សម័យថ្ងៃមួយពេលដែលពួកពុទ្ធបរិស័ទកំពុងតែធ្វើពិធីដង្ហែរព្រះបរមសារីរិកធាតុយកមកដម្កល់ព្រះចេតិយនោះស្រាប់តែទេស្ដេចមារមករារាំងក្នុងពិធីបុណ្យនោះ។ពេលនោះព្រះឧបគ្គុត្តលោកឃើញស្ដេចមារនោះលោកក៏បានខ្សែរដែលរឹងយកមកចងស្ដេចមារនោះអោយផ្អោបនឹងដុំថ្មមួយយ៉ាងធំនៅក្បែរទីកន្លែងនោះហើយលោកក៏បានសេពមន្តវិជ្ជានិមិត្តខ្សែរដែរចងនឹងស្ដេចមារអោយក្លាយជាស្បែកសត្វឆ្កែរហើយក្លិនស្អុយអាសោចដូចជាសាកសព។ហើយលោកក៏បានសួរទៅស្ដេចមារនោះថា ម្នាលមារមានចិត្តបាបតើអ្នកព្រមចាញ់យើងហើយឬនៅ?ក្នុងខណៈនោះស្ដេចមារនឹងចង់ចុះចាញ់នឹងព្រះឧបគ្គុត្តទេតែដោយសារខ្សែរស្បែកឆ្កែរនោះតឹងពេកហើយមានក្លិនស្អុយផងនោះស្ដេចមារក៏ព្រមចុះចាញ់ដោយនិយាយទៅកាន់លោកថា បពិត្រលោកម្ចាស់ដ៏ចម្រើនខ្ញុំកណាព្រមចុះចាញ់នឹងលែងមករារាំងទៀតតែប៉ិននេះខ្ញុំកណារៀងហើយ។ពេលនោះព្រះឧបគ្គុត្តក៏លែងស្ដេចមារនោះរីឯស្ដេចមារនោះក៏ហោះចេញពីទីនោះបាត់ទៅ។ - @rypunreay