نظم جنت ليکوال اجمل خټک بابا کتاب د غيرت چغه مخ۵۶٫۶۷٫۶۸ د يو ملا نه مې تپوس وکړلو ما وې ملا صېبه جنت به څه وي هغه په ګېډه لاس وهل وئيل ئې تازه مېوې او د شودو رودونه ۲ خوا کښې کتاب ته يو طالب ناست ؤ ما وې چې ته به پکښې څه ووائې؟ د زلېخې کتاب ئې بند غونډې کړو وې چې ښائسته خورې او شنۀ خالونه ۳ شېخ د تسبو امېل په لاس ولاړ ؤ په خپله ږيره کښې ئې لاس وهلو دۀ پرې راودانګل نه داسې نه ده ښکلي غلمان او جنتي سُرونه ۴ يو خان په لويه سجده پروت پاڅېدو ما وې چې خان کاکا ستا څه رائې ده؟ خپله شمله ئې سموه وئيل ئې د سرو او سپينو عنبري کورونه ۵ خوا کښې يو ستړې سيلېدو ولاړ ؤ ما وې مزدوره ته جنت پېژنې؟ د خپل تندي خوله ئې وچه کړله وې چې مړه ګېډه خواږه خوبونه ۶ يو لېونی غوندې په لار تېرېدو ما وې چې يه فلسفي ! ته وايې؟ خپل ببر سر ئې ګروو وئيل ئې بس د انسان د خوشحالو خوبونه ۷ ما دې خپل زړۀ ته سر ورښکته کړلو دۀ په اوترو سترګو بره کتل دې شين اسمان ته غورېدو وئيل ئې ما اورېدل ترې دا يو څو لفظونه وئيل ئې اے د لا مکان خاونده په خپل مکان کښې خپل اختيار جنت دے ګنې د دغه لېونتوب په نامه که نار وي نار، که دار وي دار جنت دے - @rorkhan83