ℓi☽rα :
Bilmiyorum, bir gün bu satırlar karşına çıkar mı. Çıkarsa da okurken gözlerin dolar mı, vicdanın sızlar mı, yoksa hiçbir şey olmamış gibi geçip gider misin?
Sen sadece benden ayrılmadın.Bana kurdurduğun bütün hayalleri, bana verdiğin bütün umutları da yarım bıraktın. 5,5 yıl boyunca bana bir gün kavuşacağız dedin. Ben de o söze inanıp hayatımı değiştirdim. Korkularımı yendim, fedakarlık yaptım, herkesi karşıma aldım. Çünkü senin beni yarı yolda bırakacağına ihtimal bile vermedim.
Ben sana güvenerek her şeyi göze alırken, sen sıra kendine geldiğinde korkularını seçtin. Beni değil, kendi rahatını düşündün. Bir cümleyle çekip gittin ama ardında sadece bir ayrılık bırakmadın,inancımı, güvenimi ve yıllarımı da alıp gittin.
Bazen aynaya baktığında aklına geliyor muyum? Bana verdiğin sözler, döktürdüğün gözyaşları hiç vicdanını sızlatıyor mu? Çünkü ben hala, beni en çok seven insanın bana bunları nasıl yapabildiğini anlamaya çalışıyorum.
Sana artık kırgın değilim. Çünkü kırgınlık bile zamanla tükeniyor. Ama yaşattıklarını da unutmayacağım. Seni Allah’a havale ettim. Benim içimde kalan her gözyaşının, her hayal kırıklığının şahidi Allah’tır. Bu dünyada hesap sorulmasa bile ahirette kimsenin kimsede hakkı kalmayacak. O gün ben konuşmayacağım,yaşattıkların konuşacak.
Umarım bir gün gerçekten anlarsın… İnsan en çok, kendisine bütün kalbiyle inanan birini kaybettiğinde geç kalmış olur.🦋🌼H.T.
2026-07-08 04:14:07