@fy9_m: #مجرد________ذووووووق🎶🎵💞

رقـوش🫦🔥
رقـوش🫦🔥
Open In TikTok:
Region: IQ
Wednesday 22 July 2026 07:20:21 GMT
48216
5862
45
748

Music

Download

Comments

user9109074347055
نور وستار :
العب😁😁😁
2026-07-23 07:38:11
4
ailadambnen2
♛『سلُِطُان』♛ :
هسه وحدي شسوي
2026-07-24 00:11:24
0
user15121105
رعد :
2026-07-22 21:45:37
0
user2369166757028
القائد. ،،،،،،،،،،، :
ضيم
2026-07-23 22:35:51
0
user11723783
Saef Ali :
جدي يكول الزين امبين من كفاءة
2026-07-22 23:36:11
0
v166j
تـوتـه :
ااوف
2026-07-22 20:02:03
3
z5_gu
عـ༈ۖ҉ـبـ༈ۖ҉ـؤُسـ༈ۖ҉ـيـ༈ۖ҉ـ :
فديت طي
2026-07-22 15:42:27
1
sajaadxf
سويجدد┋Ꭶ :
واف شكد حلو 5
2026-07-23 19:02:10
0
no_.r25
نــويـرهةة 🫦🔥. :
خلفيتي يكرم الله
2026-07-23 18:51:11
0
.1o._t
أّبن الـجهـاز :
اوف يلعباس
2026-07-23 15:27:43
1
ik_t.3
👑:القـ𓄌ـائد✯ 511 S-H 👑 :
مو جنطه نووي 🔥💔😉
2026-07-22 21:08:53
0
To see more videos from user @fy9_m, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

[ពិសោធន៍បេះដូងទេពអប្សរ]★⟨EP26⟩ +“សឺហាន! បងខឹងខ្ញុំមែនទេ?” Y/nភ័យណាស់ពេលគេមិននិយាយអ្វី ទើបនាងលុតជង្គង់នៅពីមុខគេហើយឱបដៃឱនមុខចុះសឹងដល់ស្មៅ “សុំទោសៗ!សឺហាន-ជាកំហុសខ្ញុំទេ-ដើមឈើទាំងនោះខ្ញុំឃើញមែកវា បែកមែកខ្លាំងក៏គិតថាអាចកាប់បាន តែបើនាំទុកដល់បង! ខ្ញុំសុំទោស-បើ លោកអគ្គនាយកបន្ទោសខ្ញុំអ្នកទទួលខុសត្រូវមិនឲ្យពិបាកដល់បង ឡើយ-” សឺហានពិបាកមើលនាងពេកក៏ទប់ស្មានាងមិនឲ្យនាងឱន- ងើបសុំទោសគេទៀតហើយគេក៏និយាយកាត់ភ្លាម៖ “បានហើយៗ! Y/n បងមិនបាននិយាយថាបងខឹងអូន ឬខ្លាចលោក អគ្គនាយកខឹងឡើយ តែបងកំពុងតែបន្ទោសខ្លួនឯងទៅវិញទេ! បើអូន ធ្លាក់ចុះមកឲ្យបងធ្វើយ៉ាងមិច? អូនកំពុងតែមិនស្រួលខ្លួនស្រាប់- Y/n មានតែមួយទេ បើបាត់Y/nម្នាក់នេះ ឲ្យបងទៅរកនៅឯណាបានទៀត- បាត់អូន ក៏ដូចជាបាត់ស្នាមញញឹមរបស់បងដែរអុីចឹង!” សឺហាននិយាយយ៉ាងលឿនដូចខ្លាចនាងដណ្តើមនិយាយអុីចឹង ហើយគេក៏បានឃើញស្នាមញញឹមរបស់នាងមែន។ “អូនញញឹមអី? បងភ័យស្ទើរស្លាប់ទៅហើយ!” និយាយតែប៉ុណ្ណឹងគេក៏ចាប់ទាញនាងមកឱបជាប់នឹងទ្រូង តែស្នាមញញឹមរបស់នាងនៅតែមាន  “បើថ្ងៃក្រោយចង់បានវាប្រាប់បងមក បងនឹងកាប់វាឲ្យអូន ទោះបីបងមិន ដែលធ្វើក៏ដោយ តែសុំអូនកុំធ្វើខ្លួនឯង” អូយ៎! ស្របពេលដែលគេនិយាយ ដៃគេក៏អង្អែកខ្នងនាងចៃដន្យក៏បានប៉ះ ស្នាមឈាមដែលដានជាប់លើអាវនាងក៏បានស្រែកបន្តិច ដែលធ្វើឲ្យគេ ដកដៃចេញ និងឱនមើលខ្នងរបស់នាង។ “ឈាម? - អូនមានរបួស?” គ្រាន់តែបានឃើញភ្លាម គេរំកិលខ្លួនមក ក្រោយនាង និងលាត់អាវនាងនៅកណ្តាលវាលដើម្បីមើលឲ្យច្បាស់ទើប ដឹងថាខ្នងនាងមានស្នាមឆូតប្រហែលបីថ្នាំងដៃ ជាមួយនឹងស្នាមឈាម ដែលកក ។ “របួស?-ចឹងតើបានជាឈឺផ្សាៗ” ចម្លើយរបស់នាង និងទឹកមុខមិនដឹងអីរបស់នាង ពេលដែលគេប្រាប់ថានាងមានរបួសវាពិតជាធម្មតាពេលដែលឈឺហើយមិនបង្ហាញការភ័យអីបន្តិចសោះ ហេតុអីនាងមិនចេះស្រលាញ់ខ្លួនឯងសោះអុីចឹងហេតុអីនាង ធ្វើខ្លួនល្ងឺល្ងឺបែបនេះ? “មោះ!ទៅពេទ្យ លាងរបួសចេញ មិនដឹងថាវាឆ្លងមេរោគឬអត់ទេ?”សឺហានបានក្រោកឡើងចង់លើកបីនាង តែនាងក្រាញននាលមិនព្រមឲ្យគេបី ហើយនាងក៏ក្រោកឈរឆ្ងាយពីគេបន្តិច។ “ខ្ញុំមិនទៅពេទ្យទេ នាំតែខ្លះខ្ជាយ របួសប៉ុណ្ណឹងបន្តិចទៀតក៏លែងអី ហើយ” នាងបានដើរចេញពីគេ ពេលដែលគេចង់ចូលមកក្បែរខ្លួន។  “លុយបងជាអ្នកចេញឲ្យ?-ទោះបីត្រូវទៅរើសកំប៉ុងបានលុយបន្ថែមក៏បងធ្វើ តែអូនត្រូវទៅលាងរបួសជាមួយបង” សឺហានកាន់តែដើរទៅក្បែរនាងប៉ុណ្ណា នាងកាន់តែព្យាយាមរត់។ គេបារម្ភពីនាងណាស់ បើនាងជំពប់ជើងដួលកាន់តែយ៉ាប់ហើយ។ “បងទុកលុយរបស់បងទៅ! ថ្ងៃនេះបងចំណាយច្រើនហើយ-ខ្ញុំមិនអីទេ- លាបថ្នាំតែបន្ដិចក៏ជាហើយ” នាងឈរធ្វើមុខស្មើ ហើយនិយាយបែប មែនទែនទើបសឺហាន គេចូលមកក្បែរនាងទាំងជ្រួញចិញ្ចើម និងដក ដង្ហើមធំ បើនាងដឹងថាគេមិនខ្វះលុយឲ្យនាងទៅពេទ្យ តើនាងនឹងសប្បាយចិត្តទេ? “ចឹង! បងលាបថ្នាំឲ្យ” គេបិទភ្នែក និយាយដើម្បីទប់អារម្មណ៍កុំឲ្យគេ ធ្លោយមាត់ប្រាប់នាងថាគេមិនខ្វះលុយនោះទេ។ “សុំទោសៗ-ធ្វើឲ្យបងលំបាកហើយ” នាងមិនមែនគ្រាន់តែនិយាយទេនៅឱនមុខចុះទៀត ទើបគេប្រញ៉ាប់ស្ទុះទៅក្បែរនាង និងទប់នាងមិនឲ្យ ធ្វើបែបនេះ។ “ជំនួសឲ្យពាក្យសុំទោស-កុំធ្វើរឿងចម្លែកៗឲ្យបងបារម្ភទៀតឮទេ?” គេចាប់ដៃនាងមកកាន់ ហើយនិយាយរាងទន់ភ្លន់បន្តិច។ “សុំទោស លើកក្រោយឈប់ធ្វើឲ្យបងបារម្ភទៀតហើយ” នាងបានធ្វេីមុខកំសត់ដាក់គេ ។ ទឹកមុខបែបនេះ តើឲ្យគេនិយាយអ្វីទៀតបានទៅ គឺមានតែតាមនាងសិនទៅ ណាមួយគេគ្រាន់តែនិយាយៗ ទៅគ្មានយកចិត្តទុកដាក់នឹងនាងប្រាកដផង នាងចង់ធ្វើរឿងឆ្កួតឡប់អីជារឿងរបស់នាងទេ។ .