တကယ်တော့...လူတစ်ယောက်က ပြောင်းလဲပစ်မယ်ဆိုတာ ခဏပါပဲ အချိန်တန်ရင်အဲဒီလူက ဒီအချိုးပဲ ပြန်ပြတာ နောက်ဆို ဆင်ခြင်ပါ့မယ် ပြင်ပါ့မယ်ဆိုတဲ့ စကားတွေကို ယုံပြီး ခဏခဏ အခွင့်အရေးပေးမိတာ ကိုယ့်အမှားပေါ့ လူကတော့ ပြောင်းလဲချင်ယောင် ဆောင်လို့ရပေမယ့် သူ့စိတ်ထဲက ဗီဇကိုတော့ ဖျောက်လို့မရဘူးဆိုတာ အခုမှပဲ ကောင်းကောင်းကြီး သိလိုက်ရတော့တယ်။ စိတ်ဆိုးလိုက် ချော့လိုက် ပြင်ပါ့မယ်လို့ပြောလိုက်နဲ့ သံသရာလည်နေတာ အကြိမ်ကြိမ်ပါပဲ ပထမတော့ တကယ်ပဲ ပြောင်းလဲသွားပြီမှတ်လို့ ဝမ်းသာမိသေးတယ် ဒါပေမဲ့ ရက်နည်းနည်းကြာလို့ အခြေအနေလေး ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားပြီဆိုတာနဲ့ သူ့အကျင့်ဟောင်းတွေက ပြန်ပေါ်လာတာပါပဲ။ ကတိတွေ ဘယ်လောက်ပဲ ပေးပေး အချိန်တန်ရင်တော့ အရင်ကအတိုင်း အတ္တကြီးချင်ကြီးမယ် ဂရုမစိုက်ဘဲ ပစ်ထားချင်ထားမယ်...သူ့ဘက်ကတော့ ဘာမှမထူးခြားသလိုပဲ ကိုယ်ကသာ ခေါင်းထဲအမျှင်မပြတ် တွေးပြီး ရင်ဘတ်ထဲ တဆစ်ဆစ်နဲ့ နာကျင်နေရတာ။ အခွင့်အရေးတွေ ထပ်ပေးရင်းနဲ့ပဲ ကိုယ့်ဘက်က ပင်ပန်းလွန်းလို့ လက်လျှော့ချင်စိတ်ပေါက်လာမိတယ် တစ်ဖက်လူက ကိုယ့်ကို ဆုံးရှုံးရမှာကို တကယ်မကြောက်ဘူးဆိုရင် ဘယ်တော့မှ ပြောင်းလဲလာမှာ မဟုတ်ဘူး ကိုယ်ကပဲ အချစ်ကြီးပြီး ကိုယ့်စိတ်နဲ့နှိုင်းကာ အတင်းလိုက်ညှိနေမိတာ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ငဲ့ညှာဖို့ အချိန်တန်ပြီထင်ပါတယ် အချိန်တန်ရင် ဒီအချိုးပဲ ပြန်ပြမယ့်သူနောက်မှာ စိတ်ရောလူရော ပုံအောပြီး ခံစားမနေချင်တော့ဘူး တကယ် ပင်ပန်းလှပါပြီ...😔။ - @user26.5.199800