@thecr7family: Ronaldo & Jr.: Making History Together at the 2030 World Cup 🏆 #CristianoRonaldo #CR7 #RonaldoJr #fans

CR7 Fan
CR7 Fan
Open In TikTok:
Region: US
Sunday 12 July 2026 19:15:19 GMT
2930
201
12
10

Music

Download

Comments

ayisha.hot
AYISHA🦋HOT :
CR7💓💓
2026-07-13 22:54:49
0
nathanielkumordz5
Dreamer :
cr7
2026-07-12 19:40:02
0
cutiequeen_8tatia
cutiequeen_8tatiana :
😁😁😁😁😁😁
2026-07-12 19:20:04
0
amihasya
asha huru Ainil Fadilah :
itu AI gak sih
2026-07-13 01:57:16
0
idrismatcik
Idris Matcik :
CR7 Im from jakarta Indonesian 👍
2026-07-13 03:34:48
0
issamrjafallah1
Issam Rjafallah :
CR7jr
2026-07-12 23:16:39
0
nicholas.ramirezj
Jose N Ramirez :
🥰🥰🥰
2026-07-13 10:25:14
0
olamidebabalola53
Ola richie :
❤️❤️❤️❤️❤️👍
2026-07-13 00:52:29
0
afonsoewa.chekil
Gucci 🫅. :
🥰🥰🥰
2026-07-12 21:15:21
0
carlos.9543
CARLOS 9 :
❤️❤️❤️
2026-07-12 19:21:24
0
ojimaademumuhamma
m cool blog📷💪 :
🥰🥰🥰
2026-07-13 20:21:50
0
To see more videos from user @thecr7family, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

