@rorkhan83: په دغه مينه مې د زړه چرې باور نه راځې هر ځلې کلکه وعده وکړې خو اکثر نه راځې راته یي وویل څه ډير په ژړغونې اواز نکريزې مه راوړه دې کلې ته اختر نه راځې زړګی مې خوږ دی په قلار شه سر مې مه خوږوه نوي مئين لره واعظه عقل زر نه راځې لکه غوړاسکے مې د زړه په تيږه اوټوکيدو محبت نۀ د خلاصونې رو ګدر نه راځې پخوا چې ويشتی ووم جانان د کشمالو په غنچه څومره خوشبوبه مې يارانو د پر هر نه راځې ټول ارمانونه ترينه ډير په بې وسۍ تویيږې د زړه کچکول پترې کوومه خو مګر نه راځې د خداے دپاره پښتنو ځانونه اوپيژنۍ ستاسو دپاره خو به ځانله پيغمبر نه راځې د ذات جوهر مې منجمد شو په يو داسې کور کښې چرتۀ چې ټول عمر له سيوری وي او نمر نه راځې د اباسين ارته سينه یي ډير په مينه زغمې ګنې نو کومې مرحلې زما په سر نه راځې پروفیسر ڈاکٹر اباسین یوسفزئ صيب .