@a.badakhshani: در مراسمی که شامگاه دیروز در شهر پورتو چروو برگزار شد، مسئولان محلی به طور رسمی میدان اصلی شهر را به افتخار مولانا شاه کریم نام‌گذاری کردند. همچنین از یک پیکرهٔ یادبود پرده‌برداری شد تا از نقش پیشگامانهٔ ایشان در آبادانی و شکوفایی منطقهٔ ساحلی ساردینیا قدردانی شود. مولانا حاضر امام به همراه شاهزاده امین، شاهزاده عرفان و شاهزاده سینان در این مراسم حضور داشتند. حضرت امام که بخشی از سخنان خود را به زبان ایتالیایی بیان کردند، از مسئولان محلی به خاطر این بزرگداشت که پس از درگذشت پدرشان انجام شد، سپاسگزاری کردند. ایشان فرمودند: «میدان، جایگاه دیدار، خاطره و همبستگی مردم است. پیوند خوردن نام پدرم با این میدان، یاد او را در دل پورتو چروو، در میان مردم، ساختمان‌ها، طبیعت و دریایی که آن را بسیار دوست می‌داشت، جاودانه می‌سازد. خانواده‌ام و من از این ادای احترام صمیمانه و تأثیرگذار، عمیقاً سپاسگزاریم.» هنگامی که امام فقید در آغاز دههٔ ۱۳۴۰ خورشیدی (دههٔ ۱۹۶۰ میلادی) برای نخستین بار از این منطقه دیدن کردند، بخش «مونتی دی مولا» در ساردینیا سرزمینی خشک و بایر بود که نه جاده داشت و نه برق. با حمایت، راهنمایی و دوراندیشی ایشان، این منطقه به «ساحل زمردین» تبدیل شد؛ منطقه‌ای که با استفاده از مصالح بومی و در عین حفظ زیبایی‌های طبیعی آن، توسعه یافت. حضرت امام در ادامه فرمودند: «این طرح به پدرم فرصت داد تا بسیاری از ارزش‌هایی را که عمیقاً به آن‌ها باور داشت، همچون معماری، هنرهای دستی، طبیعت، زیبایی و توسعهٔ پایدار و بلندمدت، در کنار یکدیگر به ثمر برساند.» شهردار آرزاکنا، روبرتو راگنِدا، با یادآوری نخستین سفر امام فقید به این منطقه، گفت که ایشان شیوه‌ای از معماری را ترویج کردند که به جای چیرگی بر طبیعت، با آن هماهنگ و همسو باشد. او گفت: «شاهزاده کریم این سرزمین را دوست داشت و آینده‌ای آباد و پایدار برای این گوشه از جهان در نظر گرفت؛ آینده‌ای که بر پایهٔ کارخانه‌ها، صنایع سنگین یا بهره‌برداری بی‌رویه از منابع طبیعی نباشد. ایشان آینده‌نگری داشت تا دریابد که هویت بومی و میراث طبیعی می‌توانند پایه‌های توسعه‌ای همگانی و پایدار باشند.» وی افزود: «نام‌گذاری این میدان و پرده‌برداری از این پیکرهٔ یادبود، نشانه‌ای از سپاسگزاری صمیمانهٔ ماست. این اثر هنری نیز اندیشه و نگرش بنیان‌گذار آن را بازتاب می‌دهد؛ اثری که به جای خودنمایی، با محیط پیرامون خود هماهنگ و هم‌سخن است.» شهردار همچنین اعلام کرد که به مولانا حاضر امام نیز همانند پدرشان که در سال ۱۹۶۵ این افتخار را دریافت کرده بودند، شهروندی افتخاری شهر آرزاکنا اعطا خواهد شد. «ساحل زمردین» به یکی از مهم‌ترین مقصدهای گردشگری جهان تبدیل شد. رستوران‌ها، هتل‌ها و مجموعه‌های ورزشی در آن ساخته شدند، اما همهٔ این پیشرفت‌ها با رعایت دقیق اصول معماری و حفظ طبیعت انجام گرفت. کمیتهٔ برنامه‌ریزی به ریاست مولانا شاه کریم نیز نقش مهمی در گسترش زیرساخت‌های منطقه و رونق گردشگری ایفا کرد و مقرر ساخت که ساختمان‌های جدید کوتاه‌ارتفاع باشند تا با چشم‌انداز طبیعی منطقه هماهنگی داشته باشند. آلساندرا توده، رئیس منطقهٔ خودگردان ساردینیا، گفت: «امروز ما تنها یک میدان و یک پیکره را گشایش نمی‌کنیم، بلکه نام و اندیشه‌ای را به حافظهٔ همگانی می‌سپاریم که تأثیری ژرف بر تاریخ معاصر ساردینیا گذاشته است.» وی همچنین افزود: «میراث او تنها در معماری ساحلی خلاصه نمی‌شود، بلکه فرهنگ کارآفرینی، نوآوری، سرمایه‌گذاری، اشتغال و اعتماد به توانایی‌های این جزیره نیز بخشی از میراث اوست؛ میراثی که برای نسل‌های بسیاری از کارگران، کارآفرینان، متخصصان و جوانان، فرصت‌های تازه‌ای پدید آورده است.» در سال‌های بعد، این منطقه همچنان در زمینهٔ توسعهٔ پایدار پیشگام باقی ماند؛ با بهره‌گیری از انرژی‌های تجدیدپذیر، حذف پلاستیک‌های یک‌بارمصرف، ایجاد ایستگاه‌های بازیافت، اجرای برنامه‌های حفاظت از دریا و افزایش آگاهی دربارهٔ نگهداری از آبزیان و محیط زیست. امروزه این طرح، نخستین نمونهٔ گردشگری سازگار با محیط زیست در دریای مدیترانه شناخته می‌شود. در پایان، مولانا حاضر امام از مسئولان محلی، هنرمندان و همهٔ کسانی که با مهر و احترام، یاد و خاطرهٔ پدرشان را زنده نگه داشته‌اند، سپاسگزاری کردند. ایشان فرمودند: «بی‌تردید او از این بزرگداشت بسیار متأثر و سپاسگزار می‌شد. همچنین یقین دارم که آرزو داشت این لحظه بیش از هر چیز، نگاه به آینده باشد؛ آینده‌ای که در آن این سرزمین با همان خلاقیت، نظم، دوراندیشی و احساس مسئولیتی که الهام‌بخش شکل‌گیری آن بود، حفظ و پاسداری شود.» اعتبار عکس‌ها: آی‌پی‌اِل / اکبر حکیم