@kalli.kodet: So excited to have found my DREAM dress at Birdie Bridal with the BEST team by my side. God is so good🤍 @birdiebridalofficial @Sparrow Bridal @Morgan Nicole #weddingdress #birdiebridal #wedding #yestothedress

Kalli Kodet

Open In TikTok:

Region: US

Tuesday 14 July 2026 16:46:44 GMT

133790

4703

64

19

Music

Download

No Watermark .mp4 (11.82MB) No Watermark(HD) .mp4 (11.18MB) Watermark .mp4 (10.82MB) Music .mp3

Comments

Alanakbr🫶🏻54 :

I can’t wait to see your dress! In case nobody has told you lately thank you for bringing Cameron happiness excited to see the wedding planning!

2026-07-21 16:23:45

10

Belle :

Damn I want La La land

2026-07-15 11:39:24

0

⚡️♠️ Zoe ⚡️♠️ :

That’s where I got my dress at gf!

2026-07-29 14:13:18

4

wilson2224 :

That’s where my friend and I both got our dresses! They’re the best!

2026-07-14 20:58:27

19

KatlinHopeBush :

We need more content like this!!!!! Yesss

2026-07-14 19:42:12

17

Bella.C :

Where’s your striped set from?💕

2026-07-14 21:23:32

10

Blondie🍒 :

Where’s your cute top from ?

2026-07-14 23:38:56

3

hmsneedy :

I need a bun tutorial 😭

2026-07-16 21:23:57

2

MissLena92 :

My daughter got hers there too… such a great experience

2026-07-14 21:22:07

2

mckenzie 🤎 :

Where’s that robe from it looks so comfy 😂

2026-08-06 17:21:08

1

nickole alexis :

yess more content like this!!

2026-07-14 20:11:46

4

Morgan Nicole :

We did it!! 🤠🤠🤠🤠🩷🩷🩷🩷

2026-07-14 18:47:55

4

LYSSA | RODEO WIFE 🪶🐂 :

the place I got my wedding dress from! 😭

2026-07-15 17:24:39

2

HaybaleSmith :

Sei Bella the best

2026-07-17 15:01:24

1

Grand Chic Boutique 2022 :

So happy for you both! You deserve this so much!❤️❤️❤️

2026-07-14 16:54:40

4

Blaze🍌🥽🍃 :

Congratulations on your engagement!!! May the Lord bless you and Cameron always♥️

2026-07-27 22:03:47

1

UnBrandedCowgirl💛 :

You’re gonna look so beautiful 💛

2026-07-15 14:14:04

2

KristieHartley :

I love all of their dresses 😍 I can’t wait to see what you picked!

2026-07-14 19:45:48

3

Deannia | Girl mamaX2👧🏼👧🏼 :

Hi Kalli! Can I PLEASE be a second photographer for your wedding! COMPLETELY FREE!! I’d love to gain any experience that I can!!!

2026-07-14 21:58:46

3

Lexie Lipford :

Love some sei Bella 🥰

2026-07-16 03:06:55

1

Hawthorne Bunch💙🩷🩷🩷🩷🧡 :

okay but we need more content like this please friend ❤️

2026-07-14 21:49:53

2

Girl momma :

So excited for your big day! Congrats on finding the one, oh and the dress too😉

2026-07-14 20:13:11

2

theskinwrangler :

Oooooh dresses are going to be 😍😍

2026-07-15 11:43:28

1

Yvonne :

Congratulations 🎊 Kalli

2026-07-18 20:16:49

1

KennidiCulmo :

THESE JEANS!!!!! Where are they from???😍😍

2026-07-14 20:32:06

1

To see more videos from user @kalli.kodet, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

so inspiring #kyrieirving #fyp

so inspiring #kyrieirving #fyp

Ada kalanya yang datang bukan cuma barang… tapi juga membawa sesuatu yang nggak bisa dijelasin 😰 Paket Santet bakal membawa kalian masuk ke kisah horor penuh misteri, ketegangan, dan kejadian yang bikin merinding. Cocok buat kalian yang suka film horor dengan konsep unik dan bikin kepikiran setelah selesai nonton. Siapin mental sebelum nonton Paket Santet 🔥 #PaketSantet #FilmPaketSantet #DikiriminPaketSantet