…… ងឺត!! មានរថយន្តពណ៌សមួយគ្រឿង បានបើកមកចតនៅពីមុខផ្ទះពណ៌ស ដែលY/nកំពុងតែនៅនោះ ហើយទ្វាឡានក៏រំកិលបើកឡើងមុននឹង បង្ហាញជារូបរាងស្ត្រីចំណាស់ម្នាក់ចុះចេញមកដោយឫកពារថ្លៃថ្នូរបំផុត ជាពិសេសនោះការតុបតែងខ្លួនរបស់គាត់។ “អ្នកស្រីហ៊ីតា! ឲ្យខ្ញុំទៅផ្តល់ដំណឹងឲ្យអ្នកប្រុសមុនទេ?” លោកសេម បានចូលមកក្បែរអ្នកស្រី និងនិយាយទាំងឱនលំទោន។  “មិនបាច់ទេ!” គាត់និយាយហើយក៏បន្តដើរទៅមុខ ដោយមានលោកសេមជាអ្នកបើកទ្វារបងជូន។ អ្នកស្រីមិនទាន់បានចូលទៅក្នុងនោះទេ តែគាត់បានដើរទៅមើលមែកម៉ាផល និងមែកខាមីលៀរ៍ ដែលY/nកាប់ហាលនៅមុខផ្ទះនោះជាមុនសិន ។ “...” អ្នកស្រីឈរមើលកំណាត់ឈើនោះទាំងជ្រួញចិញ្ចើមឆ្ងល់។ “វាជាមែករបស់ដើមម៉ាផល និងដើមខាមីលៀរ៍អ្នកស្រី” លោកសេមបានយកវាមកហិត មុននឹងជម្រាបទៅម្ចាស់ស្រី ខ្លាចថាគាត់មិនដឹងតែទឹកមុខរបស់គាត់ ដូចកំពុងតែបង្ហាញនូវចម្ងល់នៅឡើយទេ។ “អ្នកជាអ្នកណាទៅ?” ភ្លាមៗនោះលោកយាយចាងមី ក៏បានដើរមកតិចៗ រកអ្នកស្រីហ៊ីតា ដោយក្នុងដៃគាត់មានកាន់នូវស្លឹករុក្ខជាតិទាំងពីរមុខនោះ ដើម្បីយកមកហាលថ្ងៃ។ “ខ្ញុំមករក...Ling Y/n” អ្នកស្រីហ៊ីតា បានឆ្លើយទាំងញញឹមត្រជាក់។  “ចៅស្រីខ្ញុំ?” លោកយាយចាងមី បើកភ្នែកធំៗដោយការភ្ញាក់ផ្អើល។  …… នៅក្នុងផ្ទះដល់កក់ក្តៅឯនេះវិញ សឺហានបានឲ្យY/nអង្គុយនៅលើសាឡុងបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវ រួចគេក៏រត់ទៅរកថ្នាំខ្លះៗមកលាបឲ្យនាង។ “នៅឲ្យស្ងៀមឮទេ?” #CHENSIHAN_陈思罕 #NOVEL #TFFAMILY_4TH_GENERATION #TF家族四代 #tf家族练习生
[ពិសោធន៍បេះដូងទេពអប្សរ]★⟨EP26⟩ +“សឺហាន! បងខឹងខ្ញុំមែនទេ?” Y/nភ័យណាស់ពេលគេមិននិយាយអ្វី ទើបនាងលុតជង្គង់នៅពីមុខគេហើយឱបដៃឱនមុខចុះសឹងដល់ស្មៅ “សុំទោសៗ!សឺហាន-ជាកំហុសខ្ញុំទេ-ដើមឈើទាំងនោះខ្ញុំឃើញមែកវា បែកមែកខ្លាំងក៏គិតថាអាចកាប់បាន តែបើនាំទុកដល់បង! ខ្ញុំសុំទោស-បើ លោកអគ្គនាយកបន្ទោសខ្ញុំអ្នកទទួលខុសត្រូវមិនឲ្យពិបាកដល់បង ឡើយ-” សឺហានពិបាកមើលនាងពេកក៏ទប់ស្មានាងមិនឲ្យនាងឱន- ងើបសុំទោសគេទៀតហើយគេក៏និយាយកាត់ភ្លាម៖ “បានហើយៗ! Y/n