1. Home
  2. Detail

@bak.nurm: #greenvibes #massagegel#moiturizer #massagegel

baknurm
baknurm
Open In TikTok:
Region: ID
Saturday 11 July 2026 07:44:57 GMT
240
1
0
0

Music

Download

No Watermark .mp4 (2.44MB) No Watermark(HD) .mp4 (2.44MB) Watermark .mp4 (2.5MB) Music .mp3

Comments

There are no more comments for this video.
To see more videos from user @bak.nurm, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

هدف ميسي 🔥👆🏿 . . . #ميسي #الارجنتين #كاس_العالم #viralvideo #fyp
هدف ميسي 🔥👆🏿 . . . #ميسي #الارجنتين #كاس_العالم #viralvideo #fyp
Ünlü bir sinir bilimci var: Robert Sapolsky. “Zebralar Neden Ülser Olmaz?” adlı kitabında tam da taşı gediğine koyuyor. Doğada bir zebra düşün. Bir aslan tarafından kovalandığında inanılmaz bir stres yaşar. Kalp atışı hızlanır, kortizol yükselir, beden alarma geçer. Ama bu kriz kısa vadelidir. Ya kaçıp kurtulur ya da ölür. Eğer kurtulursa birkaç dakika sonra yeniden otlamaya başlar. Aslan da bir sonraki hafta ne yapacağını düşünmez. Emeklilik fonunu hesaplamaz. Sosyal statüsünü sorgulamaz. Modern insana geldiğimizde işler değişir. Fiziksel bir tehdit olmadan, sadece düşünce gücümüzle geçmişi ve geleceği şimdiye taşıyarak bedenimizi sürekli alarm halinde tutmayı başardık. Bravo bize. İşte insan stresini hayvanlardan ayıran temel fark burada başlıyor: bilinç. Bu noktada bir başka önemli isim devreye giriyor: Antonio Damasio. “The Feeling of What Happens” kitabında çok net bir ayrım yapıyor. Diyor ki: Duygular (emotions) biyolojik ve bedensel tepkilerdir. Hisler (feelings) ise bu tepkilerin zihinsel deneyimleridir ve bilinç gerektirir. Yani korku bir duygudur. Ama “ya tekrar olursa?” diye zihinde dönen endişe bir histir. Zebra aslanı gördüğünde korku yaşar. Aslan gittikten sonra korku biter. Ama insan… O aslan gittikten sonra da zihninde yaşamaya devam eder. “Ya yarın yine gelirse?” “Ya bir dahaki sefere kaçamazsam?” “Ya herkes benim zayıf olduğumu anlarsa?” Biz duyguyu zamana yayarız. Tehdidi zihinsel olarak üretiriz. Henüz olmamış olana karşı bedenimizi savaşa sokarız. Literatürde buna “öngörüsel endişe” denir. Yani ortada gerçek bir aslan yoktur. Ama beden yine de koşuyormuş gibi yaşar. Sorun stres değil. Sürekli açık kalan alarmdır. Ve modern insanın en büyük paradoksu şudur: Zekâ sayesinde geleceği planlayabiliyoruz. Ama aynı zekâ yüzünden hiç gelmemiş tehditler için bugünümüzü yakıyoruz.
Ünlü bir sinir bilimci var: Robert Sapolsky. “Zebralar Neden Ülser Olmaz?” adlı kitabında tam da taşı gediğine koyuyor. Doğada bir zebra düşün. Bir aslan tarafından kovalandığında inanılmaz bir stres yaşar. Kalp atışı hızlanır, kortizol yükselir, beden alarma geçer. Ama bu kriz kısa vadelidir. Ya kaçıp kurtulur ya da ölür. Eğer kurtulursa birkaç dakika sonra yeniden otlamaya başlar. Aslan da bir sonraki hafta ne yapacağını düşünmez. Emeklilik fonunu hesaplamaz. Sosyal statüsünü sorgulamaz. Modern insana geldiğimizde işler değişir. Fiziksel bir tehdit olmadan, sadece düşünce gücümüzle geçmişi ve geleceği şimdiye taşıyarak bedenimizi sürekli alarm halinde tutmayı başardık. Bravo bize. İşte insan stresini hayvanlardan ayıran temel fark burada başlıyor: bilinç. Bu noktada bir başka önemli isim devreye giriyor: Antonio Damasio. “The Feeling of What Happens” kitabında çok net bir ayrım yapıyor. Diyor ki: