BirKadınBirHikaye :
Artık gelmeni beklemiyorum. İçimde sana dair kalan tek şey, bana verdiğin sözlerin yankısı ve birlikte kurduğumuz hayallerin sessizliği.
Sen, yarı yolda bırakmayan bir insan olduğunu söylerdin. Böyle yapanlara ağır sözler söyler, ah almaktan korktuğunu anlatırdın. Oysa insan, en çok kendi sözleriyle sınanırmış. Ve bazen en derin kırgınlığı, hiç beklemediği yerden yaşarmış.
Beş buçuk yıl boyunca bana öyle hayaller kurdurdun ki, ben kendi korkularımı bile senin elini tutarak aştım. Maddi manevi yoruldum, eksildim, sustum. Ama hiçbirine pişman değilim,çünkü ben sevmeyi eksik yapmadım. Ben, sevdiğim insanın yanında olmayı seçtim.
Asıl acı olan, gitmen değildi. Asıl acı olan, beni bu kadar iyi tanıyıp, neye ne kadar kırılacağımı bilip yine de arkanı dönüp gidebilmen oldu. Seni daha fazla üzmek istemiyorum dedin. Oysa bazen insan, en büyük acıyı tam da bu cümlenin ardına saklar.
Ben seni kimsenin görmediği kadar değerli gördüm. Sana inandım, güvendim, yanında durdum. Belki de bu yüzden kırgınlığım büyük,çünkü kaybettiğim şey sadece bir insan değil, ona duyduğum inanç oldu.
Şimdi geriye dönüp baktığımda, seni suçlamaktan çok kendime şunu söylüyorum Bir insanı sevmek güzeldir, ama kendini unutacak kadar sevmek insanı yorar.
Bu yüzden bu yazıyı okuyan herkese bir nasihatim var: Kimse için kendi hayatınızı ikinci plana atmayın. Sevgi, insanı küçültmemeli,aksine güçlendirmelidir. Sözleriyle davranışları bir olmayan birine değil, sizi huzuruyla büyüten birine güvenin. Çünkü gerçek sevgi, sadece güzel hayaller kurdurmak değil,o hayallerin sorumluluğunu da birlikte taşımaktır.🌼🦋 E.I.
2026-07-21 05:07:06