បងមិនបាននិយាយថាបងខឹងអូន ឬខ្លាចលោក អគ្គនាយកខឹងឡើយ តែបងកំពុងតែបន្ទោសខ្លួនឯងទៅវិញទេ! បើអូន ធ្លាក់ចុះមកឲ្យបងធ្វើយ៉ាងមិច? អូនកំពុងតែមិនស្រួលខ្លួនស្រាប់- Y/n មានតែមួយទេ បើបាត់Y/nម្នាក់នេះ ឲ្យបងទៅរកនៅឯណាបានទៀត- បាត់អូន ក៏ដូចជាបាត់ស្នាមញញឹមរបស់បងដែរអុីចឹង!” សឺហាននិយាយយ៉ាងលឿនដូចខ្លាចនាងដណ្តើមនិយាយអុីចឹង ហើយគេក៏បានឃើញស្នាមញញឹមរបស់នាងមែន។ “អូនញញឹមអី? បងភ័យស្ទើរស្លាប់ទៅហើយ!” និយាយតែប៉ុណ្ណឹងគេក៏ចាប់ទាញនាងមកឱបជាប់នឹងទ្រូង តែស្នាមញញឹមរបស់នាងនៅតែមាន “បើថ្ងៃក្រោយចង់បានវាប្រាប់បងមក បងនឹងកាប់វាឲ្យអូន ទោះបីបងមិន ដែលធ្វើក៏ដោយ តែសុំអូនកុំធ្វើខ្លួនឯង” អូយ៎! ស្របពេលដែលគេនិយាយ ដៃគេក៏អង្អែកខ្នងនាងចៃដន្យក៏បានប៉ះ ស្នាមឈាមដែលដានជាប់លើអាវនាងក៏បានស្រែកបន្តិច ដែលធ្វើឲ្យគេ ដកដៃចេញ និងឱនមើលខ្នងរបស់នាង។ “ឈាម? - អូនមានរបួស?” គ្រាន់តែបានឃើញភ្លាម គេរំកិលខ្លួនមក ក្រោយនាង និងលាត់អាវនាងនៅកណ្តាលវាលដើម្បីមើលឲ្យច្បាស់ទើប ដឹងថាខ្នងនាងមានស្នាមឆូតប្រហែលបីថ្នាំងដៃ ជាមួយនឹងស្នាមឈាម ដែលកក ។ “របួស?-ចឹងតើបានជាឈឺផ្សាៗ” ចម្លើយរបស់នាង និងទឹកមុខមិនដឹងអីរបស់នាង ពេលដែលគេប្រាប់ថានាងមានរបួសវាពិតជាធម្មតាពេលដែលឈឺហើយមិនបង្ហាញការភ័យអីបន្តិចសោះ ហេតុអីនាងមិនចេះស្រលាញ់ខ្លួនឯងសោះអុីចឹងហេតុអីនាង ធ្វើខ្លួនល្ងឺល្ងឺបែបនេះ? “មោះ!ទៅពេទ្យ លាងរបួសចេញ មិនដឹងថាវាឆ្លងមេរោគឬអត់ទេ?”សឺហានបានក្រោកឡើងចង់លើកបីនាង តែនាងក្រាញននាលមិនព្រមឲ្យគេបី ហើយនាងក៏ក្រោកឈរឆ្ងាយពីគេបន្តិច។ “ខ្ញុំមិនទៅពេទ្យទេ នាំតែខ្លះខ្ជាយ របួសប៉ុណ្ណឹងបន្តិចទៀតក៏លែងអី ហើយ” នាងបានដើរចេញពីគេ ពេលដែលគេចង់ចូលមកក្បែរខ្លួន។ “លុយបងជាអ្នកចេញឲ្យ?-ទោះបីត្រូវទៅរើសកំប៉ុងបានលុយបន្ថែមក៏បងធ្វើ តែអូនត្រូវទៅលាងរបួសជាមួយបង” សឺហានកាន់តែដើរទៅក្បែរនាងប៉ុណ្ណា នាងកាន់តែព្យាយាមរត់។ គេបារម្ភពីនាងណាស់ បើនាងជំពប់ជើងដួលកាន់តែយ៉ាប់ហើយ។ “បងទុកលុយរបស់បងទៅ! ថ្ងៃនេះបងចំណាយច្រើនហើយ-ខ្ញុំមិនអីទេ- លាបថ្នាំតែបន្ដិចក៏ជាហើយ” នាងឈរធ្វើមុខស្មើ ហើយនិយាយបែប មែនទែនទើបសឺហាន គេចូលមកក្បែរនាងទាំងជ្រួញចិញ្ចើម និងដក ដង្ហើមធំ បើនាងដឹងថាគេមិនខ្វះលុយឲ្យនាងទៅពេទ្យ តើនាងនឹងសប្បាយចិត្តទេ? “ចឹង! បងលាបថ្នាំឲ្យ” គេបិទភ្នែក