@buddhism50001: #សម្តេចព្រះសង្ឃរាជា ៖ ខ្ញុំបាននឹកប្រារព្ធដល់ ពួកយុវជន ក្នុងបច្ចុប្បន្នកាលនេះ ឃើញថាមាតាបិតា ជីដូនជីតា ជាអ្នកកាន់ព្រះពុទ្ធសាសនា ចំណែកកូនចៅត្រឡប់ជាមានចិត្ត រវាតចេញ ពីព្រះពុទ្ធសាសនាទៅវិញ ។ បានរំពឹងក្នុងរឿងនេះឃើញថា : ១.មកពីមាតាបិតា ចង់ឱ្យកូនចៅរបស់ខ្លួនបានចេះដឹងចំណេះវិជ្ជា ដែលឲ្យផលទាន់ភ្នែកឃើញ ភ្លេចគិតពីការដឹកនាំឱ្យកូនចៅកាន់ព្រះពុទ្ធសាសនា គិតតែឱ្យរៀនចំណេះអក្សរសាស្ត្រ និងវិទ្យាសាស្ត្រតាមលោកនិយម ។ ២.ព្រះសង្ឃដែលមានទម្លាប់ជាអ្នកប្រៀនប្រដៅក្មេងៗ ឲ្យចេះដឹងផ្លូវព្រះពុទ្ធសាសនាតាំងពីបុរាណកាលមក ក៏ពុំមានឱកាសនឹងបំពេញមុខការនេះបាន ដោយហេតុពួកក្មេងៗ ខ្លះពុំអាស្រ័យនៅតាមវត្ត ឬបើមាននៅអាស្រ័យតាមវត្តខ្លះ ក៏ក្មេងទាំងនោះមានគំនិតបាញ់តម្រង់ទៅលើតែអក្សរសាស្ត្រនិងវិទ្យាសាស្ត្រតែម្យ៉ាង ។ #នេះគឺគ្រាន់តែជាព្រះគំនិតគិតបារម្ភក្នុងព្រះហឫទ័យរបស់ សម្តេចព្រះសង្ឃរាជជាអម្ចាស់ ព្រោះការបារម្ភ ចំពោះព្រះពុទ្ធសាសនាក៏ដូចជាយុវជនក្នុងអនាគត ដោយទ្រង់យល់ឃើញថា យុវជនចេះតែមានការឃ្លាតចាកការអប់រំខាងផ្លូវព្រះពុទ្ធសាសនា ។ ពាក្យប្រារព្ធនេះស្រង់ចេញ ក្នុងសៀវភៅ #យុវពុទ្ធិកសិក្សា រៀបរៀងក្នុងឆ្នាំ១៩៥៣ ។ ដែលជា ព្រះថេរដីកាជាសំណេរផ្ទាល់ របស់ ៖ សម្តេចព្រះមហាសុមេធាធិបតី សម្តេចព្រះសង្ឃរាជ ព្រះបរមនាម ហួត តាត (វជិរប្បញ្ញោ) ព្រះចៅអធិការ ឧណ្ណាលោមារាម រាជធានីភ្នំពេញ កាលនៅសមណសក្តិទីជា ព្រះពោធិវ័ង្ស រាជាគណៈថ្នាក់ឯក និងជាសៀវភៅ រៀបរៀងដោយផ្ទាល់ព្រះអង្គ ។ ២២.កក្កដា ព.ស.២៥៧០/គ.ស.២០២៦ #ចិរំ_ទិដ្ឋតុ_ពុទ្ធសាសនំ #cambodia🇰🇭