@store_43499: Lọc thác 3 trong 1 bằng mica – nhỏ gọn nhưng cực kỳ hiệu quả! 🌊🐟 Vừa hỗ trợ lọc nước, tạo dòng chảy và tăng oxy, giúp bể luôn trong sạch mà không chiếm nhiều diện tích. Rất phù hợp cho người mới chơi cá. #lọcthác #lọcbểcá #setupbeca #reelsvn #trending

Bảy sắc màu
Bảy sắc màu
Open In TikTok:
Region: VN
Monday 20 July 2026 23:50:24 GMT
327
4
0
0

Music

Download

Comments

There are no more comments for this video.
To see more videos from user @store_43499, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

ხანდახან ჩემს საყვარელ მეგობრებს, რომლებიც საქართველოში ჩამოდიან, პატარა, ჩემს სტილში მოწყობილ ექსკურსიებს ვუტარებ... ცოტა ხნის წინ კი მკითხეს: „მარინა, რატომ არ უყვართ საქართველოში რუსები?“ დავფიქრდი… მართლა, რატომ? ჰოდა, იმის ნაცვლად, რომ ბევრი ვილაპარაკო, მოდი, უბრალოდ გავისეირნოთ. 😏 დავიწყოთ თავისუფლების მოედნიდან. რატომ ჰქვია მას თავისუფლების მოედანი? იმიტომ, რომ საქართველოსთვის თავისუფლება უბრალოდ ლამაზი სიტყვა არასოდეს ყოფილა. მისთვის აქ ძალიან ძვირი გადაიხადეს. აქედან რუსთაველის გამზირზე გადავინაცვლოთ — 1989 წლის 9 აპრილის ტრაგედიის ადგილზე. აქ საბჭოთა ჯარებმა საქართველოს დამოუკიდებლობის მოთხოვნით გამოსული მშვიდობიანი დემონსტრაცია დაარბიეს. დაიღუპა 21 ადამიანი. აქ ცოტა ხნით გავჩუმდეთ. უბრალოდ დავდგეთ და შევხედოთ. შემდეგ კი საქართველოს პარლამენტისკენ წავიდეთ. აქ უკვე 1921 წელი უნდა გავიხსენოთ — როდესაც წითელი არმია საქართველოში შემოვიდა და დამოუკიდებელმა საქართველოს დემოკრატიულმა რესპუბლიკამ არსებობა შეწყვიტა. სხვათა შორის, მანამდე საქართველომ დამოუკიდებლად მხოლოდ სამი წელი იცხოვრა. ჰოდა… თითქმის საცდელი ვადა იყო. 😏 ახლა მანქანაში ჩავჯდეთ და გმირთა მოედნისკენ წავიდეთ. აქ იმ ადამიანების ხსოვნას ვხვდებით, რომლებმაც საქართველოს თავისუფლებას და ტერიტორიულ მთლიანობას საკუთარი სიცოცხლე შესწირეს. ამის შემდეგ ჩვენი ექსკურსია უკვე ჩვეულებრივი ტურისტული გასეირნება აღარ არის. გორისკენ მივდივართ. აქ ვსაუბრობთ აფხაზეთზე, სამხრეთ ოსეთზე… ომებზე, დაღუპულებზე, დევნილებზე და რუსეთის ჩართულობაზე. და ბოლოს — გორი, 2008 წელი. აქ უკვე ბევრი ლაპარაკი აღარ გინდა. როცა ქალაქში დგახარ, რომელმაც ომი გამოიარა, სიტყვები უცებ ზედმეტი ხდება. დანგრეული სახლები… ადამიანები, რომლებმაც საკუთარი სახლები დაკარგეს… და სულ ახლოს — საოკუპაციო ხაზი. და ახლა ისევ იმ პირველ კითხვას ვუბრუნდები: „რატომ არ უყვართ რუსები?“ რუსი ხალხი? არა. მე თავისუფლად შემიძლია რუს ადამიანთან მეგობრობა, სიცილი, ღვინის დალევა და იმაზე კამათი, ვინ აკეთებს უკეთეს ხინკალს. 😂 მაგრამ რუსეთის სახელმწიფო პოლიტიკა — ეს უკვე სულ სხვა ისტორიაა. და თუ მართლა გინდათ გაიგოთ, რატომ უყურებს ბევრი ქართველი რუსეთს ასე მტკივნეულად, მე ამას მხოლოდ სიტყვებით არ აგიხსნით. მე უბრალოდ გაჩვენებთ თბილისს. იმიტომ, რომ ზოგჯერ ქალაქი ისტორიას ბევრად გულწრფელად ჰყვება, ვიდრე ნებისმიერი გიდი. ისტორია კი ჩვენთან… სერიოზული ქალია... და მეხსიერება? მეხსიერებას აქ ვერ მოატყუებ. 😉 #Грузия #საქართველო #ИсторияГрузии #საქართველოსისტორია
