@angle..63: ما ژروي دا يې سويم خل دي يو ورځ به راشي قام مي خپل دي هرخه چې وي په خدای توکل دي ستا په منکل د اترنګ گل دی خوبش مي کابل دي ژوند په سوات کي تېره ومه خانده د مينې يو جنگ جور که اول زمانه ملنګ جور که ساز د بنګړیو له شرنګ جور که ته په لاسونو اترنګ جور که زه د نکريزو په ځای ويني درکه ومه شوي مسافر له هرخه تېر وي ناشنا غمونو کي راګير وي اي د ګلاب د گل په خير وي جانانه لب لب رانه هبر وي 🤍 کم خواني مرگ شېلی وهي غرکه يې کرمه