ჯაბა დადიანი მწერალი :
ვეფხისტყაოსანი II
ეპიკური ფენტეზი
ავტორი: ჯაბა დადიანი
⸻
თავი XII — მესამე ბეჭდის გამოცდა
შავი ხელი ნაპრალიდან ნელ-ნელა ამოდიოდა.
ყოველი მისი მოძრაობისას სასახლის კედლები ირყეოდა, ვერცხლისფერი ფოთლები ცვიოდა, ხოლო ჰაერი ყინულივით ცივი ხდებოდა.
აელინორმა ორივე ხელი საკურთხევლისკენ გაიშვირა.
მწვანე ბეჭედი ჰაერში აიწია და ზურმუხტისფერი შუქი მთელ დარბაზს მოედო.
— არიონ! — შესძახა დედოფალმა. — შეეხე ბეჭედს, მაგრამ გახსოვდეს: ყოველი ბეჭედი მხოლოდ ძალას კი არ გაძლევს, შენგანაც რაღაცას ითხოვს.
არიონმა ნაბიჯი გადადგა.
როგორც კი ხელი ბეჭედს შეახო, სინათლე თვალისმომჭრელად გაკაშკაშდა.
სასახლე გაქრა.
…
იგი უსასრულო მინდორზე იდგა.
ცა სრულიად თეთრი იყო.
ქარი არ ქროდა.
წინ კი ერთი ადამიანი ელოდა.
ოქროს აბჯარი ეცვა, მხარზე ლომის გამოსახულებიანი მოსასხამი ეფინა, ხოლო წელზე ძველი ხმალი ეკიდა.
მისი სახე არიონისას ჰგავდა.
— შენ…
უცნობმა გაიღიმა.
— დიახ. მე ვარ არიონ პირველი.
არიონი რამდენიმე წამს უსიტყვოდ იდგა.
— მაშ… მართლა არსებობდი?
— ოდესღაც ვცხოვრობდი. ახლა კი მხოლოდ ჩემი სულია დარჩენილი, რომელიც ცხრა ბეჭედშია გაყოფილი.
პირველი არიონი მიუახლოვდა.
— სანამ მესამე ბეჭედი შენი გახდება, ერთ კითხვას უნდა მიპასუხო.
— გისმენ.
— თუ არჩევანი გექნება, გადაარჩინო ერთი საყვარელი ადამიანი… ან მთელი სამყარო, რას აირჩევ?
არიონმა თვალები დახარა.
მის თვალწინ მშობლიური სოფელი გაჩნდა.
შემდეგ მოხუცი მისანი.
ალდარი.
ელარინი.
აელინორი.
ყველა, ვინც მის გვერდით იდგა.
შემდეგ კი ცხრა სამეფოს მილიონობით ადამიანი.
პასუხი ადვილი არ იყო.
დიდხანს დუმილის შემდეგ მან თქვა:
— მე ვეცდებოდი ისეთი გზა მეპოვა, სადაც ორივე გადარჩებოდა.
პირველმა არიონმა სევდიანად გაიღიმა.
— მეც ასე ვფიქრობდი… მაგრამ ზოგჯერ ასეთი გზა არ არსებობს.
— მაშინ?…
— მაშინ მეფე საკუთარ გულს სწირავს.
სიჩუმე ჩამოვარდა.
— გახსოვდეს, ნამდვილი გმირი ის არ არის, ვინც არასოდეს კარგავს. ნამდვილი გმირი ისაა, ვინც დანაკარგის მიუხედავად სიკეთის გზას არ ტოვებს.
ამ სიტყვების შემდეგ პირველი არიონი ნელ-ნელა სინათლედ გადაიქცა.
სინათლე მესამე ბეჭედში შეიკრიბა.
ბეჭედი არიონის ხელზე დაეშვა.
მესამე ბეჭდის ძალა მის სხეულში გადაიღვარა.
2026-07-20 05:47:50