@khanjee.receipe: #usa_tiktok #karahiusa#usafood #FoodInUSA

khan Jee Receipe
khan Jee Receipe
Open In TikTok:
Region: PK
Tuesday 14 July 2026 23:49:24 GMT
364597
9072
76
533

Music

Download

Comments

zeenatgul0
❤️Z❤️GUL❤️ :
very easy❤️
2026-07-19 15:24:30
0
nouman.iftikhar.qureshi
Nouman Iftikhar Qureshi :
very nice. please kia ham is main tomatoes ke Baad Daahi use kar sakte hain for more gravy. yia please koi Tarika guide Karin ke more Garvey kaise ziada banani. thank you.
2026-07-18 13:36:13
0
noor292679
Noor :
very good handi
2026-07-18 05:28:21
1
warishaawan1
Rana ji 123 :
too much oil..
2026-07-18 14:47:57
1
user7077327792016
user7077327792016 :
salt kidhr h
2026-07-18 14:39:53
1
baloch6762
Baloch44 :
میتھی کیسی ہوتی ہے یار میں نے بازار میں دکان سے لی اس نے دانے دار میتھی دے دی پھر پورا گھنٹہ کوٹتا رہا وہ پسائی نہیں ہوتی تھی
2026-07-19 12:32:56
0
haseebansari7802
haseebansari7802 :
agar koeyle na hu to halki anch pe rakh salte hain
2026-07-19 17:05:06
0
user805714057
Abdul Hadi :
😏😏
2026-07-19 16:53:44
0
preciousprecious207
Naz Naz :
دھنیا کٹا ھوا نہیں پسا ھوا تھا
2026-07-17 22:03:19
3
arsalaa.rani
Arsalaa rani :
good 👍
2026-07-18 19:32:54
0
kamran..ghouri
Kamran. ghouri :
excellent
2026-07-18 18:38:45
0
sc_editz.2501
S . C :
nice
2026-07-18 13:40:30
0
5377sameer.ali
5377Sameer Ali :
2026-07-19 12:41:40
0
abc000660
Abc000 :
Cobra Kya hai
2026-07-18 12:23:24
0
5377sameer.ali
5377Sameer Ali :
2026-07-19 12:41:33
0
saj0706
saj :
koi zarort ni Malai wali ki NAI NAI cheezain I had kr li hain
2026-07-18 10:38:12
0
n130302
N :
اتنی ساری مرچیں 🥵
2026-07-18 17:03:12
1
abdulrehaman6102
abdul Rehaman :
hdudyydgnsh
2026-07-19 13:59:16
0
batterywaley0
❤️hareem ka ho yer❤️ :
her cheez AK jesi hy bantey hy ap
2026-07-18 15:42:02
0
tabassumkhan1112
Tabassumkhan :
💯💯💯
2026-07-19 16:47:51
0
a.f.ahsan.khan
Ahsanullah Faizi :
❤️❤️❤️
2026-07-19 16:32:42
0
pakosboltay
PAKOS :
😁😁😁
2026-07-20 00:34:12
0
To see more videos from user @khanjee.receipe, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