cok korkyrum yüzümü yayarsın diye elcin🥺|13 yasındaki cocukların eline telefon verilmemeli bros sıktılar |#kazuhgkw #abucustar⭐💋 @TikTok Bazen insanın kafası çok dolu oluyor ama aslında düşününce ortada büyük bir şey de yok. Sadece gün içinde bir sürü küçük şey birikiyor. Mesela sabah uyanıyorsun, daha gözünü açmadan “bugün ne yapacağım” diye düşünüyorsun. Sonra bir bakmışsın gün başlamış bile. Saatler akıyor, bir şeyler oluyor, insanlar konuşuyor ama günün sonunda “ben bugün tam olarak ne yaptım?” diye kalıyorsun. Garip bir his aslında. Bazen de insanın canı hiçbir şey yapmak istemiyor. Telefonu eline alıyorsun, uygulamalar arasında dolaşıyorsun ama aslında bakacak bir şey yok. Aynı videolar, aynı paylaşımlar, aynı şeyler. Ama yine de bakıyorsun. Çünkü bazen beynin sadece oyalanmak istiyor. Öyle çok anlamlı bir şey aramıyorsun. Mesela akşam saatleri farklı oluyor. Günün o kısmında hava biraz daha sakin oluyor ya, insanın içi de biraz sakinleşiyor gibi. Pencereye bakınca sokaktan geçen insanlar, arabalar, uzaktan gelen sesler… Hepsi ayrı bir film gibi. Sen sadece izleyen kişi oluyorsun. Bir de bazen insan geçmişteki saçma anları hatırlıyor. Mesela yıllar önce söylediğin garip bir cümle, yaptığın küçük bir utanç anı. O an kimse hatırlamıyor ama sen bir anda hatırlıyorsun ve “ben bunu niye yaptım ya?” diye kendi kendine gülüyorsun. Beynin bazen gerçekten çok ilginç çalışıyor. İnsanlar da ilginç aslında. Bir gün biriyle çok iyi anlaşıyorsun, saatlerce konuşuyorsun. Ertesi gün neredeyse hiç konuşacak konu bulamıyorsun. Ama yine de o kişiler hayatında bir şekilde kalıyor. Bazen arkadaşlıklar böyle tuhaf dengelerle ilerliyor. Bazen de gece geç saatlerde insanın düşünceleri daha fazla oluyor. Her şey daha sessiz olduğu için galiba. Telefonun ışığı, odanın karanlığı ve kafanın içindeki düşünceler… O anlarda aklına bir sürü şey geliyor. Planlar, hayaller, “ileride ne olacak” soruları falan. Hayaller demişken, herkesin içinde küçük küçük hayaller oluyor aslında. Kimisi büyük şeyler hayal ediyor, kimisi çok basit şeyler. Mesela bir gün güzel bir yere gitmek, sevdiğin insanlarla eğlenmek, ya da sadece huzurlu bir gün geçirmek. Bazen en basit hayaller en güzel olanlar oluyor. Bir de şu var: İnsan bazen durup etrafına bakınca dünyanın ne kadar büyük olduğunu düşünüyor. Şu an milyonlarca insan bir şeyler yapıyor. Kimisi uyuyor, kimisi çalışıyor, kimisi biriyle konuşuyor. Ama sen sadece kendi küçük anını yaşıyorsun. Bu düşünce biraz garip ama aynı zamanda ilginç. Mesela bazen sokakta yürürken hiç tanımadığın insanlara bakıyorsun. Her birinin ayrı bir hikayesi var. Ama sen onları sadece birkaç saniye görüyorsun. Belki hayatlarının çok önemli bir günündeler, belki sıradan bir gün yaşıyorlar. Ama sen bunu asla öğrenemiyorsun. Zaman da çok hızlı geçiyor gibi geliyor bazen. Dün olan bir şey bir anda “geçen yıl” oluyor. Çocukluk anıları, eski arkadaşlıklar, eski şarkılar… Hepsi bir şekilde hatıra oluyor. Ama ilginç olan şu ki, bazı anılar çok net kalıyor. Ve bazen insan hiçbir şey düşünmemek istiyor. Sadece oturmak, müzik dinlemek, bir şeylerle uğraşmak. Çünkü sürekli düşünmek de yorucu olabiliyor. O yüzden bazen boş boş takılmak aslında kötü bir şey değil. Sonuçta hayat biraz da böyle geçiyor galiba. Küçük anlar, garip düşünceler, bazen sıkıcı bazen eğlenceli günler… Hepsi bir araya gelince bir hikaye oluyor. Ve o hikayenin içinde biz sadece kendi bölümümüzü yaşıyoruz. 🙂
cok korkyrum yüzümü yayarsın diye elcin🥺|13 yasındaki cocukların eline telefon verilmemeli bros sıktılar |#kazuhgkw #abucustar⭐💋 @TikTok Bazen insanın kafası çok dolu oluyor ama aslında düşününce ortada büyük bir şey de yok. Sadece gün içinde bir sürü küçük şey birikiyor. Mesela sabah uyanıyorsun, daha gözünü açmadan “bugün ne yapacağım” diye düşünüyorsun. Sonra bir bakmışsın gün başlamış bile. Saatler akıyor, bir şeyler oluyor, insanlar konuşuyor ama günün sonunda “ben bugün tam olarak ne yaptım?” diye kalıyorsun. Garip bir his aslında. Bazen de insanın canı hiçbir şey yapmak istemiyor. Telefonu eline alıyorsun, uygulamalar arasında dolaşıyorsun ama aslında bakacak bir şey yok. Aynı videolar, aynı paylaşımlar, aynı şeyler. Ama yine de bakıyorsun. Çünkü bazen beynin sadece oyalanmak istiyor. Öyle çok anlamlı bir şey aramıyorsun. Mesela akşam saatleri farklı oluyor. Günün o kısmında hava biraz daha sakin oluyor ya, insanın içi de biraz sakinleşiyor gibi. Pencereye bakınca sokaktan geçen insanlar, arabalar, uzaktan gelen sesler… Hepsi ayrı bir film gibi. Sen sadece izleyen kişi oluyorsun. Bir de bazen insan geçmişteki saçma anları hatırlıyor. Mesela yıllar önce söylediğin garip bir cümle, yaptığın küçük bir utanç anı. O an kimse hatırlamıyor ama sen bir anda hatırlıyorsun ve “ben bunu niye yaptım ya?” diye kendi kendine gülüyorsun. Beynin bazen gerçekten çok ilginç çalışıyor. İnsanlar da ilginç aslında. Bir gün biriyle çok iyi anlaşıyorsun, saatlerce konuşuyorsun. Ertesi gün neredeyse hiç konuşacak konu bulamıyorsun. Ama yine de o kişiler hayatında bir şekilde kalıyor. Bazen arkadaşlıklar böyle tuhaf dengelerle ilerliyor. Bazen de gece geç saatlerde insanın düşünceleri daha fazla oluyor. Her şey daha sessiz olduğu için galiba. Telefonun ışığı, odanın karanlığı ve kafanın içindeki düşünceler… O anlarda aklına bir sürü şey geliyor. Planlar, hayaller, “ileride ne olacak” soruları falan. Hayaller demişken, herkesin içinde küçük küçük hayaller oluyor aslında. Kimisi büyük şeyler hayal ediyor, kimisi çok basit şeyler. Mesela bir gün güzel bir yere gitmek, sevdiğin insanlarla eğlenmek, ya da sadece huzurlu bir gün geçirmek. Bazen en basit hayaller en güzel olanlar oluyor. Bir de şu var: İnsan bazen durup etrafına bakınca dünyanın ne kadar büyük olduğunu düşünüyor. Şu an milyonlarca insan bir şeyler yapıyor. Kimisi uyuyor, kimisi çalışıyor, kimisi biriyle konuşuyor. Ama sen sadece kendi küçük anını yaşıyorsun. Bu düşünce biraz garip ama aynı zamanda ilginç. Mesela bazen sokakta yürürken hiç tanımadığın insanlara bakıyorsun. Her birinin ayrı bir hikayesi var. Ama sen onları sadece birkaç saniye görüyorsun. Belki hayatlarının çok önemli bir günündeler, belki sıradan bir gün yaşıyorlar. Ama sen bunu asla öğrenemiyorsun. Zaman da çok hızlı geçiyor gibi geliyor bazen. Dün olan bir şey bir anda “geçen yıl” oluyor. Çocukluk anıları, eski arkadaşlıklar, eski şarkılar… Hepsi bir şekilde hatıra oluyor. Ama ilginç olan şu ki, bazı anılar çok net kalıyor. Ve bazen insan hiçbir şey düşünmemek istiyor. Sadece oturmak, müzik dinlemek, bir şeylerle uğraşmak. Çünkü sürekli düşünmek de yorucu olabiliyor. O yüzden bazen boş boş takılmak aslında kötü bir şey değil. Sonuçta hayat biraz da böyle geçiyor galiba. Küçük anlar, garip düşünceler, bazen sıkıcı bazen eğlenceli günler… Hepsi bir araya gelince bir hikaye oluyor. Ve o hikayenin içinde biz sadece kendi bölümümüzü yaşıyoruz. 🙂

About