Duygular (emotions) biyolojik ve bedensel tepkilerdir. Hisler (feelings) ise bu tepkilerin zihinsel deneyimleridir ve bilinç gerektirir. Yani korku bir duygudur. Ama “ya tekrar olursa?” diye zihinde dönen endişe bir histir. Zebra aslanı gördüğünde korku yaşar. Aslan gittikten sonra korku biter. Ama insan… O aslan gittikten sonra da zihninde yaşamaya devam eder. “Ya yarın yine gelirse?” “Ya bir dahaki sefere kaçamazsam?” “Ya herkes benim zayıf olduğumu anlarsa?” Biz duyguyu zamana yayarız. Tehdidi zihinsel olarak üretiriz. Henüz olmamış olana karşı bedenimizi savaşa sokarız. Literatürde buna “öngörüsel endişe” denir. Yani ortada gerçek bir aslan yoktur. Ama beden yine de koşuyormuş gibi yaşar. Sorun stres değil. Sürekli açık kalan alarmdır. Ve modern insanın en büyük paradoksu şudur: Zekâ sayesinde geleceği planlayabiliyoruz. Ama aynı zekâ yüzünden hiç gelmemiş tehditler için bugünümüzü yakıyoruz.
Kurikulum guru agama sekarang tuh berubah gak? #mukmin #standup #komika #suci12 #podcast
Kurikulum guru agama sekarang tuh berubah gak? #mukmin #standup #komika #suci12 #podcast
#بذكر__الله__تطمئن_القلوب🥹🙏💚🕊 #لايك_متابعه_اكسبلور_تعليق_مشاركةi💚 #حتى_استمر_وياكم_بالنشر_ #تصميم_فيديوهات🎶🎤🎬_ #مالي_خلق_احط_هاشتاقات_
#بذكر__الله__تطمئن_القلوب🥹🙏💚🕊 #لايك_متابعه_اكسبلور_تعليق_مشاركةi💚 #حتى_استمر_وياكم_بالنشر_ #تصميم_فيديوهات🎶🎤🎬_ #مالي_خلق_احط_هاشتاقات_
#fyppppppppppppppppppppppp #fypage #fypageシforyoupage #fypシ゚ #fy
#fyppppppppppppppppppppppp #fypage #fypageシforyoupage #fypシ゚ #fy
Có những mối quan hệ không kết thúc bằng một lời chia tay. Chỉ là một ngày nào đó, hai người dần im lặng. Tin nhãn ít đi, cuộc trò chuyện cũng thưa dần. Ban đầu vẫn còn chút chờ đợi. Vẫn mở điện thoại nhiều lần chỉ để xem có ai đó nhăn lại không. Nhưng rồi ngày này qua ngày khác trôi qua, màn hình vẫn lặng im. Không còn lời hỏi thăm, không còn những câu chuyện dài như trước. Sự im lặng kéo dài đến mức trở thành thói quen. Ta bắt đầu quen với việc không còn họ trong cuộc sống mỗi ngày. Những ký ức từng rất rõ ràng cũng dẫn nhạt đi. Không phải vì mình cố gắng quên. Chỉ là khi không còn liên lạc, mọi cảm xúc cũng dần lắng xuống. Thời gian âm thầm làm phần việc của nó. Đến một lúc nào đó, mình nhận ra cả hai đã trở thành người xa lạ. Và hóá ra, đôi khi để quên một người, chỉ cân đủ lâu thì sẽ không còn gì giữa hai người nữa #nhactamtrang #noibuonkhongten #stt_buồn_tâm_trạng #tamtrang #sad
Có những mối quan hệ không kết thúc bằng một lời chia tay. Chỉ là một ngày nào đó, hai người dần im lặng. Tin nhãn ít đi, cuộc trò chuyện cũng thưa dần. Ban đầu vẫn còn chút chờ đợi. Vẫn mở điện thoại nhiều lần chỉ để xem có ai đó nhăn lại không. Nhưng rồi ngày này qua ngày khác trôi qua, màn hình vẫn lặng im. Không còn lời hỏi thăm, không còn những câu chuyện dài như trước. Sự im lặng kéo dài đến mức trở thành thói quen. Ta bắt đầu quen với việc không còn họ trong cuộc sống mỗi ngày. Những ký ức từng rất rõ ràng cũng dẫn nhạt đi. Không phải vì mình cố gắng quên. Chỉ là khi không còn liên lạc, mọi cảm xúc cũng dần lắng xuống. Thời gian âm thầm làm phần việc của nó. Đến một lúc nào đó, mình nhận ra cả hai đã trở thành người xa lạ. Và hóá ra, đôi khi để quên một người, chỉ cân đủ lâu thì sẽ không còn gì giữa hai người nữa #nhactamtrang #noibuonkhongten #stt_buồn_tâm_trạng #tamtrang #sad

About

Legal