@nathansreco: Wardrobe Cabinet For Kids #wardrobe #wardrobeforkids #clothesorganizer #kidswardrobe #nathansreco

𝙽𝙰𝚃𝙷𝙰𝙽'𝚂 𝚁𝙴𝙲𝙾
𝙽𝙰𝚃𝙷𝙰𝙽'𝚂 𝚁𝙴𝙲𝙾
Open In TikTok:
Region: PH
Friday 24 July 2026 23:46:46 GMT
2123
12
0
15

Music

Download

Comments

There are no more comments for this video.
To see more videos from user @nathansreco, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

🕊 گاهی درِ قفس را باز می‌کنند... اما چه فایده، وقتی دیگر بالی برای پرواز نداری؟ آزادی فقط باز شدن یک در نیست... گاهی در را برایت باز می‌کنند، راه را نشانت می‌دهند، می‌گویند: «حالا آزادی...» اما نمی‌گویند که پیش از آن، پرهایت را بریده‌اند. و شاید دردناک‌ترین نوع اسارت همین باشد؛ اینکه قفس دیگر وجود نداشته باشد، اما تو دیگر توانِ پرواز نداشته باشی... مشاهده نسخه اصلی و استودیویی همین شعر و موسیقی در کانال یوتیوب مدرسه عشق https://youtu.be/pGf8cL081bE صادق سرمد چه زیبا و چه تلخ می‌گوید: چه خوش است حال مرغی، که قفس ندیده باشد چه نکوتر آنکه مرغی، ز قفس پریده باشد پر و بال ما بریدند و در قفس گشودند چه رها چه بسته مرغی، که پرش بریده باشد این شعر فقط درباره‌ی یک مرغ و یک قفس نیست... گاهی قفس، ترس‌های ماست. گاهی عادت‌ها، دلبستگی‌ها و زخم‌هایی که سال‌ها با خودمان حمل کرده‌ایم. و گاهی کسی درِ قفس را باز می‌کند، اما آن‌قدر دیر... که دیگر نمی‌دانیم چگونه باید پرواز کنیم. اما سرمد در ادامه، از عشق هم می‌گوید؛ از انتخاب یک نفر در میان تمام خوبان، از دلخوری معشوق، و در نهایت از بخششی که شاید زیباترین پایان این شعر باشد: اگر از کسی رسیده‌ست، بدی بما، بماند به کسی مباد از ما، که بدی رسیده باشد چه زیباست... شاعر بعد از تمام آن درد، در پایان آرزو می‌کند که از او رنجی به دیگری نرسیده باشد. و شاید همین‌جاست که شعر، از یک شعر درباره‌ی آزادی، به شعری درباره‌ی انسانیت تبدیل می‌شود. 🎵 «چه خوش است حال مرغی که قفس ندیده باشد» شعری از صادق سرمد شعری که سال‌ها پیش سروده شده، اما هنوز می‌تواند چیزی را در درون ما به لرزه درآورد... 🕊 شاید چون بعضی قفس‌ها هنوز باز نشده‌اند؛ و بعضی بال‌ها هنوز منتظر پروازند. درباره صادق سرمد سید صادق سرمد (۱۲۸۶–۱۳۳۹) شاعر، روزنامه‌نگار و حقوق‌دان ایرانی بود که در تهران متولد شد. او حقوق خواند، به وکالت پرداخت، در فعالیت‌های مطبوعاتی حضور داشت و روزنامه‌ی «صدای ایران» را نیز منتشر می‌کرد. سرمد از شاعران توانمند شعر سنتی معاصر بود و در قالب‌های مختلف شعر فارسی طبع‌آزمایی می‌کرد. با وجود جایگاهی که در زمان خود داشت، امروز نام او برای بسیاری از نسل جدید کمتر شناخته شده است؛ در حالی که برخی از تصاویر شعری او، مانند همین مرغ، قفس و بال‌های بریده، هنوز قدرت عجیبی برای لمس احساس مخاطب دارند. مدرسه عشق این بار به سراغ شاعری رفته که شاید کمتر از آنچه شایسته است شنیده شده؛ تا شعری از او را دوباره با موسیقی و صدا زنده کنیم. ❤️ 🎧 اگر این شعر چیزی را در دل شما زنده کرد، آن را تا پایان گوش کنید و برایمان بنویسید: به نظر شما آزادی یعنی باز شدن قفس... یا توانِ دوباره پرواز کردن؟
