ការឈឺចាប់ដែលកើតចេញពីសង្គ្រាមនេះ ការបាត់បង់ជីវិត និងការរងរបួស ទាហាន និងប្រជាជនស៊ីវិល សង្គ្រាមបានផ្តាច់ជីវិតយុទ្ធជន និងប្រជាពលរដ្ឋស្លូតត្រង់ ព្រមទាំងធ្វើឱ្យមនុស្សជាច្រើននាក់ទៀតត្រូវធ្លាក់ខ្លួនពិការ ឬរងរបួសធ្ងន់ធ្ងរ ក្តីឈឺចាប់របស់គ្រួសារ គ្រួសារជាច្រើនត្រូវបាត់បង់ប្តី ឪពុក ឬកូន ដែលជាជួរមុខក្នុងការពារជាតិ ឬជាមេគ្រួសារ បន្សល់ទុកនូវវិបត្តិផ្លូវចិត្ត និងសេដ្ឋកិច្ចយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ការភៀសសឹក និងការបាត់បង់ជម្រក ការបម្លាស់ទីដោយបង្ខំ៖ ប្រជាពលរដ្ឋរាប់ម៉ឺននាក់នៅតាមព្រំដែន (ដូចជាំនៅខេត្តព្រះវិហារ ឧត្តរមានជ័យ និងខេត្តបន្ទាយមានជ័យ) ត្រូវបង្ខំចិត្តបោះបង់ចោលផ្ទះសម្បែង ដីធ្លី និងទ្រព្យសម្បត្តិ ដើម្បីរត់ភៀសសឹកទៅកាន់តំបន់សុវត្ថិភាព។ការខូចខាតទ្រព្យសម្បត្តិ៖ ផ្ទះសម្បែង សាលារៀន វត្តអារាម និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធត្រូវបានបំផ្លាញដោយសារការបាញ់ផ្លោងគ្រាប់កាំភ្លើងធំ និងការប្រយុទ្ធគ្នា។ការបាត់បង់មុខរបរ៖ ប្រជាពលរដ្ឋមិនអាចចេញទៅធ្វើស្រែចំការ ឬប្រកបរបរអាជីវកម្មបានឡើយ។ ពាណិជ្ជកម្មតាមព្រំដែនត្រូវបានផ្អាក ដែលធ្វើឱ្យសេដ្ឋកិច្ចគ្រួសារ និងសេដ្ឋកិច្ចតំបន់ធ្លាក់ចុះយ៉ាងខ្លាំង។ប្រាសាទព្រះវិហារ ដែលជាបេតិកភណ្ឌពិភពលោក និងជានិមិត្តរូបនៃមោទនភាពជាតិ ត្រូវបានរងការខូចខាតមួយផ្នែកដោយសារអម្បែងគ្រាប់ និងការបាញ់ប្រហារ។ ការខូចខាតនេះមិនត្រឹមតែជាការបាត់បង់រូបវន្តប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងប៉ះពាល់ដល់ផ្លូវចិត្តរបស់ប្រជាជនដែលស្រឡាញ់វប្បធម៌សម្បត្តិដូនតាផងដែរ។សង្គ្រាម និងជម្លោះប្រដាប់អាវុធមិនដែលផ្តល់ផលចំណេញពិតប្រាកដដល់ភាគីណាមួយឡើយ។ ការឈឺចាប់នៃសង្គ្រាមកម្ពុជា-ថៃ គឺជាមេរៀនប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏លជូរចត់ដែលបញ្ជាក់ថា «សន្តិភាព និងការចរចាដោយសន្តិវិធី» គឺជាផ្លូវតែមួយគត់ដើម្បីធានានូវសុខសុវត្ថិភាព ភាពរុងរឿង និងការអភិវឌ្ឍយូរអង្វែងសម្រាប់ប្រជាជាតិទាំងពីរ។កូនខ្មែរកុំឆាប់ភ្លេចខ្លួន» គឺជាសាររំលឹកស្មារតីយ៉ាងមានអត្ថន័យ និងជម្រៅជ្រៅជ្រះបំផុតសម្រាប់ប្រជាជាតិកម្ពុជាទាំងមូល។ ប្រវត្តិសាស្ត្របានបន្សល់ទុកនូវមេរៀនជាច្រើនដែលជាតាក់តែងឡើងដោយញើស ឈាម និងទឹកភ្នែករបស់បុព្វបុរសយើង។ - @voiceofpeople15