@mdbadhonislam893: #নীলফামারীর_ছেলে_আমি #সাপোর্ট_করলে_সাপোর্ট_পাবেন

Md Badhon Islam
Md Badhon Islam
Open In TikTok:
Region: BD
Thursday 16 July 2026 07:21:07 GMT
38
10
0
0

Music

Download

Comments

There are no more comments for this video.
To see more videos from user @mdbadhonislam893, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

سوره فجر (آیات ۱ تا ۳۰) هشتاد و نهمین سوره قرآن کریم است که در جزء سی ام قرار دارد. این سوره با سوگندهای مهمی آغاز میشود و به سرگذشت اقوام طغیانگر (قوم عاد، ثمود و فرعون)، آزمایش انسان در سختی و آسانی، و در نهایت به بشارت رستگاری برای (نفس مطمئنه) (روح های به آرامش رسیده) میپردازد. متن کامل آیات سوره فجر همراه با ترجمه به شرح زیر است: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان وَالْفَجْرِ ﴿١﴾ سوگند به سپيده دم وَلَيَالٍ عَشْرٍ ﴿٢﴾ و به شب هاى دهگانه وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ ﴿٣﴾ و به جفت و طاق وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ ﴿٤﴾ و به شب وقتی كه رو به رفتن و سپرى شدن میرود هَلْ فِی ذَلِكَ قَسَمٌ لِّذِی حِجْرٍ ﴿٥﴾ آيا در اين سوگندها براى خردمند سوگند و سوگندى درخور نيست؟ أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ﴿٦﴾ مگر نديدى كه پروردگارت با قوم عاد چی كرد؟ إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ ﴿٧﴾ با آن شهر (ارم) كه داراى ستونهاى برافراشته بود الَّتِی لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِی الْبِلَادِ ﴿٨﴾ همان شهرى كه مانندش در هيچ يک از شهرها ساخته نشده بود وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ ﴿٩﴾ و با قوم ثمود كه در آن دره صخره ها را مى بريدند و خانه هاى سنگى میساختند؟ وَفِرْعَوْنَ ذِی الْأَوْتَادِ ﴿١٠﴾ و با فرعون كه صاحب ميخ ها و سپاهيان شكنجه گر بود؟ الَّذِينَ طَغَوْا فِی الْبِلَادِ ﴿١١﴾ همان كسانى كه در شهرها سر به طغيان برداشتند فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ ﴿١٢﴾ و در آنها بسيار فساد كردند فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ ﴿١٣﴾ لذا پروردگار تو تازيانه عذاب را بر آنان فرو ريخت إِنَّ رَبَّكَ لَبِيرْصَادِ ﴿١٤﴾ زيرا پروردگار تو سخت در كمين است فَأَمَّا الْإِنسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّی أَكْرَمَنِ ﴿١٥﴾ اما انسان هنگامى كه پروردگارش او را مى آزمايد و گراميش میدارد و نعمت فراوان به او میدهد، میگويد: پروردگارم مرا گرامى داشته است. وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّی أَهَانَنِ ﴿١٦﴾ و اما هنگامى كه او را مى آزمايد و روزيش را بر او تنگ میسازد، میگويد: پروردگارم مرا خوار كرده است. كَلَّا بَل لَّا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ ﴿١٧﴾ چنين نيست كه میپنداريد، بلكه يتيم را نمی نوازيد وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ ﴿١٨﴾ و بر خوراک دادن بينوايان يكديگر را تشويق نمیكنيد وَتَأْكُلُونَ التُّلَاثَ أَكْلًا لَّمًّا ﴿١٩﴾ و ميراث را از راه حلال و حرام يكسره میخوريد وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا ﴿٢٠﴾ و مال و ثروت را بسيار دوست داريد كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا ﴿٢١﴾ چنين نيست كه گمان میبرند، آنگاه كه زمين سخت درهم كوبيده و ريزريز شود وَجَاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا ﴿٢٢﴾ و فرمان پروردگار تو و فرشتگان صف در صف آيند وَجِیءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنسَانُ وَأَنَّى لَهُ الذِّكْرَى ﴿١٧﴾ و در آن روز جهنم را حاضر كنند؛ آن روز است كه انسان پند میگيرد، اما كجا او را جاى پندگرفتن باشد؟ يَقُولُ يَا لَيْتَنِی قَدَّمْتُ لِحَيَاتِی ﴿٢٤﴾ گويد: اى کاش براى اين زندگى خود چيزى پيش میفرستادم. فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ ﴿٢٥﴾ پس در آن روز هيچ كس چون عذاب او عذاب نمیكند وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ ﴿٢٦﴾ و هيچ كس چون بند او بند نمیكند يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ﴿٢٧﴾ اى روح به آرامش رسيده ارْجِعِی إِلَى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً ﴿٢٨﴾ خشنود و خداپسند به سوى پروردگار خود بازگرد فَادْخُلِی فِی عِبَادِی ﴿٢٩﴾ و در ميان بندگان من درآى وَادْخُلِی جَنَّتِی ﴿٣٠﴾ و در بهشت من داخل شو. التماس دعا نجیب الله آصفی #افغانستان #سخنان_ارزشمند_ومفید #الله #قرآن #اسلام
