1. Home
  2. Detail

@jhuuniorlimma:

gabrielly
gabrielly
Open In TikTok:
Region: BR
Wednesday 15 July 2026 23:12:38 GMT
455
27
2
0

Music

Download

No Watermark .mp4 (1.06MB) No Watermark(HD) .mp4 (1.06MB) Watermark .mp4 (2.51MB) Music .mp3

Comments

yagoleonardo123
Yago Leonardo 🤫🔥 :
♥️♥️♥️❤️❤️❤️
2026-07-18 14:41:47
0
gabrielsilva66331
Gabrielsilva66 :
🥰🥰🥰🥰
2026-07-18 20:00:20
0
To see more videos from user @jhuuniorlimma, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

#មកថ្មីសុំស្គាល់ផង😊 #សេះខ្មៅ🐴🖤 #foryoupage 💙🖤
#មកថ្មីសុំស្គាល់ផង😊 #សេះខ្មៅ🐴🖤 #foryoupage 💙🖤
You NEED this for summer! 💨❄️ #fyp #Summer #fan #room #cool #trending #aircooler #fresh #ice #tiktokmademebuyit
You NEED this for summer! 💨❄️ #fyp #Summer #fan #room #cool #trending #aircooler #fresh #ice #tiktokmademebuyit
xúc miệng xong hơi thở thơm tho , tự tin giao tiếp hẳn lun 🤩 #nuocxucmieng #nuocxucmiengvalentine #saothaiduong #review #unboxing
xúc miệng xong hơi thở thơm tho , tự tin giao tiếp hẳn lun 🤩 #nuocxucmieng #nuocxucmiengvalentine #saothaiduong #review #unboxing
#OOTD#WomenFashion#spotlightfinds#SummerWins#SuperBrandDay
#OOTD#WomenFashion#spotlightfinds#SummerWins#SuperBrandDay
Sáp vuốt tóc Roug matte clay có giữ được nếp khi đội mũ bảo hiểm không nhỉ 🫣 #sápital #sapvuottoc #roug
Sáp vuốt tóc Roug matte clay có giữ được nếp khi đội mũ bảo hiểm không nhỉ 🫣 #sápital #sapvuottoc #roug
Bazen insanı en çok söylenen cümleler değil, hiç söylenmeyenler yoruyor. Hayatımıza girip sessizce çıkan insanlar var. Arkalarında ne bir açıklama bırakıyorlar ne de tam anlamıyla kapanmış bir hikâye... Sadece eksik kalan bir his, cevabı hiç gelmeyecek sorular ve zaman zaman gecenin bir vakti aklımıza düşen ihtimaller kalıyor. Belki de insanı en çok tüketen şey, kesin bir son değil; sonun nasıl olabileceğini ömür boyu tahmin etmeye çalışmaktır. Kimi zaman durup düşünüyorum. Acaba beni hatırlayan ama yazmayan insanlar var mı? Parmaklarını klavyeye götürüp sonra vazgeçenler... Adımı ekranında görüp uzun uzun bakan ama tek bir kelime bile yazamayanlar... Bir cümle kurmaya cesaret edemediği için sessizliği seçenler... Belki vardır, belki de hiç olmamıştır. İşte insanı yoran da bu belirsizlik. Çünkü bazı soruların cevabı hiçbir zaman öğrenilmiyor. Belki bir yerde, hiç bilmediğimiz kadar çok duygu yarım kaldı. Kim bilir kaç kişi sevgisini içine gömdü, kaç kişi özlemini gururunun arkasına sakladı, kaç kişi sadece birkaç saniye daha cesur olabilse hayatı bambaşka bir yöne gidecekti. Ama o birkaç saniye gelmedi. Gelmeyince de hayat, yaşanmamış ihtimallerin üzerine sessizce devam etti. Bence bazı vedalar kelimelerle yapılmıyor. İnsan bazen hiçbir şey söylemeden uzaklaşıyor. Arkasında ne bir kırgınlık cümlesi bırakıyor ne de bir açıklama... Sadece yok oluyor. Sonra geride kalan kişi, günlerce hatta yıllarca kendi içinde eksik parçaları tamamlamaya çalışıyor.