Ada kalanya yang datang bukan cuma barang… tapi juga membawa sesuatu yang nggak bisa dijelasin 😰 Paket Santet bakal membawa kalian masuk ke kisah horor penuh misteri, ketegangan, dan kejadian yang bikin merinding. Cocok buat kalian yang suka film horor dengan konsep unik dan bikin kepikiran setelah selesai nonton. Siapin mental sebelum nonton Paket Santet 🔥 #PaketSantet #FilmPaketSantet #DikiriminPaketSantet

F-14 Tomcat #aviation #aviationedit #f14 #edit #vermilion_grp

F-14 Tomcat #aviation #aviationedit #f14 #edit #vermilion_grp

Scene pack Lucia Kaminos || 4k 60 fps || Topaz+Facetracked || 21 clips || Made by: me || You can find this scene pack in higher quality on my Telegram channel || TG Channel in bio || #scenepack #lucia #gta6 #4k #60fps #fup7okclips #viral #editingnews ・ Upload Method → @editingnews.com

Scene pack Lucia Kaminos || 4k 60 fps || Topaz+Facetracked || 21 clips || Made by: me || You can find this scene pack in higher quality on my Telegram channel || TG Channel in bio || #scenepack #lucia #gta6 #4k #60fps #fup7okclips #viral #editingnews ・ Upload Method → @editingnews.com

Please excuse the rock I’ve been loving under. You guys have made me so excited to find out if I’m team Conrad or Jeremiah 😆🫡 #thesummeriturnedpretty #latenightthoughts #fypシ

Please excuse the rock I’ve been loving under. You guys have made me so excited to find out if I’m team Conrad or Jeremiah 😆🫡 #thesummeriturnedpretty #latenightthoughts #fypシ

