@rae.woosik: #kimyoonsik #ParkSiwoo #TheProsecutorsProposal

rae.woosik0
rae.woosik0
Open In TikTok:
Region: VN
Friday 24 July 2026 09:51:10 GMT
23304
1976
37
76

Music

Download

Comments

rae.woosik
rae.woosik0 :
Trong đầu t đã tưởng tượng được đến cảnh nó dẫn Yoonsik về nhà chơi và sau đó sẽ có quản gia đi theo tươi cười bảo "đã lâu rồi tôi không thấy thiếu gia dẫn ai về nhà như cậu" 🙈🙈
2026-07-24 09:51:42
240
lovew4_daesung
loveW4_Daesung :
Nhà nhỏ cũng dễ ấy, dám xem phim cùng bố mẹ luôn mà còn khen anh đẹp trai 😅
2026-07-24 12:59:09
143
banana9597
Chòn Chòn :
Yoon Sik, chị mừng cho mềy 😂
2026-07-24 11:43:46
56
kinchannek
Yue • 小月 :
Đóng phim gay hay hết ý, được gả vào nhà vợ hào môn như ý 🥰
2026-07-24 10:41:42
62
miehaohao
_miehaohao_ :
Đổi đời thôi YS ơi tôi mừng cho ông quá 🥲
2026-07-24 09:54:56
69
meownmusic
Mèo n Musịc :
sóng gió phủ đời trai tương lai nhờ nhà vợ
2026-07-24 11:44:36
41
bi1716
Nào lấy chồng đổi tên :
đi đóng phim để kiếm fame tuyển talent cho cty thoai
2026-07-24 14:55:31
12
xw2765_____
Vvi🪼 :
Ô thế là anh 6 sắp làm rể hào môn hả 😭😭
2026-07-24 15:26:50
8
justin75757
Justin :
English translation please 🥺😭
2026-07-24 10:02:44
0
choseyou2
công chúa răng sún :
mừng cho ảnh qs cs chỗ nương nhờ vững chãi 🥰
2026-07-24 15:21:12
2
thi.chull
Chull 🥀 :
Giá như chúng noá eo nhau thiệt nhêy 😂😂😂
2026-07-24 13:43:15
5
yotsuba27
yotsuba27 :
😁 Tổng tài thụ cún con công bao dưỡng 🤣
2026-07-24 14:44:00
3
tan_eunga
Người giời sống trên mặt đất🌷 :
Yoonsik ơiii,tui mừng cho anh!
2026-07-24 16:06:39
0
bae.beony
Bae.beony :
Quá đã anh rồi YS ơi . 😁
2026-07-24 11:09:22
1
dgtrang_0904
Changg :
Yoo Sik ơiiii….anh mang ngay sính lễ sang rước em về đi
2026-07-24 15:48:56
2
jjjjjjj_iiiiiiiii
Kiều Luân Tâm :
tôi mừng cho ông,Yoonsik ơi
2026-07-24 15:49:19
4
orangeyrt
Orangeyrt :
mer luôn nha, Hàn ko chạy xe Nhật đâu
2026-07-24 11:54:39
0
haikynhi
Hải Kỳ Nhi :
Moá nhỏ có phú nhị đại ko mà giàu dữ, tôi mừng cho anh 6 sóng gió đời trai tương lai nhờ vk
2026-07-24 16:31:01
0
bt0240997
Sâm Dứa🧃🇻🇳 :
Đã he
2026-07-24 15:41:27
0
user7639876828079
Lưu Ly :
Cưng
2026-07-24 15:06:59
0
thuvang2308
Mùa Hoa Cúc Vàng :
từ giờ e bé đã dắt anh vô cuộc sống hào môn, hạnh phúc 2 e bé của tui nhé....
2026-07-24 12:57:57
0
To see more videos from user @rae.woosik, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

