Nevruz Baygu :
Seni çok özledim… Bunu söylemek bile içimi acıtıyor. Çünkü özlediğim kişi, bana bunları yaşatan kişi olmamalıydı. Bazen kendi kendime soruyorum; bize bunu neden yaptın? Birlikte kurduğumuz onca hayale, verdiğimiz onca söze, yaşadığımız onca güzel ana rağmen neden aşkımıza ihanet ettin? Ben seni severken, sana güvenmeyi seçerken, sen nasıl oldu da beni kırabilecek bir yolu seçebildin? Bunu düşündükçe içimdeki acı daha da büyüyor. Çünkü ben seni kaybetmekten değil, sana olan inancımı kaybetmekten yoruldum.
Seni unutmak için defalarca kendime söz verdim. “Bugün son.” dedim, “Artık onu düşünmeyeceğim.” dedim. Ama ne zaman gece olsa, sessizlik çöktüğünde aklıma yine sen geliyorsun. Bir şarkıda, bir fotoğrafta, yürüdüğüm bir sokakta, en beklemediğim anda yine sen varsın. Seni geri istemiyorum demek istiyorum ama kalbim hâlâ seni arıyor. İşte en çok da bu canımı yakıyor. Çünkü bana ihanet eden kişiyi özlemem gerektiğini değil, unutmam gerektiğini biliyorum. Ama insan kalbine bunu anlatamıyor.
Üç yılımı sana verdim. Sadece zamanımı değil; sevgimi, güvenimi, hayallerimi ve geleceğimi de sana emanet ettim. Sen ise hepsini tek bir anda yıkıp geçtin. Keşke bana artık sevmediğini söyleseydin. Keşke dürüst olsaydın. Canım yine yanardı ama en azından bana ihanet etmezdin. Çünkü ayrılık zamanla iyileşir, ama ihanet insanın içinde yıllarca taşıdığı derin bir yara bırakır.
Bazen düşünüyorum… Acaba bir an olsun beni düşündün mü? Bana bunları yaşatırken aklına hiç birlikte güldüğümüz günler geldi mi? Bana verdiğin sözler, kurduğumuz hayaller hiç mi gözünün önüne gelmedi? Yoksa hepsi senin için bu kadar kolay unutulacak şeyler miydi? Ben hâlâ cevap bulamıyorum. Belki de bazı soruların cevabı hiç olmayacak.
Seni hâlâ özlüyorum, evet. Ama özlediğim kişi, bana ihanet eden sen değilsin. Ben, bana sarılırken gözlerinin içi gülen seni özlüyorum. Bana “hep yanındayım” diyen seni özlüyorum. Belki de hiç var olmayan, sadece benim inandığım o insanı özlüyorum. Çünkü bana bunları yapan biri, benim sevdiğim insan olamazdı.
Bir gün seni unutacağımı biliyorum. Ama seni unutmaktan çok, bana yaşattığın acıyla yaşamayı bırakacağım günü bekliyorum. O gün geldiğinde seni suçlamayacağım da, kendimi de
2026-07-07 10:54:47