និយាយដើម្បីទប់អារម្មណ៍កុំឲ្យគេ ធ្លោយមាត់ប្រាប់នាងថាគេមិនខ្វះលុយនោះទេ។ “សុំទោសៗ-ធ្វើឲ្យបងលំបាកហើយ” នាងមិនមែនគ្រាន់តែនិយាយទេនៅឱនមុខចុះទៀត ទើបគេប្រញ៉ាប់ស្ទុះទៅក្បែរនាង និងទប់នាងមិនឲ្យ ធ្វើបែបនេះ។ “ជំនួសឲ្យពាក្យសុំទោស-កុំធ្វើរឿងចម្លែកៗឲ្យបងបារម្ភទៀតឮទេ?” គេចាប់ដៃនាងមកកាន់ ហើយនិយាយរាងទន់ភ្លន់បន្តិច។ “សុំទោស លើកក្រោយឈប់ធ្វើឲ្យបងបារម្ភទៀតហើយ” នាងបានធ្វេីមុខកំសត់ដាក់គេ ។ ទឹកមុខបែបនេះ តើឲ្យគេនិយាយអ្វីទៀតបានទៅ គឺមានតែតាមនាងសិនទៅ ណាមួយគេគ្រាន់តែនិយាយៗ ទៅគ្មានយកចិត្តទុកដាក់នឹងនាងប្រាកដផង នាងចង់ធ្វើរឿងឆ្កួតឡប់អីជារឿងរបស់នាងទេ។ .…… ងឺត!! មានរថយន្តពណ៌សមួយគ្រឿង បានបើកមកចតនៅពីមុខផ្ទះពណ៌ស ដែលY/nកំពុងតែនៅនោះ ហើយទ្វាឡានក៏រំកិលបើកឡើងមុននឹង បង្ហាញជារូបរាងស្ត្រីចំណាស់ម្នាក់ចុះចេញមកដោយឫកពារថ្លៃថ្នូរបំផុត ជាពិសេសនោះការតុបតែងខ្លួនរបស់គាត់។ “អ្នកស្រីហ៊ីតា! ឲ្យខ្ញុំទៅផ្តល់ដំណឹងឲ្យអ្នកប្រុសមុនទេ?” លោកសេម បានចូលមកក្បែរអ្នកស្រី និងនិយាយទាំងឱនលំទោន។ “មិនបាច់ទេ!” គាត់និយាយហើយក៏បន្តដើរទៅមុខ ដោយមានលោកសេមជាអ្នកបើកទ្វារបងជូន។ អ្នកស្រីមិនទាន់បានចូលទៅក្នុងនោះទេ តែគាត់បានដើរទៅមើលមែកម៉ាផល និងមែកខាមីលៀរ៍ ដែលY/nកាប់ហាលនៅមុខផ្ទះនោះជាមុនសិន ។ “...” អ្នកស្រីឈរមើលកំណាត់ឈើនោះទាំងជ្រួញចិញ្ចើមឆ្ងល់។ “វាជាមែករបស់ដើមម៉ាផល និងដើមខាមីលៀរ៍អ្នកស្រី” លោកសេមបានយកវាមកហិត មុននឹងជម្រាបទៅម្ចាស់ស្រី ខ្លាចថាគាត់មិនដឹងតែទឹកមុខរបស់គាត់ ដូចកំពុងតែបង្ហាញនូវចម្ងល់នៅឡើយទេ។ “អ្នកជាអ្នកណាទៅ?” ភ្លាមៗនោះលោកយាយចាងមី ក៏បានដើរមកតិចៗ រកអ្នកស្រីហ៊ីតា ដោយក្នុងដៃគាត់មានកាន់នូវស្លឹករុក្ខជាតិទាំងពីរមុខនោះ ដើម្បីយកមកហាលថ្ងៃ។ “ខ្ញុំមករក...Ling Y/n” អ្នកស្រីហ៊ីតា បានឆ្លើយទាំងញញឹមត្រជាក់។ “ចៅស្រីខ្ញុំ?” លោកយាយចាងមី បើកភ្នែកធំៗដោយការភ្ញាក់ផ្អើល។ …… នៅក្នុងផ្ទះដល់កក់ក្តៅឯនេះវិញ សឺហានបានឲ្យY/nអង្គុយនៅលើសាឡុងបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវ រួចគេក៏រត់ទៅរកថ្នាំខ្លះៗមកលាបឲ្យនាង។ “នៅឲ្យស្ងៀមឮទេ?” #CHENSIHAN_陈思罕 #NOVEL #TFFAMILY_4TH_GENERATION #TF家族四代 #tf家族练习生

About