"လူတွေက သူတို့ဉာဏ်ရည်ရှိသလောက်ပဲ သင့်ကို မြင်ကြလိမ့်မယ်…" 📌🍀 အသက်အရွယ် တစ်ခုရလာတာနဲ့အမျှ… လူတိုင်းကို ကိုယ့်အကြောင်း နားလည်အောင် ရှင်းပြဖို့ မလိုဘူးဆိုတာကို တဖြည်းဖြည်း နားလည်ကြမှာပါ။ တစ်ချို့လူတွေဟာ… ကိုယ်ဘယ်လောက်ပဲ ရိုးသားရိုးသား… အမှားကိုပဲ မြင်ကြလိမ့်မယ်။ ကိုယ်ဘယ်လောက်ပဲ ကြိုးစားကြိုးစား… မလုံလောက်သေးဘူးလို့ပဲ ထင်ကြလိမ့်မယ်။ ကိုယ်ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းကောင်း… သူတို့ရဲ့ အမြင်ထဲမှာတော့ သာမန်လူတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်နေဦးမှာပါ။ အရင်တုန်းက… အဲဒီလို အထင်လွဲခံရတိုင်း စိတ်မကောင်းဖြစ်ခဲ့ကြဖူးတယ်ပေါ့။ နားလည်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ခဲ့ဖူးတယ်။ ကိုယ့်တန်ဖိုးကို သက်သေပြဖို့ မလိုအပ်တဲ့ အားထုတ်မှုတွေလည်း လုပ်ခဲ့ဖူးကြတယ်။ ဒါပေမယ့်… တစ်နေ့မှာတော့ သိလာခဲ့တယ်။ လူတစ်ယောက် မြင်နိုင်တဲ့ အရာဟာ… သူရပ်နေတဲ့ နေရာအထိပဲ ဆိုတာကို။ တောင်ခြေရပ်နေတဲ့သူအတွက်… တောင်ထိပ်ဆိုတာ တိမ်တွေနောက်ကွယ်မှာ ပျောက်နေတဲ့ အရာတစ်ခုပါ။ ဒါပေမယ့်… တောင်ထိပ်ကို ရောက်ဖူးတဲ့သူအတွက်တော့ အဲဒီအလှတရားက အမှန်တကယ် ရှိနေတယ်ဆိုတာ သိတယ်။ ဘဝမှာလည်း ဒီလိုပါပဲ။ လူတိုင်းဟာ… တူညီတဲ့ အမြင့်ကနေ မကြည့်ကြဘူး။ တူညီတဲ့ နှလုံးသားနဲ့လည်း မခံစားကြဘူး။ တူညီတဲ့ အတွေ့အကြုံတွေနဲ့လည်း မဆုံးဖြတ်ကြဘူး။ ဒါကြောင့်… လူတစ်ယောက်က သင့်ကို ဘယ်လိုမြင်တယ်ဆိုတာဟာ… သင့်ရဲ့ တန်ဖိုးထက်… သူ့ရဲ့ အမြင်အကျယ်ကို ပိုပြီး ဖော်ပြနေတာပါ။ တချို့လူတွေက… ကြယ်တွေကို ကြည့်ပြီး လမ်းပျောက်တယ်လို့ ထင်ကြတယ်။ တချို့လူတွေကတော့… အဲဒီကြယ်တွေကြောင့် လမ်းကို ရှာတွေ့ကြတယ်။ ကောင်းကင်ကတော့… ဘယ်သူဘယ်လို ကြည့်ကြည့် ပြောင်းလဲသွားတာ မဟုတ်ဘူး။ အမြင်သာ ကွာခြားသွားတာပါ။ လူတစ်ယောက်ရဲ့ Perception ဆိုတာ… အမှန်တရား မဟုတ်ဘူး။ သူဖြတ်သန်းလာတဲ့ ဘဝ… သူရရှိထားတဲ့ အသိ… သူ့ရဲ့ စိတ်အကျယ်အဝန်း… အဲဒီအရာတွေပေါင်းပြီး ဖြစ်လာတဲ့ မှန်တစ်ချပ်သာပါ။ ဒါကြောင့်… တစ်ယောက်ယောက်က သင့်ကို နားမလည်လို့… ကိုယ့်ကိုယ်ကို မေးခွန်းထုတ်မနေပါနဲ့။ တစ်ယောက်ယောက်က သင့်ကို လျှော့တွက်လို့… ကိုယ့်တန်ဖိုးကို လျှော့မတွက်လိုက်ပါနဲ့။ ပုလဲတစ်လုံးကို… တန်ဖိုးမသိတဲ့သူ လက်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်ရင် ကျောက်စရစ်တစ်လုံးလို့ပဲ ထင်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့်… ပုလဲရဲ့ တန်ဖိုးကတော့ အဲဒီအတွက် လျော့သွားတာ မဟုတ်ဘူး။ လူတစ်ယောက်ရဲ့ တန်ဖိုးဆိုတာလည်း… သူများရဲ့ အမြင်နဲ့ တိုင်းတာလို့ မရပါဘူး။ တစ်ခါတလေ… လူတွေက သင့်ရဲ့ အလင်းကို မမြင်နိုင်တာဟာ… သင့်မှာ အလင်းမရှိလို့ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ ရပ်နေတဲ့ နေရာက အလင်းမရောက်သေးလို့ပါ။ အဲဒီအတွက်… ဒေါသမထွက်ပါနဲ့။ စိတ်မပျက်ပါနဲ့။ ငြင်းခုံပြီး သက်သေမပြပါနဲ့။ အလင်းဟာ… "ငါ လင်းနေတယ်" လို့ အော်ပြောစရာ မလိုပါဘူး။ တိတ်တိတ်လေး လင်းနေဖို့ပဲ လိုတယ်။ ဘဝမှာ… လူတိုင်းရဲ့ လက်ခုပ်သံကို မလိုအပ်ပါဘူး။ လူတိုင်းရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကိုလည်း မလိုအပ်ပါဘူး။ တကယ်လိုအပ်တာက… ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်ကို ကိုယ်မလိမ်ဖို့ပါ။ ကိုယ့်ရဲ့ တန်ဖိုးကို ကိုယ်မမေ့ဖို့ပါ။ ကိုယ့်ရဲ့ လမ်းကို ကိုယ်ဆက်လျှောက်နိုင်ဖို့ပါ။ ကျန်တာတွေကိုတော့… အချိန်က ဖြည်းဖြည်းချင်း အဖြေပေးသွားပါလိမ့်မယ်။ ပန်းတစ်ပွင့်ဟာ… ချီးကျူးသံတွေကြောင့် ပိုမမွှေးပါဘူး။ နေရာမှန်မှာ… အချိန်တန်လို့… ပွင့်လာတာကြောင့် မွှေးတာပါ။ လူတစ်ယောက်လည်း… သူများရဲ့ ချီးကျူးမှုကြောင့် တန်ဖိုးရှိလာတာ မဟုတ်ဘူး။ သူ့ရဲ့ စိတ်ထား… သူ့ရဲ့ အကျင့်… သူ့ရဲ့ မေတ္တာ… သူ့ရဲ့ ရိုးသားမှုတွေကြောင့်သာ တန်ဖိုးရှိလာတာပါ။ ဒါကြောင့်… လူတွေ ဘယ်လိုမြင်မလဲဆိုတာထက်… ကိုယ် ဘယ်လိုလူဖြစ်နေသလဲဆိုတာကိုပဲ ဂရုစိုက်ပါ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့… လူတွေက သူတို့ဉာဏ်ရည်ရှိသလောက်ပဲ သင့်ကို မြင်ကြလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့်… သင့်ရဲ့ တန်ဖိုးကိုတော့ သင့်ရဲ့ စိတ်ထားနဲ့ လုပ်ရပ်တွေကသာ သက်သေပြပေးပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီအမှန်တရားဟာ… ဘယ်သူ့အမြင်ကြောင့်မှ ပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ချစ်ခြင်းများစွာဖြင့်။ Prof. Dr. Sai Naw Jar "သူတို့အမြင်အတိုင်းသာ သင်ရှိနေလိမ့်မယ်" Sunday. 12. July. 2026 #မေတ္တာဖြင့်ပြန်လည်မျှဝေပါသည် #လူငယ်များဆီသို့ #နေ့စဉ်တိုးတက်အောင်လုပ်ပါ - @nyithetpaing81