@upyinnyarupyinnya44: (#ကောင်းလိုက်တဲ့ တရားသားတွေပါလား)••••• ​ရုပ်ရဲ့ အရှိတရားက "ဒုက္ခ" ပါပဲ။ သူ့ကို သေသေချာချာ စောင့်ကြည့်ရင် ဒုက္ခတွေကိုပဲ အမြဲ တွေ့နေရလိမ့်မယ်။ ထိုင်နေရာကနေ နည်းနည်းကြာလာရင် ညောင်းလာတယ်၊ ကျင်လာတယ်၊ အဲဒီအခါ ရွေ့ပေးရတယ်၊ ပြုပြင်ပေးရတယ်။ ပူလာရင် အဲကွန်းဖွင့်ရတယ်၊ အေးလာပြန်တော့လည်း နွေးအောင် လုပ်ပေးရတယ်။ ဒီလိုမျိုး ရုပ်ရဲ့ ဒုက္ခအရှိတရားကို မမြင်ရအောင် ဖုံးကွယ်ထားတာကတော့ "ဣရိယာပုဒ်" ပါပဲ။ ဒီရုပ်ကြီးက တဖြည်းဖြည်း အိုလာမယ်၊ နာလာမယ်၊ ပြီးရင်တော့ ပျက်စီးသွားမယ်။ ဒါဟာ ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ သူ့ရဲ့ ပကတိ အရှိတရားပါပဲ။ ​သုခ၊ ဒုက္ခ၊ ဥပေက္ခာ ဆိုတဲ့ ဝေဒနာသုံးပါးမှာ ဒုက္ခက အိမ်ရှင်လိုပဲ အမြဲရှိနေတာ။••• မြင်စိတ်၊ ကြားစိတ်ဆိုတဲ့ ဥပေက္ခာဝေဒနာကလည်း ခဏပဲ၊ သုခဝေဒနာဆိုတာကလည်း ခဏလေးပဲ ပေါ်တာပါ။••• ​စိတ်ရဲ့ အရှိတရားကတော့ "နိရောဓ" ပါပဲ။ စိတ်က မဖြစ်ခင်ကလည်း ချုပ် (ငြိမ်း) နေတယ်၊ ဖြစ်ပြီးတော့လည်း ချုပ်ပျောက်သွားတယ်။ ပုထုဇဉ်တွေက စိတ်ရဲ့ ဒီအရှိတရားကို မမြင်ကြဘူး။ ​ဥပမာလေးတစ်ခုနဲ့ ပြောရရင်— အခန်းလွတ်တစ်ခု ရှိတယ်ဆိုပါစို့။ ဘာပစ္စည်းမှ ထည့်မထားရင် အဲဒါ အခန်းလွတ်ကြီးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအခန်းထဲကို ပစ္စည်းတွေ အများကြီး အပြည့်ထည့်လိုက်တဲ့အခါ၊ အခန်းတံခါးကို ဖွင့်ကြည့်ရင် လူတွေက ပစ္စည်းတွေကိုပဲ မြင်ကြတော့တယ်။ တကယ်တော့ ပစ္စည်းတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ အခန်းလွတ်ကြီးက ရှိနေဆဲပါ။ စိတ်ကလည်း ထိုနည်းတူစွာပဲ... သူ့ရဲ့ ပင်ကိုယ်သဘာဝက လွတ်နေတဲ့သဘော၊ ငြိမ်းနေတဲ့သဘော (နိရောဓ) ရှိပါတယ်။ ​တွေးစိတ်လေးတွေ ပေါ်လာတယ်... ပေါ်ပြီးရင် ချုပ်ပျောက်သွားတယ်။ အလိုမကျတဲ့စိတ် (ဒေါမနဿစိတ်) လေး ပေါ်လာတယ်... ပေါ်ပြီးရင် ချုပ်ပျောက်သွားတယ်။ သဘောကျတဲ့စိတ် (သောမနဿစိတ်) လေး ပေါ်လာတယ်... ပေါ်ပြီးရင် ချုပ်ပျောက်သွားတယ်။ အဲဒီတော့ ဖြစ်ပြီးရင် ပျောက်သွားတတ်တဲ့ စိတ်တွေက "ဧည့်သည်" တွေလိုပါပဲ။ အမြဲရှိနေတဲ့ အိမ်ရှင်ကတော့ "နိရောဓ" ပါ။ အရိယာနဲ့ ပုထုဇဉ် ကွာခြားချက်က အဲဒါပါပဲ။ ပုထုဇဉ်တွေကတော့ သူတို့မှာ သောကတွေ၊ ကိလေသာတွေ အမြဲရှိနေတယ်လို့ ထင်မှတ်မှားနေကြတာပါ။ ​လူတစ်ယောက်ကို အမြဲတမ်း ချစ်နေနိုင်ပါ့မလား? ချစ်လောက်အောင် တွေးရင် ချစ်မယ်၊ ချစ်လောက်အောင် နှလုံးသွင်းရင် ချစ်မယ်။ အဓိကက "အတွေးကြောင့်ပဲ" လို့ အပိုင်သိနေဖို့ လိုပါတယ်။ ကုသိုလ်စိတ်လေး ပေါ်လာရင်လည်း သိပေးလိုက်ပါ၊ သူလည်း ပေါ်ပြီးရင် ချုပ်ပျောက်သွားတာပဲ။ ​စိတ်လေးတွေ ရပ်လိုက်၊ တွေးစိတ်တွေ ပေါ်လိုက်၊ ချုပ်လိုက်နဲ့... ဖြစ်ပျက်သမျှ အရာအားလုံးက မိမိကို ဝိပဿနာဉာဏ်တွေ လာလာပေးနေတာပါ။ ပေါ်သမျှအရာအားလုံး ချုပ်ပျောက်နေတာကို အပိုင်သိရမယ်။ "နိရောဓ" ဆိုတာ ခုနက အခန်းလွတ်ကြီးလို အမြဲရှိနေတဲ့ အရှိတရားဆိုတာကို နားလည်ထားရပါမယ်။ ​ လူနှစ်ယောက် ရှိတယ် ဆိုပါစို့— ​ပထမတစ်ယောက်က: ကုသိုလ်စိတ်တွေ ဖြစ်နေတယ်၊ ပုတီးစိတ်တယ်၊ ပဋ္ဌာန်းရွတ်တယ်၊ ကောင်းတာတွေ လုပ်နေပေမယ့် သူဖြစ်နေတဲ့ ကုသိုလ်စိတ်လေးတွေက ဖြစ်ပြီးရင် ချုပ်ပျောက်သွားတယ်လို့ ပြန်မရှုမိဘူး။ ​ဒုတိယတစ်ယောက်က: မကောင်းစိတ် (အကုသိုလ်စိတ်) လေး ပေါ်လာတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက ပေါ်လာတဲ့စိတ်တွေဟာ ဖြစ်ပြီးရင် ချုပ်ပျောက်သွားတာကို သိတယ်၊ နိရောဓ ငြိမ်းရာနဲ့ ပြန်နေတတ်တယ်။ ​အဲဒီနှစ်ယောက်မှာ ဘယ်သူက ပိုမြတ်ပါသလဲ? ပထမလူကတော့ ကောင်းတာတွေ လုပ်နေပေမယ့် (အရှိတရားကို မမြင်တဲ့) "အဝိဇ္ဇာ" နဲ့ နေတာဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယလူကတော့ "ဝိဇ္ဇာဉာဏ်" နဲ့ နေတာ ဖြစ်လို့ ဒုတိယလူက ပိုမြတ်ပါတယ်။ ​ဒါကြောင့် အားရင် အားသလို၊ သတိရရင် ရသလို စိတ်အတွေးတွေကို ရပ်ပြီး ငြိမ်းစိတ်လေးနဲ့ နေတာကို အကျင့်လုပ်ပေးပါ။ စိတ်လေးတွေ ပေါ်လာရင် သိလိုက်ပါ၊ ချုပ်ပျောက်သွားရင်လည်း သိလိုက်ပါ။ ဘာအတွေးမှ မပေါ်ရင်လည်း ငြိမ်းအေးနေတဲ့ စိတ်ကို သိပေးလိုက်ပါ။ မနက်နိုးတာနဲ့ စိတ်လေး ငြိမ်းနေတာကို သိလိုက်ပါ၊ သတိရရင် ရသလို စိတ်လေးခဏရပ်ပြီး ငြိမ်းစိတ်လေးနဲ့ နေပေးပါ။ အဲဒီလို နေတတ်ပါများလာရင် ဘဝမှာ ဘာပဲကြုံကြုံ အေးအေးဆေးဆေးနဲ့ တကယ်ကို "နေတတ်" လာပါလိမ့်မယ်။ ခန္ဓာလွတ်ရာကို ဥာဏ်ဖြင့်မျက်​မှောက်ပြုနိုင်ကြပါ​စေ••• #ဒလမောင်ဘုန်း #fypage #fypシ゚ #100k

༺♛••ဒလ•မောင်ဘုန်း••♛༻

Open In TikTok:

Region: MM

Tuesday 14 July 2026 16:31:56 GMT