Bazen insanı en çok söylenen cümleler değil, hiç söylenmeyenler yoruyor. Hayatımıza girip sessizce çıkan insanlar var. Arkalarında ne bir açıklama bırakıyorlar ne de tam anlamıyla kapanmış bir hikâye... Sadece eksik kalan bir his, cevabı hiç gelmeyecek sorular ve zaman zaman gecenin bir vakti aklımıza düşen ihtimaller kalıyor. Belki de insanı en çok tüketen şey, kesin bir son değil; sonun nasıl olabileceğini ömür boyu tahmin etmeye çalışmaktır. Kimi zaman durup düşünüyorum. Acaba beni hatırlayan ama yazmayan insanlar var mı? Parmaklarını klavyeye götürüp sonra vazgeçenler... Adımı ekranında görüp uzun uzun bakan ama tek bir kelime bile yazamayanlar... Bir cümle kurmaya cesaret edemediği için sessizliği seçenler... Belki vardır, belki de hiç olmamıştır. İşte insanı yoran da bu belirsizlik. Çünkü bazı soruların cevabı hiçbir zaman öğrenilmiyor. Belki bir yerde, hiç bilmediğimiz kadar çok duygu yarım kaldı. Kim bilir kaç kişi sevgisini içine gömdü, kaç kişi özlemini gururunun arkasına sakladı, kaç kişi sadece birkaç saniye daha cesur olabilse hayatı bambaşka bir yöne gidecekti. Ama o birkaç saniye gelmedi. Gelmeyince de hayat, yaşanmamış ihtimallerin üzerine sessizce devam etti. Bence bazı vedalar kelimelerle yapılmıyor. İnsan bazen hiçbir şey söylemeden uzaklaşıyor. Arkasında ne bir kırgınlık cümlesi bırakıyor ne de bir açıklama... Sadece yok oluyor. Sonra geride kalan kişi, günlerce hatta yıllarca kendi içinde eksik parçaları tamamlamaya çalışıyor. "Acaba?" diye başlayan cümleler kuruyor. Oysa hiçbir cevap gelmiyor. Çünkü bazı hikâyelerin son sayfası hiç yazılmıyor. İnsan zamanla şunu fark ediyor; hayatın en ağır yükü yaşanmış acılar değil, yaşanma ihtimali olan ama asla gerçekleşmeyen anlardır. Çünkü yaşanmış olanı bir gün kabulleniyorsun. Fakat hiç yaşanmayanı zihninde yüzlerce kez yeniden kuruyorsun. Belki farklı bir cümle kurulsa her şey değişecekti diye düşünüyorsun. Belki bir adım atılsa yollar ayrılmayacaktı. Belki sadece birkaç saniyelik cesaret, yıllarca sürecek pişmanlıkların önüne geçecekti. Ama bunların hiçbirini öğrenemiyorsun. Sanırım bu yüzden insanlar bazen geçmişi değil, ihtimalleri özlüyor. Gerçekte olanı değil, olabilecek olanı düşünüyor. Çünkü ihtimaller kusursuzdur; hayal kırıklığına uğramamış, kirlenmemiş ve yarım bırakılmıştır. Bu yüzden hafızamız onları hep en güzel hâliyle saklar. Oysa gerçek hayat, cesaret edemediğimiz her duyguyu sessizce bizden alıp götürmeye devam eder. Belki de bu satırları okuyan senin de içinde, hiç kimsenin bilmediği yarım kalmış cümleler vardır. Söylenememiş özürler, dile getirilememiş sevgiler, geç kalınmış vedalar... Belki de bu yüzden bazı geceler sebepsiz yere hüzün çöküyor insanın içine. Çünkü kalp, aklın unuttuğu şeyleri sessizce hatırlamaya devam ediyor. Ben de bazen hissettiklerimi kelimelere emanet ediyorum. Belki senin sustuğun yerde benim cümlelerim konuşur, belki benim yazdıklarım senin içinde uzun zamandır adını koyamadığın duygulara dokunur. Eğer bu satırlarda kendinden bir iz bulduysan, yolumuzun burada bitmesine izin verme. Bundan sonra da aynı duygulara, aynı sessizliklere ve aynı içtenliğe birlikte eşlik etmek istersen, sayfamda sana her zaman bir cümlelik yer var. #hayat #vedalar #hüzün #alıntısözler #fyp

About

Legal