hdfurniture
HD Furniture :
Là là nắng
2026-07-06 13:38:36
1
du797979
^_^~Trần Dự~^_^ :
Hk ngủ mà dậy sớm thế em😁
2026-07-06 01:11:12
1
lao_hoang_dong_78f1
cậu út 78 F1_🇻🇳_🇰🇷🎋 :
không biết ở phú nông luon á
2026-07-06 02:58:04
1
qutrn2263
quy py :
đi đâu chơi vậy e
2026-07-06 12:00:23
1
nguyentheson94
Nguyễn Sơn :
hôm nào rủ đi chung dí😅
2026-07-09 04:14:18
1
chang.2k1
Chang Rewiew 🇻🇳🇻🇳 :
fl chéo
2026-07-09 04:53:12
1
tieucaca77
Tiểu CaCa :
Cảnh đẹp quá em ơi
2026-07-06 02:41:24
1
c.huy8272
$$ Sa cơ đổi vận $$ :
cưới anh
2026-07-10 03:16:51
0
cng.khoa74
Công Khoa :
chào e tây hòa đồng hương
2026-07-07 05:15:38
1
timlaichinhminhiv
Iv❤️ :
Quá đẹp luôn e ơi
2026-07-07 07:27:39
1
kimthunhatrang
KIM THU 1994 :
t đông hòa b oi 😆
2026-07-05 12:32:59
1
sanglv78
🌼🐚Chú Hý .PY🐚🌼 :
Đẹp hen
2026-07-10 06:01:31
1
tuankkzz
Nobita😋 :
cảnh đep 🥰🥰🥰
2026-07-05 12:35:26
1
thuhuong140196
HoaThuyTinh :
đẹp quá bà ơi
2026-07-05 13:56:03
1
sang.nguyen2768
Sang Nguyen :
cầu vượt
2026-07-09 15:23:57
0
nghi.hong812
nghi hoàng :
❤️❤️❤️
2026-07-06 00:13:35
1
user14035978466303
Lê Thị Vân :
🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰
2026-07-05 12:33:55
1
To see more videos from user @laikim96, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

Ünlü bir sinir bilimci var: Robert Sapolsky. “Zebralar Neden Ülser Olmaz?” adlı kitabında tam da taşı gediğine koyuyor. Doğada bir zebra düşün. Bir aslan tarafından kovalandığında inanılmaz bir stres yaşar. Kalp atışı hızlanır, kortizol yükselir, beden alarma geçer. Ama bu kriz kısa vadelidir. Ya kaçıp kurtulur ya da ölür. Eğer kurtulursa birkaç dakika sonra yeniden otlamaya başlar. Aslan da bir sonraki hafta ne yapacağını düşünmez. Emeklilik fonunu hesaplamaz. Sosyal statüsünü sorgulamaz. Modern insana geldiğimizde işler değişir. Fiziksel bir tehdit olmadan, sadece düşünce gücümüzle geçmişi ve geleceği şimdiye taşıyarak bedenimizi sürekli alarm halinde tutmayı başardık. Bravo bize. İşte insan stresini hayvanlardan ayıran temel fark burada başlıyor: bilinç. Bu noktada bir başka önemli isim devreye giriyor: Antonio Damasio. “The Feeling of What Happens” kitabında çok net bir ayrım yapıyor. Diyor ki: Duygular (emotions) biyolojik ve bedensel tepkilerdir. Hisler (feelings) ise bu tepkilerin zihinsel deneyimleridir ve bilinç gerektirir. Yani korku bir duygudur. Ama “ya tekrar olursa?” diye zihinde dönen endişe bir histir. Zebra aslanı gördüğünde korku yaşar. Aslan gittikten sonra korku biter. Ama insan… O aslan gittikten sonra da zihninde yaşamaya devam eder. “Ya yarın yine gelirse?” “Ya bir dahaki sefere kaçamazsam?” “Ya herkes benim zayıf olduğumu anlarsa?” Biz duyguyu zamana yayarız. Tehdidi zihinsel olarak üretiriz. Henüz olmamış olana karşı bedenimizi savaşa sokarız. Literatürde buna “öngörüsel endişe” denir. Yani ortada gerçek bir aslan yoktur. Ama beden yine de koşuyormuş gibi yaşar. Sorun stres değil. Sürekli açık kalan alarmdır. Ve modern insanın en büyük paradoksu şudur: Zekâ sayesinde geleceği planlayabiliyoruz. Ama aynı zekâ yüzünden hiç gelmemiş tehditler için bugünümüzü yakıyoruz.
Ünlü bir sinir bilimci var: Robert Sapolsky. “Zebralar Neden Ülser Olmaz?” adlı kitabında tam da taşı gediğine koyuyor. Doğada bir zebra düşün. Bir aslan tarafından kovalandığında inanılmaz bir stres yaşar. Kalp atışı hızlanır, kortizol yükselir, beden alarma geçer. Ama bu kriz kısa vadelidir. Ya kaçıp kurtulur ya da ölür. Eğer kurtulursa birkaç dakika sonra yeniden otlamaya başlar. Aslan da bir sonraki hafta ne yapacağını düşünmez. Emeklilik fonunu hesaplamaz. Sosyal statüsünü sorgulamaz. Modern insana geldiğimizde işler değişir. Fiziksel bir tehdit olmadan, sadece düşünce gücümüzle geçmişi ve geleceği şimdiye taşıyarak bedenimizi sürekli alarm halinde tutmayı başardık. Bravo bize. İşte insan stresini hayvanlardan ayıran temel fark burada başlıyor: bilinç. Bu noktada bir başka önemli isim devreye giriyor: Antonio Damasio. “The Feeling of What Happens” kitabında çok net bir ayrım yapıyor. Diyor ki: Duygular (emotions) biyolojik ve bedensel tepkilerdir. Hisler (feelings) ise bu tepkilerin zihinsel deneyimleridir ve bilinç gerektirir. Yani korku bir duygudur. Ama “ya tekrar olursa?” diye zihinde dönen endişe bir histir. Zebra aslanı gördüğünde korku yaşar. Aslan gittikten sonra korku biter. Ama insan… O aslan gittikten sonra da zihninde yaşamaya devam eder. “Ya yarın yine gelirse?” “Ya bir dahaki sefere kaçamazsam?” “Ya herkes benim zayıf olduğumu anlarsa?” Biz duyguyu zamana yayarız. Tehdidi zihinsel olarak üretiriz. Henüz olmamış olana karşı bedenimizi savaşa sokarız. Literatürde buna “öngörüsel endişe” denir. Yani ortada gerçek bir aslan yoktur. Ama beden yine de koşuyormuş gibi yaşar. Sorun stres değil. Sürekli açık kalan alarmdır. Ve modern insanın en büyük paradoksu şudur: Zekâ sayesinde geleceği planlayabiliyoruz. Ama aynı zekâ yüzünden hiç gelmemiş tehditler için bugünümüzü yakıyoruz.

About