@strk_pedz: May hika ako. At kung ikaw ay tulad ko, alam mo kung gaano kahirap huminga minsan na para bang may mabigat na nakadagan sa dibdib mo. Ang hika o asthma ay hindi nakikita sa labas. Mukha kaming normal. Nakakatawa, nakakalaro, nakakapasok sa eskwela o trabaho. Pero sa loob, nag-aalala kami palagi: _“May dala ba akong inhaler? Mauulan ba mamaya? Maalikabok ba dito?”_ Ang simpleng paghinga na ginagawa ng iba nang walang iniisip, sa amin ay isang bagay na dapat bantayan. Maraming bagay ang nagiging _trigger_ namin. Alikabok, usok ng sigarilyo, amoy ng pabango, lamig ng hangin, pagod, o kahit sobrang saya at pag-iyak. Sa Baguio, ang malamig at maalikabok na hangin minsan ang kalaban namin. Isang maling paghinga lang, uubo na, hihingalin na, at hahanapin na agad ang inhaler. Pero hindi ibig sabihin nun ay mahina na kami. Natuto kaming maging matatag. Natuto kaming makinig sa katawan namin. Alam namin kung kailan dapat magpahinga, uminom ng gamot sa oras, at iwasan ang mga bagay na makakasama. Ang hika ang nagturo sa akin na alagaan ang sarili at maging handa palagi. Ang pinakamahirap ay ‘yung hindi nila maintindihan. “Artista ka lang” o “Magpahinga ka lang” ang sasabihin ng iba. Hindi nila alam na ang paghingal ay nakakatakot. Pero okay lang. Dahil kahit may hika kami, may pangarap pa rin kami. May kaya pa rin kaming abutin. Sa mga tulad kong may hika: Hindi tayo nag-iisa. Ang hika ay bahagi lang ng buhay natin, pero hindi nito binubuo kung sino tayo. Huminga nang dahan-dahan. Magpahinga kung kailangan. At ituloy pa rin ang laban. *Dahil kahit mahirap huminga minsan, hindi hihinto ang pangarap natin.

str_ckk ouch

Open In TikTok:

Region: PH

Wednesday 08 July 2026 07:05:09 GMT