@atx_zeeshan0: که ته د خپل ښائېست په نوم په کلې کې بدنام يې زه هم د محبت په نوم د ژبې آويزان يم که ته د خپل ښائېست د نزاکت قصېده ګورې زه هم د تورو زلفو ! د سپېنو لېچو ثناه خوان يم که ته ده دغه ښار ده محفلونو رنګينئ يې زه هم ده ذندګئ ده قافېلې روحِ روان يم که ته د يو څو زړونو د يو څو ورځو بادشاه يې زه هم د حسرتونو د جاګير خود سره خان يم که ته د ګل په شونډو د سپرلى بله ډيوه يې زه هم د پسرلى د رنګينو نوې سحر يم که ته د خپل ښائېست په بام ښتلې مازيګر يې زه هم په مېنه نوې لمبه شوې مازيګر يم که ته د خپل ښائېست د زوره نوې لېونې يې زه هم د محبت د لوئې لارې مسافر يم که ته د اداګانو د نازونو جادوګر يې زه هم د ليونتوب د کمالونو نه خبر يم که تا د خپل ښائېست په مدرسه کښې څه ويلى ما هم د محبت د کتابونو څه زده کړى که تا په خپل ښائېست په پتنګانو لوبې کړى ما هم د ذندګئ د تکليفونو څه زده کړى که تا په ډيرو خلکو خپلې سترګې ازمايلى ما هم د پرهرونو د دردونو څه زده کړى اې ! د نورو قصې نورې دى زما خبرې نورې دى ځما نه که ته زړه غواړې ځما زړه ته به ګورې صاحب شاه صابر #