ხანდახან ჩემს საყვარელ მეგობრებს, რომლებიც საქართველოში ჩამოდიან, პატარა, ჩემს სტილში მოწყობილ ექსკურსიებს ვუტარებ... ცოტა ხნის წინ კი მკითხეს: „მარინა, რატომ არ უყვართ საქართველოში რუსები?“ დავფიქრდი… მართლა, რატომ? ჰოდა, იმის ნაცვლად, რომ ბევრი ვილაპარაკო, მოდი, უბრალოდ გავისეირნოთ. 😏 დავიწყოთ თავისუფლების მოედნიდან. რატომ ჰქვია მას თავისუფლების მოედანი? იმიტომ, რომ საქართველოსთვის თავისუფლება უბრალოდ ლამაზი სიტყვა არასოდეს ყოფილა. მისთვის აქ ძალიან ძვირი გადაიხადეს. აქედან რუსთაველის გამზირზე გადავინაცვლოთ — 1989 წლის 9 აპრილის ტრაგედიის ადგილზე. აქ საბჭოთა ჯარებმა საქართველოს დამოუკიდებლობის მოთხოვნით გამოსული მშვიდობიანი დემონსტრაცია დაარბიეს. დაიღუპა 21 ადამიანი. აქ ცოტა ხნით გავჩუმდეთ. უბრალოდ დავდგეთ და შევხედოთ. შემდეგ კი საქართველოს პარლამენტისკენ წავიდეთ. აქ უკვე 1921 წელი უნდა გავიხსენოთ — როდესაც წითელი არმია საქართველოში შემოვიდა და დამოუკიდებელმა საქართველოს დემოკრატიულმა რესპუბლიკამ არსებობა შეწყვიტა. სხვათა შორის, მანამდე საქართველომ დამოუკიდებლად მხოლოდ სამი წელი იცხოვრა. ჰოდა… თითქმის საცდელი ვადა იყო. 😏 ახლა მანქანაში ჩავჯდეთ და გმირთა მოედნისკენ წავიდეთ. აქ იმ ადამიანების ხსოვნას ვხვდებით, რომლებმაც საქართველოს თავისუფლებას და ტერიტორიულ მთლიანობას საკუთარი სიცოცხლე შესწირეს. ამის შემდეგ ჩვენი ექსკურსია უკვე ჩვეულებრივი ტურისტული გასეირნება აღარ არის. გორისკენ მივდივართ. აქ ვსაუბრობთ აფხაზეთზე, სამხრეთ ოსეთზე… ომებზე, დაღუპულებზე, დევნილებზე და რუსეთის ჩართულობაზე. და ბოლოს — გორი, 2008 წელი. აქ უკვე ბევრი ლაპარაკი აღარ გინდა. როცა ქალაქში დგახარ, რომელმაც ომი გამოიარა, სიტყვები უცებ ზედმეტი ხდება. დანგრეული სახლები… ადამიანები, რომლებმაც საკუთარი სახლები დაკარგეს… და სულ ახლოს — საოკუპაციო ხაზი. და ახლა ისევ იმ პირველ კითხვას ვუბრუნდები: „რატომ არ უყვართ რუსები?“ რუსი ხალხი? არა. მე თავისუფლად შემიძლია რუს ადამიანთან მეგობრობა, სიცილი, ღვინის დალევა და იმაზე კამათი, ვინ აკეთებს უკეთეს ხინკალს. 😂 მაგრამ რუსეთის სახელმწიფო პოლიტიკა — ეს უკვე სულ სხვა ისტორიაა. და თუ მართლა გინდათ გაიგოთ, რატომ უყურებს ბევრი ქართველი რუსეთს ასე მტკივნეულად, მე ამას მხოლოდ სიტყვებით არ აგიხსნით. მე უბრალოდ გაჩვენებთ თბილისს. იმიტომ, რომ ზოგჯერ ქალაქი ისტორიას ბევრად გულწრფელად ჰყვება, ვიდრე ნებისმიერი გიდი. ისტორია კი ჩვენთან… სერიოზული ქალია... და მეხსიერება? მეხსიერებას აქ ვერ მოატყუებ. 😉 #Грузия #საქართველო #ИсторияГрузии #საქართველოსისტორია

About