******************** လောကမှာ မုန်းဖို့အလွယ်ဆုံးလူဟာ ကိုယ်အချစ်ဆုံးဖြစ်ခဲ့တဲ့သူပါပဲ။ ချစ်ခြင်းတရားတွေ သိပ်ပြီးနက်ရှိုင်းခဲ့ဖူးလို့လည်း သူပေးတဲ့ ဒဏ်ရာဟာ တခြားလူတွေထက် ပိုပြီးတော့ နက်ရှိုင်းရှည်ကြာနေတတ်ပါတယ်။ တစ်ချိန်ကတော့... သူဟာ ကိုယ့်ကမ္ဘာရဲ့ နေမင်းကြီး ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်။ သူပြုံးရင် လောကကြီးတစ်ခုလုံး လင်းထိန်သွားပြီး၊ သူ မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်ရင်ပဲ ကိုယ့်စိတ်အာကာသထဲ မိုးတိမ်တွေ ဆိုင်းသွားခဲ့ရတာ။ အတိုင်းအဆမရှိတဲ့ ပေးဆပ်ခြင်းတွေနဲ့ တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ အချစ်တစ်ခုမှာ “သူ” ကလွဲလို့ တခြားအရာတွေကို မျက်ကွယ်ပြုထားခဲ့မိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အချိန်တွေရဲ့ တိုက်စားမှုအောက်မှာ ဖြစ်စေ၊ ကံကြမ္မာရဲ့ လှည့်ကွက်ကြောင့်ပဲဖြစ်စေ နှလုံးသားချင်း ဝေးကွာသွားကြတဲ့အခါ... သူ ချန်ထားရစ်ခဲ့တာက သာယာတဲ့အမှတ်တရတွေ မဟုတ်တော့ဘဲ နာကျင်စရာ အမုန်းလက်ဆောင်တွေသာ ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။ "သူ ပေးခဲ့တဲ့ အမုန်းလက်ဆောင်ဆိုတာ စကားလုံးကြမ်းကြမ်းတွေ မဟုတ်ပါဘူး။ အေးစက်သွားတဲ့ အကြည့်တစ်ချက်၊ ဘာကြောင့်မှန်းမသိဘဲ ဝေးကွာသွားတဲ့ ကျောခိုင်းမှုတစ်ခုနဲ့ ဖြေဆေးမရှိတဲ့ မျက်ရည်တွေသာ ဖြစ်ပါတယ်။" ထူးဆန်းတာတစ်ခုက... အဲ့ဒီအမုန်းလက်ဆောင်ကို ကိုယ်က လွှတ်ချပစ်လို့မရဘဲ ရင်ဘတ်ထဲမှာ တမြေ့မြေ့နဲ့ ပွေ့ပိုက်ထားမိနေတာပါပဲ။ နှလုံးသားရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှာ ဒဏ်ရာအဖြစ် စွဲကျန်နေပေမဲ့၊ အဲ့ဒီဒဏ်ရာကို ကြည့်ပြီးတော့ပဲ သူနဲ့ပတ်သက်တဲ့ အငွေ့အသက်တွေကို ပြန်လည်အသက်သွင်းနေမိတယ်။ လူတစ်ယောက်ကို သိပ်ချစ်ခဲ့ရတဲ့အတွက် ပြန်ရလိုက်တဲ့ ရလဒ်ဟာ “အမုန်း” ဖြစ်နေပါစေဦး... အဲ့ဒီအမုန်းထဲမှာ နာကျင်ခြင်း၊ လွမ်းဆွတ်ခြင်းနဲ့ နောင်တတွေ ရောပြွမ်းနေပါတယ်။ ဒါဟာ နှလုံးသားကို အစိပ်စိပ်အမွှာမွှာ ခွဲပစ်လိုက်တဲ့ အဆိပ်အတောက် လက်ဆောင်တစ်ခုဆိုရင်လည်း မမှားပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အချိန်တန်လို့ မျက်ရည်တွေ ခြောက်သွေ့သွားတဲ့တစ်နေ့၊ အဲ့ဒီအမုန်းလက်ဆောင်ကို ပြန်ကြည့်ပြီး ကိုယ်ဟာ အရင်ကထက် ပိုမိုရင့်ကျက်တဲ့လူတစ်ယောက်အဖြစ်နဲ့ ပြုံးနိုင်ပါလိမ့်မယ်။ သူပေးခဲ့တဲ့ အမုန်းတွေဟာ ကိုယ့်ကို ပိုပြီးသန်မာစေဖို့ တွန်းပို့ပေးခဲ့တဲ့ သင်ခန်းစာတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမှာမို့လို့ပါပဲ။ မင်းကို (ပန်းတနော်) - @nainglae5