هیچ بچه‌ای ذاتاً بد به دنیا نمیاد. هر کدومشون با یه شخصیت و خلق‌وخوی خاص به دنیا میان، ولی این محیطیه که توش بزرگ میشن، آدم‌هایی که دور و برشون هستن و حرف‌هایی که هر روز می‌شنون، می‌تونه حسابی روی آینده‌شون اثر بذاره. گاهی فکر می‌کنیم چون بچه‌ها کوچیکن، خیلی چیزها رو نمی‌فهمن. ولی اتفاقاً قبل از اینکه بتونن احساساتشون رو با کلمه بیان کنن، همه‌چیز رو حس می‌کنن. لحنمون، رفتارمون، دعواهامون، محبت‌هامون… همه توی ذهن و قلبشون ثبت میشه. یه نکته جالب اینه که مغز بچه‌ها توی چند سال اول زندگی با سرعت عجیبی در حال رشد و شکل گرفتنه؛ یعنی تجربه‌های همین سال‌ها می‌تونه روی اعتمادبه‌نفس، احساس امنیت و حتی روابطشون در بزرگسالی تأثیر بذاره. اگه تصمیم گرفتیم پدر یا مادر بشیم، شاید مهم‌ترین کاری که می‌تونیم برای بچه‌مون انجام بدیم اینه که اول یه نگاهی به خودمون بندازیم. زخم‌هایی که خودمون هنوز درمانشون نکردیم، ممکنه ناخواسته به بچه‌هامون منتقل بشن. قرار نیست والد بی‌نقصی باشیم؛ همچین چیزی وجود نداره. فقط کافیه هر روز یه ذره آگاه‌تر باشیم، بیشتر به بچه‌هامون گوش بدیم، باهاشون وقت بگذرونیم و یادمون نره که گاهی یه جمله یا یه آغوش، می‌تونه مسیر زندگی یه کودک رو عوض کنه. 🤍 - @yogiistoo