“INIWAN KAMI NI MAMA DAHIL NAPUPUNTA LAMANG LAHAT SA INUMAN ANG MGA PINAPADALA NIYANG PERA KAY TATAY” Madaling araw pa lang, gising na ako. Tahimik ang baryo. Basa ang lupa. Parang ayaw pa ng mundo bumangon. Bitbit ko ang lumang supot at kawit na hanger, palihim akong lumalapit sa mga bakod na may bayabas. Hindi ito pagnanakaw sa isip ko. “Pasensya na po…” bulong ko. “Pang-baon lang po…” Isa-isa kong pinipitas ang bunga habang nanginginig ang kamay ko—hindi sa lamig, kundi sa kaba na baka may makakita. “Konti pa… konti pa…” Kasi alam ko, bawat bayabas—may katumbas na gutom na mababawasan. Sa school, hindi ako Bentot. Isa lang akong libangan. “Uy, bayabas boy!” “Libre naman dyan!” Tatawa sila habang kinukuha yung tinda ko na piso lang sana. Minsan binabayaran. Madalas hindi. Pinapanuod ko lang silang ngumunguya habang ako, nakatayo lang, bitbit ang wala nang laman na supot. “Sayang naman…” mahina kong sasabihin. Pero sa kanila, wala lang ‘yon. Pag-uwi ko, tuloy ang trabaho. May baka kaming kailangang pakainin, at kung minsan, siya lang ang siguradong may kakain sa amin bukas. Habang naglalakad ako sa pilapil, iniisip ko na lang: “Pag-uwi… baka may ulam.” “Pag-uwi… baka tahimik.” “Pag-uwi… sana hindi sigawan.” Pero bihira mangyari. Ang bahay namin, hindi bahay. Sako ang dingding. Yero ang bubong. Hangin ang pintuan kapag malakas ang ulan. At sa loob, palaging may sigawan. “Paano na naman ‘yung pera, Nardo?!” sigaw ni Mama. “Konti lang ‘yon!” sagot ni Papa na parang nauubusan na rin ng lakas. “Kuryente ‘yon! Pambayad ‘yon!” Tahimik ako sa sulok. Kasi alam ko na. Kapag nagsalita ako, lalakas lang ang ulan sa loob ng bahay. Pero si Papa… si Nardo… May mga gabi na gusto kong intindihin siya. Kasi sa tindahan, iba siya. Mas malakas tumawa kaysa mag-isip. “Isa pa, Nardo!” “Bukas na lang bayad, pare!” At lagi siyang sasabay sa tawa, kahit alam kong bukas, problema na naman ang sasalubong sa amin. Sa ilalim ng higaan ko, may lata ako. Do’n ko nilalagay lahat ng barya ko. Piso. Singkwenta. Minsan gusot pa. “Konti pa…” bulong ko gabi-gabi. “Konti pa…” Gusto kong makabili ng cake. Hindi para sa akin. Para kay Papa. Kasi kahit pagod siya, kahit mali siya minsan, gusto ko pa rin siyang mapasaya kahit isang beses lang. Hanggang isang gabi… may narinig akong kalansing. Pagdilat ko—si Papa. Hawak ang lata ko. “Pa…” mahina ko. Natigilan siya. “H-hindi ko alam gising ka…” “Ipon ko po ‘yan,” sabi ko. Tahimik. Parang huminto pati hangin. Tapos sinabi ko: “Para po sana sa cake niyo.” Do’n siya napaupo. Hindi dahil galit. Kundi parang biglang may bumagsak sa loob niya na hindi na niya kayang buhatin. “Ako ba…” mahina niyang sabi. “Anak ko pa nag-iipon para sakin…” Ilang araw lang, tahimik na si Mama. Hanggang isang umaga, umalis siya. May bag. May katahimikan. “Pagod na ako,” sabi niya. Hindi siya lumingon. “Ma!” sigaw ko. Pero tuloy lang siya sa ulan. At doon ko naintindihan: May mga taong hindi umaalis dahil wala silang pakialam. Umalis sila kasi nauubos din sila. Ngayon, kami na lang ni Papa. Tahimik. Mas tahimik kaysa dati. Mas masakit kaysa dati. “Kasalanan ko…” lagi niyang sinasabi. “Bakit po tayo iniwan?” tanong ko. “Hindi ko alam,” sagot niya. Isang gabi, pareho kaming walang lakas magsalita. Hangin lang ang umiikot sa loob ng sako naming dingding. “Anak…” sabi niya. “Hindi ko alam kung kaya ko pa.” Tumingin ako sa kanya. “Wala na si Mama.” “Alam ko,” sagot niya. At sa gitna ng katahimikan na iyon, natutunan ko: Hindi pala laging sigaw ang pagkasira ng pamilya. Minsan… katahimikan. Ako si Bentot. At kahit sanay na ako sa ulan… may parte pa rin sa akin na umaasang isang araw— hindi na kami laging binabasa ng buhay.