🕊 گاهی درِ قفس را باز می‌کنند... اما چه فایده، وقتی دیگر بالی برای پرواز نداری؟ آزادی فقط باز شدن یک در نیست... گاهی در را برایت باز می‌کنند، راه را نشانت می‌دهند، می‌گویند: «حالا آزادی...» اما نمی‌گویند که پیش از آن، پرهایت را بریده‌اند. و شاید دردناک‌ترین نوع اسارت همین باشد؛ اینکه قفس دیگر وجود نداشته باشد، اما تو دیگر توانِ پرواز نداشته باشی... مشاهده نسخه اصلی و استودیویی همین شعر و موسیقی در کانال یوتیوب مدرسه عشق https://youtu.be/pGf8cL081bE صادق سرمد چه زیبا و چه تلخ می‌گوید: چه خوش است حال مرغی، که قفس ندیده باشد چه نکوتر آنکه مرغی، ز قفس پریده باشد پر و بال ما بریدند و در قفس گشودند چه رها چه بسته مرغی، که پرش بریده باشد این شعر فقط درباره‌ی یک مرغ و یک قفس نیست... گاهی قفس، ترس‌های ماست. گاهی عادت‌ها، دلبستگی‌ها و زخم‌هایی که سال‌ها با خودمان حمل کرده‌ایم. و گاهی کسی درِ قفس را باز می‌کند، اما آن‌قدر دیر... که دیگر نمی‌دانیم چگونه باید پرواز کنیم. اما سرمد در ادامه، از عشق هم می‌گوید؛ از انتخاب یک نفر در میان تمام خوبان، از دلخوری معشوق، و در نهایت از بخششی که شاید زیباترین پایان این شعر باشد: اگر از کسی رسیده‌ست، بدی بما، بماند به کسی مباد از ما، که بدی رسیده باشد چه زیباست... شاعر بعد از تمام آن درد، در پایان آرزو می‌کند که از او رنجی به دیگری نرسیده باشد. و شاید همین‌جاست که شعر، از یک شعر درباره‌ی آزادی، به شعری درباره‌ی انسانیت تبدیل می‌شود. 🎵 «چه خوش است حال مرغی که قفس ندیده باشد» شعری از صادق سرمد شعری که سال‌ها پیش سروده شده، اما هنوز می‌تواند چیزی را در درون ما به لرزه درآورد... 🕊 شاید چون بعضی قفس‌ها هنوز باز نشده‌اند؛ و بعضی بال‌ها هنوز منتظر پروازند. درباره صادق سرمد سید صادق سرمد (۱۲۸۶–۱۳۳۹) شاعر، روزنامه‌نگار و حقوق‌دان ایرانی بود که در تهران متولد شد. او حقوق خواند، به وکالت پرداخت، در فعالیت‌های مطبوعاتی حضور داشت و روزنامه‌ی «صدای ایران» را نیز منتشر می‌کرد. سرمد از شاعران توانمند شعر سنتی معاصر بود و در قالب‌های مختلف شعر فارسی طبع‌آزمایی می‌کرد. با وجود جایگاهی که در زمان خود داشت، امروز نام او برای بسیاری از نسل جدید کمتر شناخته شده است؛ در حالی که برخی از تصاویر شعری او، مانند همین مرغ، قفس و بال‌های بریده، هنوز قدرت عجیبی برای لمس احساس مخاطب دارند. مدرسه عشق این بار به سراغ شاعری رفته که شاید کمتر از آنچه شایسته است شنیده شده؛ تا شعری از او را دوباره با موسیقی و صدا زنده کنیم. ❤️ 🎧 اگر این شعر چیزی را در دل شما زنده کرد، آن را تا پایان گوش کنید و برایمان بنویسید: به نظر شما آزادی یعنی باز شدن قفس... یا توانِ دوباره پرواز کردن؟

About