ڪڏهن ڪڏهن زندگيءَ ۾ ڪي ماڻهو اهڙا ملندا آهن، جيڪي وقت جي وهڪري سان ته پري هليا ويندا آهن، پر دل مان ڪڏهن به نه ويندا آهن. منهنجي زندگيءَ ۾ به هڪ اهڙو ئي شخص آيو، جنهن کي ڏسندي ڏسندي خبر ئي نه پئي ته ڪڏهن دل سندس نالي ٿي وئي. اسان جي پهرين ملاقات ڪنهن شاديءَ ۾ ٿي هئي. ان وقت اسين هڪ ٻئي لاءِ مڪمل اجنبي هئاسين، پر قسمت شايد خاموشيءَ سان اسان جي وچ ۾ ڪو ناتو لکي ڇڏيو هو. آهستي آهستي ملاقاتون وڌنديون ويون ۽ اهو اجنبيت وارو فاصلو محبت ۾ بدلجي ويو. ان ڏينهن ۾ موبائيل ايترا نه هئا. مردن وٽ ٿورا گهڻا ھئا پر ڇوڪرين وٽ فون هجڻ به وڏي ڳالهه سمجهي ويندي هئي. ان ڪري رڳو هڪ جهلڪ ڏسڻ لاءِ ميلن جا سفر ڪرڻا پوندا هئا. اسان جا ڳوٺ ھڪ ٻي کان پري هئا، پر محبت فاصلا نه ڏسندي آهي. دل جڏهن ڪنهن جي قيد ۾ اچي وڃي ته پوءِ رستا ڊگها ناهن لڳندا. هفتي ۾ هڪ يا ٻه ڀيرا سندس ڳوٺ وڃڻ معمول بڻجي ويو. پر نيٺ سندس گهر وارن کي شڪ ٿي پيو. پوءِ هڪ ڏينهن ڪنهن جي هٿان پيغام مليو ته:
ڪڏهن ڪڏهن زندگيءَ ۾ ڪي ماڻهو اهڙا ملندا آهن، جيڪي وقت جي وهڪري سان ته پري هليا ويندا آهن، پر دل مان ڪڏهن به نه ويندا آهن. منهنجي زندگيءَ ۾ به هڪ اهڙو ئي شخص آيو، جنهن کي ڏسندي ڏسندي خبر ئي نه پئي ته ڪڏهن دل سندس نالي ٿي وئي. اسان جي پهرين ملاقات ڪنهن شاديءَ ۾ ٿي هئي. ان وقت اسين هڪ ٻئي لاءِ مڪمل اجنبي هئاسين، پر قسمت شايد خاموشيءَ سان اسان جي وچ ۾ ڪو ناتو لکي ڇڏيو هو. آهستي آهستي ملاقاتون وڌنديون ويون ۽ اهو اجنبيت وارو فاصلو محبت ۾ بدلجي ويو. ان ڏينهن ۾ موبائيل ايترا نه هئا. مردن وٽ ٿورا گهڻا ھئا پر ڇوڪرين وٽ فون هجڻ به وڏي ڳالهه سمجهي ويندي هئي. ان ڪري رڳو هڪ جهلڪ ڏسڻ لاءِ ميلن جا سفر ڪرڻا پوندا هئا. اسان جا ڳوٺ ھڪ ٻي کان پري هئا، پر محبت فاصلا نه ڏسندي آهي. دل جڏهن ڪنهن جي قيد ۾ اچي وڃي ته پوءِ رستا ڊگها ناهن لڳندا. هفتي ۾ هڪ يا ٻه ڀيرا سندس ڳوٺ وڃڻ معمول بڻجي ويو. پر نيٺ سندس گهر وارن کي شڪ ٿي پيو. پوءِ هڪ ڏينهن ڪنهن جي هٿان پيغام مليو ته: "هاڻي اسان جي گهر نه اچجان." اهو پيغام ڄڻ ڪنهن خنجر وانگر منهنجي دل ۾ لهي ويو. جڏهن محبوب پاڻ ئي اچڻ کان روڪي ڇڏي، ته پوءِ وڃڻ جو ڪهڙو جواز رهندو؟ ان ڏينهن کان پوءِ مون سندس ڳوٺ وڃڻ ڇڏي ڏنو. ڏينهن گذريا... مهينا گذريا... ۽ پوءِ سال نيٺ پندرهن سال گذري ويا. شايد اڄ ڪلھ جي وقت ۾ هوءَ ڪڏهن ڪڏهن مون کي ڏسندي ھئي، ڇو ته منهنجي ٽڪ ٽاڪ آءِ ڊي موجود هئي. پر مون کيس وري ڪڏهن به نه ڏٺو. انهن پندرهن سالن دوران سندس ياد هڪ پل لاءِ به منهنجو ساٿ نه ڇڏيو. مون وٽ سندس هڪ پراڻي تصوير هئي. اڪثر ان تصوير کي سامهون رکي ڪلاڪن جا ڪلاڪ ڳالهائيندو هئس. "يار... تو منهنجو قدر ڇو نه ڪيو؟ توکي خبر آهي مان توکي ڪيترو چاهيندو هئس؟" پر تصوير هميشه وانگر خاموش رهندي هئي. شايد تصويرون جواب نه ڏينديون آهن، يا شايد ڪجهه سوالن جا جواب وقت وٽ به نه هوندا آهن. هڪ ڏينهن اوچتو اڻڄاتل نمبر تان فون آئي. رڳو ايترو چيو ويو: "اڄ شام چار وڳي پنهنجو موبائيل آن رکجان، ڪو شخص توسان ڳالهائڻ ٿو چاهي." دل ۾ هزارين سوال هئا، پر ڪنهن به سوال جو جواب نه مليو. شام جا چار ٿيا، وري فون آئي. سلام دعا کان پوءِ جڏهن مون پڇيو: "توهان ڪير آهيو؟" ته سامهون کان اهو ئي نالو ٻڌڻ ۾ آيو، جنهن کي ٻڌڻ لاءِ منهنجا ڪن پندرهن سال کان سڪي ويا هئا. ٿوري دير حال احوال ٿيو. اوچتو هن پڇيو: "اڳي ته تون ايندو هئين، پوءِ اوچتو اچڻ ڇو ڇڏي ڏنئي؟" مون آهستي چيو: "ان سوال جو جواب جيڪڏهن تون پنهنجي دل کان پڇندين، ته شايد جواب ملي ويندو." هلڪي مرڪ سان چيائين: "اڃا تائين ناراض آهين؟" مون چيو: "نه... ناراض ناهيان. بس جنهن لاءِ ايندو هئس، جڏهن ان ئي منع ڪئي، ته پوءِ اچڻ جو ڪهڙو مطلب؟" هن روئڻ جهڙي آواز ۾ چيو: "مون کي معاف ڪجان... گهر وارا مون تي شڪ ڪرڻ لڳا هئا، تنهن ڪري مجبور ٿي توکي روڪيو هئم." پوءِ ڳالهين ڳالهين ۾ چيائين: "هن هفتي اربع جي رات ضرور اچجان." آخرڪار اهو ڏينهن اچي ويو. دل ۾ عجيب بيچيني ۽ خوشي هئي. آخر پندرهن سالن کان پوءِ پنهنجي محبوب سان ملڻ وڃي رهيو هئس. جڏهن سندس ٻڌايل گهر پهتس ته اندر جو منظر ڏسي حيران رهجي ويس. گهر سجايل هو. مون کي عزت سان ويهاريو ويو، ٿڌو پاڻي ڏنو ويو. ٿوري دير کان پوءِ هوءَ اندر آئي. هٿ ۾ ٽفن هو، ٻئي هٿ ۾ چانهه جو ٿرماس. مون جڏهن کيس ڏٺو ته هڪ پل لاءِ ساهه ڄڻ بيهي ويو. وقت سندس چهري تي پنهنجا نشان ڇڏي چڪو هو. اها چهري واري معصوميت ته بدلجي وئي هئي، پر سندس آواز... اڃا به ساڳيو هو. هن ڪمري ۾ موجود ڇوڪري کي ٻاهر موڪليو. اسين گڏجي ويٺاسين. هن پنهنجي هٿن سان ماني کارائي. مون کي بک نه هئي، پر سندس اصرار آڏو ڪجهه گرھ کائڻا پيا. رات وڌندي وئي... ۽ پوءِ اوچتو هن منهنجو مٿو پنهنجي جهوليءَ ۾ رکي ڇڏيو. هوءَ ٻارن وانگر سڏڪا ڀري روئڻ لڳي. "يار... مون کي معاف ڪري ڇڏ. مون توکي اچڻ کان روڪيو هو..." مون کيس گهڻو سمجهايو، گهڻو پرچايو، پر سندس اکين جا ڳوڙها رڪجڻ جو نالو ئي نه پئي ورتو. نيٺ صبح جا پنج ٿيا. مان زوريءَ موڪلائي روانو ٿيس. هوءَ آليون اکيون کڻي چوڻ لڳي: "وري ضرور اچجان... واعدو ڪر." مون واعدو ڪيو... پر قسمت کي شايد اهو واعدو قبول نه هو. جڏهن ٻيهر ويس... ته هن ڀيري هوءَ منهنجي استقبال لاءِ نه آئي. منهنجي سامهون سندس بيجان لاش پيل هو. ساڳيو چهرو... ساڳيو وجود... پر هاڻي نه ڪو آواز هو، نه ڪا مرڪ، نه ڪا شڪايت. رڳو خاموشي هئي... ۽ پنهنجي هٿن سان پنهنجي ئي محبت کي قبر ۾ لاهڻ جو قيامت جهڙو منظر. شايد دنيا ۾ ان کان وڌيڪ ڏکوئيندڙ لمحو ڪو نه هوندو، جڏهن انسان پنهنجي ئي خوابن کي پنهنجي ئي هٿن سان مٽيءَ حوالي ڪري. اهو درد مان جيئرو رهي به هر روز مرندو آھيان... ۽ شايد منهنجي دل جو هڪ حصو اڄ به انهيءَ قبر ۾ دفن ٿيل آهي. . #foryoupageofficiall #sindhisong #sindhitiktok

About