Nunca pensé que un sostén pudiera convertirse en el motivo por el que mi matrimonio empezara a romperse. Suena ridículo, lo sé. Si alguien me lo hubiera contado hace un año, me habría reído. Pero cuando una relación se llena de pequeñas faltas de respeto, lo que parece una tontería termina siendo la gota que derrama el vaso. Mi nombre es Carolina, tengo treinta y cinco años y la casa donde vivo la compré mucho antes de casarme. Trabajé durante años, hice horas extras, renuncié a vacaciones y hasta vendí mi auto para poder pagar la entrada. Cuando firmé la escritura lloré de felicidad. Era mi refugio. Mi lugar seguro. Después conocí a Martín. Nos enamoramos, nos casamos y él se mudó conmigo. Nunca le hice sentir que la casa era
Nunca pensé que un sostén pudiera convertirse en el motivo por el que mi matrimonio empezara a romperse. Suena ridículo, lo sé. Si alguien me lo hubiera contado hace un año, me habría reído. Pero cuando una relación se llena de pequeñas faltas de respeto, lo que parece una tontería termina siendo la gota que derrama el vaso. Mi nombre es Carolina, tengo treinta y cinco años y la casa donde vivo la compré mucho antes de casarme. Trabajé durante años, hice horas extras, renuncié a vacaciones y hasta vendí mi auto para poder pagar la entrada. Cuando firmé la escritura lloré de felicidad. Era mi refugio. Mi lugar seguro. Después conocí a Martín. Nos enamoramos, nos casamos y él se mudó conmigo. Nunca le hice sentir que la casa era "mía". Siempre decía: —Nuestro hogar. Porque así debía ser un matrimonio. O eso creía. Hace seis meses Martín llegó una noche con cara de preocupación. —Mi hermano necesita un lugar donde quedarse. —¿Qué pasó? —Se separó, perdió el alquiler y está bastante mal. Solo serán unas semanas mientras encuentra departamento. Lo miré y asentí. —Está bien. Su hermano, Federico, llegó con dos valijas, una mochila y una caja llena de videojuegos. Los primeros días fueron tranquilos. Hasta me daba pena verlo tan desanimado. Le preparaba la cena. Le preguntaba si necesitaba algo. Pensaba que cualquiera podía pasar un mal momento. Pero las dos semanas pasaron. Después un mes. Después dos. Y nadie volvió a mencionar la palabra "temporal". Cada vez que preguntaba cuándo pensaba buscar otro lugar, Martín respondía igual. —Ya está buscando. —No seas impaciente. —Es mi hermano. Mientras tanto, Federico parecía instalado definitivamente. Compró una almohada nueva. Cambió la decoración del cuarto de invitados. Hasta pidió internet más rápido "porque el actual era lento para jugar online". Yo empezaba a sentir que había un tercer integrante permanente en mi matrimonio. Lo peor no era eso. Lo peor era Martín. Antes cenábamos juntos. Ahora cenaban ellos. Antes veíamos series abrazados. Ahora los dos pasaban horas jugando a la PlayStation mientras yo terminaba mirando televisión sola en la habitación. Antes salíamos los fines de semana. Ahora iban juntos al fútbol, al cine, a comer hamburguesas... Y muchas veces ni siquiera me invitaban. Una noche escuché que Federico decía riéndose: —Antes de que yo llegara eras un aburrido. Martín respondió entre carcajadas. —La verdad que sí. Sentí un nudo en la garganta. Porque hacía meses que conmigo casi no se reía. Intenté hablarlo varias veces. —Extraño pasar tiempo con vos. Él ni levantó la vista del celular. —No exageres. Otra noche le dije: —Siento que soy la tercera persona en esta casa. Se rió. —Estás celosa de mi hermano. Como si mis sentimientos fueran un chiste. Lo fui dejando pasar. Una vez. Dos veces. Diez veces. Hasta empecé a encerrarme más en mi habitación para no sentirme incómoda en mi propia casa. Y eso era lo más triste. Yo había comprado esa casa para sentir paz. No para esconderme dentro de ella. Una mañana salí de bañarme con un pantalón corto y una remera amplia, como hacía desde hacía años. Federico estaba preparando café. Me saludó con total normalidad. —Buen día. —Buen día. No hubo miradas raras. No hubo comentarios. Nada. Pero unas horas después Martín me pidió que habláramos a solas. Tenía esa expresión seria que pone alguien cuando cree que tiene razón. Y las palabras que salieron de su boca me dejaron completamente paralizada... ¿Qué habrías respondido tú en ese momento?

About