سوره فجر (آیات ۱ تا ۳۰) هشتاد و نهمین سوره قرآن کریم است که در جزء سی ام قرار دارد. این سوره با سوگندهای مهمی آغاز میشود و به سرگذشت اقوام طغیانگر (قوم عاد، ثمود و فرعون)، آزمایش انسان در سختی و آسانی، و در نهایت به بشارت رستگاری برای (نفس مطمئنه) (روح های به آرامش رسیده) میپردازد. متن کامل آیات سوره فجر همراه با ترجمه به شرح زیر است: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان وَالْفَجْرِ ﴿١﴾ سوگند به سپيده دم وَلَيَالٍ عَشْرٍ ﴿٢﴾ و به شب هاى دهگانه وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ ﴿٣﴾ و به جفت و طاق وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ ﴿٤﴾ و به شب وقتی كه رو به رفتن و سپرى شدن میرود هَلْ فِی ذَلِكَ قَسَمٌ لِّذِی حِجْرٍ ﴿٥﴾ آيا در اين سوگندها براى خردمند سوگند و سوگندى درخور نيست؟ أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ﴿٦﴾ مگر نديدى كه پروردگارت با قوم عاد چی كرد؟ إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ ﴿٧﴾ با آن شهر (ارم) كه داراى ستونهاى برافراشته بود الَّتِی لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِی الْبِلَادِ ﴿٨﴾ همان شهرى كه مانندش در هيچ يک از شهرها ساخته نشده بود وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ ﴿٩﴾ و با قوم ثمود كه در آن دره صخره ها را مى بريدند و خانه هاى سنگى میساختند؟ وَفِرْعَوْنَ ذِی الْأَوْتَادِ ﴿١٠﴾ و با فرعون كه صاحب ميخ ها و سپاهيان شكنجه گر بود؟ الَّذِينَ طَغَوْا فِی الْبِلَادِ ﴿١١﴾ همان كسانى كه در شهرها سر به طغيان برداشتند فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ ﴿١٢﴾ و در آنها بسيار فساد كردند فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ ﴿١٣﴾ لذا پروردگار تو تازيانه عذاب را بر آنان فرو ريخت إِنَّ رَبَّكَ لَبِيرْصَادِ ﴿١٤﴾ زيرا پروردگار تو سخت در كمين است فَأَمَّا الْإِنسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّی أَكْرَمَنِ ﴿١٥﴾ اما انسان هنگامى كه پروردگارش او را مى آزمايد و گراميش میدارد و نعمت فراوان به او میدهد، میگويد: پروردگارم مرا گرامى داشته است. وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّی أَهَانَنِ ﴿١٦﴾ و اما هنگامى كه او را مى آزمايد و روزيش را بر او تنگ میسازد، میگويد: پروردگارم مرا خوار كرده است. كَلَّا بَل لَّا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ ﴿١٧﴾ چنين نيست كه میپنداريد، بلكه يتيم را نمی نوازيد وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ ﴿١٨﴾ و بر خوراک دادن بينوايان يكديگر را تشويق نمیكنيد وَتَأْكُلُونَ التُّلَاثَ أَكْلًا لَّمًّا ﴿١٩﴾ و ميراث را از راه حلال و حرام يكسره میخوريد وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا ﴿٢٠﴾ و مال و ثروت را بسيار دوست داريد كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا ﴿٢١﴾ چنين نيست كه گمان میبرند، آنگاه كه زمين سخت درهم كوبيده و ريزريز شود وَجَاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا ﴿٢٢﴾ و فرمان پروردگار تو و فرشتگان صف در صف آيند وَجِیءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنسَانُ وَأَنَّى لَهُ الذِّكْرَى ﴿١٧﴾ و در آن روز جهنم را حاضر كنند؛ آن روز است كه انسان پند میگيرد، اما كجا او را جاى پندگرفتن باشد؟ يَقُولُ يَا لَيْتَنِی قَدَّمْتُ لِحَيَاتِی ﴿٢٤﴾ گويد: اى کاش براى اين زندگى خود چيزى پيش میفرستادم. فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ ﴿٢٥﴾ پس در آن روز هيچ كس چون عذاب او عذاب نمیكند وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ ﴿٢٦﴾ و هيچ كس چون بند او بند نمیكند يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ﴿٢٧﴾ اى روح به آرامش رسيده ارْجِعِی إِلَى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً ﴿٢٨﴾ خشنود و خداپسند به سوى پروردگار خود بازگرد فَادْخُلِی فِی عِبَادِی ﴿٢٩﴾ و در ميان بندگان من درآى وَادْخُلِی جَنَّتِی ﴿٣٠﴾ و در بهشت من داخل شو. التماس دعا نجیب الله آصفی #افغانستان #سخنان_ارزشمند_ومفید #الله #قرآن #اسلام

About