“INIWAN KAMI NI MAMA DAHIL NAPUPUNTA LAMANG LAHAT SA INUMAN ANG MGA PINAPADALA NIYANG PERA KAY TATAY” Madaling araw pa lang, gising na ako. Tahimik ang baryo. Basa ang lupa. Parang ayaw pa ng mundo bumangon. Bitbit ko ang lumang supot at kawit na hanger, palihim akong lumalapit sa mga bakod na may bayabas. Hindi ito pagnanakaw sa isip ko. “Pasensya na po…” bulong ko. “Pang-baon lang po…” Isa-isa kong pinipitas ang bunga habang nanginginig ang kamay ko—hindi sa lamig, kundi sa kaba na baka may makakita. “Konti pa… konti pa…” Kasi alam ko, bawat bayabas—may katumbas na gutom na mababawasan. Sa school, hindi ako Bentot. Isa lang akong libangan. “Uy, bayabas boy!” “Libre naman dyan!” Tatawa sila habang kinukuha yung tinda ko na piso lang sana. Minsan binabayaran. Madalas hindi. Pinapanuod ko lang silang ngumunguya habang ako, nakatayo lang, bitbit ang wala nang laman na supot. “Sayang naman…” mahina kong sasabihin. Pero sa kanila, wala lang ‘yon. Pag-uwi ko, tuloy ang trabaho. May baka kaming kailangang pakainin, at kung minsan, siya lang ang siguradong may kakain sa amin bukas. Habang naglalakad ako sa pilapil, iniisip ko na lang: “Pag-uwi… baka may ulam.” “Pag-uwi… baka tahimik.” “Pag-uwi… sana hindi sigawan.” Pero bihira mangyari. Ang bahay namin, hindi bahay. Sako ang dingding. Yero ang bubong. Hangin ang pintuan kapag malakas ang ulan. At sa loob, palaging may sigawan. “Paano na naman ‘yung pera, Nardo?!” sigaw ni Mama. “Konti lang ‘yon!” sagot ni Papa na parang nauubusan na rin ng lakas. “Kuryente ‘yon! Pambayad ‘yon!” Tahimik ako sa sulok. Kasi alam ko na. Kapag nagsalita ako, lalakas lang ang ulan sa loob ng bahay. Pero si Papa… si Nardo… May mga gabi na gusto kong intindihin siya. Kasi sa tindahan, iba siya. Mas malakas tumawa kaysa mag-isip. “Isa pa, Nardo!” “Bukas na lang bayad, pare!” At lagi siyang sasabay sa tawa, kahit alam kong bukas, problema na naman ang sasalubong sa amin. Sa ilalim ng higaan ko, may lata ako. Do’n ko nilalagay lahat ng barya ko. Piso. Singkwenta. Minsan gusot pa. “Konti pa…” bulong ko gabi-gabi. “Konti pa…” Gusto kong makabili ng cake. Hindi para sa akin. Para kay Papa. Kasi kahit pagod siya, kahit mali siya minsan, gusto ko pa rin siyang mapasaya kahit isang beses lang. Hanggang isang gabi… may narinig akong kalansing. Pagdilat ko—si Papa. Hawak ang lata ko. “Pa…” mahina ko. Natigilan siya. “H-hindi ko alam gising ka…” “Ipon ko po ‘yan,” sabi ko. Tahimik. Parang huminto pati hangin. Tapos sinabi ko: “Para po sana sa cake niyo.” Do’n siya napaupo. Hindi dahil galit. Kundi parang biglang may bumagsak sa loob niya na hindi na niya kayang buhatin. “Ako ba…” mahina niyang sabi. “Anak ko pa nag-iipon para sakin…” Ilang araw lang, tahimik na si Mama. Hanggang isang umaga, umalis siya. May bag. May katahimikan. “Pagod na ako,” sabi niya. Hindi siya lumingon. “Ma!” sigaw ko. Pero tuloy lang siya sa ulan. At doon ko naintindihan: May mga taong hindi umaalis dahil wala silang pakialam. Umalis sila kasi nauubos din sila. Ngayon, kami na lang ni Papa. Tahimik. Mas tahimik kaysa dati. Mas masakit kaysa dati. “Kasalanan ko…” lagi niyang sinasabi. “Bakit po tayo iniwan?” tanong ko. “Hindi ko alam,” sagot niya. Isang gabi, pareho kaming walang lakas magsalita. Hangin lang ang umiikot sa loob ng sako naming dingding. “Anak…” sabi niya. “Hindi ko alam kung kaya ko pa.” Tumingin ako sa kanya. “Wala na si Mama.” “Alam ko,” sagot niya. At sa gitna ng katahimikan na iyon, natutunan ko: Hindi pala laging sigaw ang pagkasira ng pamilya. Minsan… katahimikan. Ako si Bentot. At kahit sanay na ako sa ulan… may parte pa rin sa akin na umaasang isang araw— hindi na kami laging binabasa ng buhay.

About

Robot
API

Legal

Privacy Policy