@nichy439: រឿង ម្ចាស់គ្រងបេះដូង ភាគ 27 «ចាំគិតមើលសិន» គេឆ្លើយដូចហីឲ្យនាងក្រមុំខាំមាត់គ្រឺតជាខ្លាំង «មិនបាច់គិតទេ! ព្រោះពាក្យថា “ចាំគិតមើលសិន” ស្មើរនឹង “អត់ហើយ”» អ្នកធ្វើជាងរងើបទៅអង្គុយយោលខ្លួនលើទោងជិតនោះ គេលួចញញឹមបន្តិចតែបន្តិចប៉ុណ្ណោះ ហើយក៏ប្រែមុខមាំជាថ្មីរួចដើរចូលទៅក្នុងផ្ទះបាត់ ធ្វើឲ្យអ្នកកាន់តែក្នាញ់ហេតុអីគេមិនលួង? ហួចចង់ឲ្យគេលួងយ៉ាងម៉េច? ខ្លួនឯងជាអីជាមួយគេបានចង់ឲ្យគេលួង? បន្ទាប់មកគេក៏ចេញមកវិញជាមួយដបថ្នាំតូចមួយ «ហុចដៃមកនេះ!» អ្នកអង្គុយអោបដៃបែរមុខចេញ គេមកអង្គុយជិតហើយក៏បញ្ជាឲ្យហុចដៃមករកគេ អ្នកក៏ងាកទៅរកគេវិញហើយក៏ឃើញដបថ្នាំនៅដៃរបស់គេ ទើបហុចដៃឲ្យរួចញញឹមខ្ជិប អ្នកពិតជាចូលចិត្តពេលគេលាងរបួសឲ្យណាស់ ព្រោះវាធ្វើឲ្យអ្នកទទួលអារម្មណ៍ដឹងថាប្រុសម្នាក់នេះបារម្ភពីអ្នកណាស់ ទោះរបួសតូចតាចកំរិតណាក៏ដោយ «ថ្ងៃក្រោយមិនបាច់ចូលចង្ក្រានទេ វរៗឆេះផ្ទះបាត់ទៅគិតយ៉ាងម៉េច? បើមិនប្រយ័ត្នគ្រប់រឿងបែបនេះ?» គេឃើញអ្នករុំបង់ដៃគេដឹងហើយថារបួសដោយសារអី ទើបធ្វើម្ហូបហើយច្បាស់ជារបួសនៅចង្ក្រានបាយហើយ «…» អ្នកសម្លក់គេថ្មែរ អារម្មណ៍ល្អៗរលាយតាមខ្យល់អស់ «ទៅសំរាកទៅយប់ហើយ ស្អែកទៅភ្នំពេញពីព្រឹក» និយាយហើយគេក៏ងើបខ្លួនទៅអង្គុយនៅតុធ្វើការវិញ «ចុះបងមិនទាន់គេងទេ?» «នៅទេ» និយាយទាំងសោះកក្រោះ «អ៊ីចឹងខ្ញុំក៏មិនទាន់គេងដែរ» អ្នកអង្គុយយោលទោងធ្វើមិនដឹង «ក្មេងរឹងអត់គួរឲ្យស្រលាញ់ទេ» គេងាកមកសម្លឹងអ្នកដោយក្រសែភ្នែកស្មើតែកាច អ្នកងើបខ្លួនដើរមករកតុធ្វើការរបស់គេហើយក៏ច្រត់កែងដៃនឹងតុ យកបាតដៃទ្រចង្ការក្តោបដ៏ខ្យូតរបស់ខ្លួន ញញឹមប៉ព្រឹមទៅរកកំលោះនៅចំពោះមុខកំពុងលើកពែងតែមកក្រេប «ចុះបើខ្ញុំមិនរឹង បងស្រលាញ់ទេ?» ព្រួស! ជេយ៍ព្រួសទឹកតែសាចដូចទឹកភ្លៀងខ្ជាយ វាជារូបភាព10ឆ្នាំមិនទាន់ជួបម្តងផងដែលមនុស្សត្រជាក់នឹងធឹងដូចជាគេបង្ហាញការភ្ញាក់ផ្អើលដល់ម្លឹង «ហិហិ…» អ្នកសើចរលាក់ដល់យកដៃខ្ទប់មាត់ ព្រោះញោះគេបានសម្រេច «អរុណ Y/n! អូនកំពុងសាកល្បងជាមួយភាពអត់ធ្មត់របស់បងហើយ» គេដាក់ពែងតែចុះ ទាញក្រដាសជូតមាត់មកជូតហើយក៏សង្កត់សំលេងកាច «បងកំពុងអត់ធ្មត់រឿងអី? អត់ធ្មត់មិនឲ្យខឹងខ្ញុំ ឬ…មិនឲ្យស្រលាញ់ខ្ញុំទៅ?» រាងញ៉ាមបានគេចាញ់ច្រាបមុខក្រហមរងាលនាងកាន់តែចង់ញ៉ោះ គេងើបខ្លួនដើរមករកអ្នកដែលកំពុងអង្គុយកៅអីទល់មុខគេហើយទាញអ្នកឲ្យបែរមកសម្លឹងចំមុខរបស់គេ អ្នកចាប់ផ្តើមភ័យហើយមុននេះនៅឆ្ងាយមានតុឃាំងកណ្តាលចេះតែញ៉ោះចេញ តែពេលនេះនៅជិតបែបនេះគេចទៅណារួច? តិចគេខឹងដល់ច្របាច់-កអ្នកងា*ប់ទៅ? គេទម្លាក់មុខចុះបន្តិច ញញឹមចុងមាត់ទាំងក្រសែភ្នែកសម្លឹងមើលបបូរមាត់អ្នកមិនព្រិច រួចពោលដោយសំឡេងស្អកៗ ខ្សឹបជិតត្រចៀកអ្នក «បងមិនអត់ធ្មត់មិនឲ្យខ្លួនឯងស្រលាញ់អូនទេ! តែបងកំពុងអត់ធ្មត់មិនឲ្យខ្លួនឯងចាប់ក្មេងមាត់បុិនញ៉ោះដូចជាអូនថើបទៅវិញទេ» «…» អ្នកគាំងស្ញេញដូចថ្មឆ្លាក់ បេះដូងលោតលាន់សូរឌឹបៗពេញក្នុងទ្រូង មុខមាត់ ច្រមុះ ត្រចៀកឡើងក្រហមរងាល គេកំពុងសារភាពស្នេហ៍មែនទេ? អត់ទេ! គេកំពុងគំរាមចង់ចាប់អ្នកថើប? ខួរក្បាលពេលនេះចាប់ផ្តើមច្របូកច្របល់ប្រទាញប្រទូងគ្នាពេញនឹងហើយ «កុំឲ្យបងអស់ការអត់ធ្មត់ឲ្យសោះ ឆាប់ទៅគេងទៅ» គេយកដៃអង្អែលក្បាលរបស់អ្នកហើយស្រដីស្រទន់ទាំងមុខនៅជិតគ្នានៅឡើយ អ្នកក៏នៅតែគាំងធ្មឹងកម្រើកខ្លួនមិនទាន់បាន «ហេតុអីមិនទាន់ទៅទៀត? ឬចង់គេងនៅទីនេះ» គេដកខ្លួនឲ្យឱកាសអ្នកចេញ តែអ្នកនៅតែអង្គុយភ្លឹកទើបគេសួរដោយក្រសែភ្នែកខិល «អត់ទេ! ទៅហើយ» អ្នករត់មិនងាកក្រោយទេ «ហុឹសៗ! មុនយូរទេ! តែបន្តិចទៀតប៉ុណ្ណោះបងនឹងលែងអត់ធ្មត់ហើយ» អ្នកចេញទៅផុតអ្នកកំលោះសើចរលាក់តិចៗរីករាយក្នុងចិត្តឥតឧបមា ប្រាប់ខ្លួនឯងឲ្យរង់ចាំពេលវេលាល្អមកដល់ ក្រឹប! អ្នកចូលដល់បន្ទប់បិទទ្វាលឺសូរតែក្រឹប «អា៎យ…នាង Y/n ចង្កួត! ហេតុអីក៏រត់មក? ហេតុអីមិនលោតទៅថើបគេទៅ? ចំជាភ្លើមែន!» មកដល់បន្ទប់វិញអ្នកស្រែកប្រកាច់ប្រកិនពេញពូកបន្ទោសខ្លួនឯង ឱកាសមកដល់ចុងច្រមុះហើយឲ្យរបូតទៅរួច មួយយប់នេះអ្នកទាំងពីរដេកមិនលក់ទេ ប្រែឆ្វេង ប្រែស្តាប់រសាប់រសល់រកថាមិនត្រូវ ជេយ៍សល់ហាយគួរតែចាប់អ្នកថើបឲ្យបានម្តងថ្ងៃនេះគ្រាន់តែបិះៗបានថើបនឹងរាប់ភ្លេចទៅហើយតែគេនៅតែប្រឹងអត់ធ្មត់ខាំធ្មេញសង្កត់ចិត្តស្ទើរដាច់ខ្យល់ទៅហើយ អ្នកវិញក៏ដេកមិនលក់គិតពាក្យរបស់គេល្ងាចមិញ “បងមិនអត់ធ្មត់មិនឲ្យខ្លួនឯងស្រលាញ់អូនទេ! តែបងកំពុងអត់ធ្មត់មិនឲ្យខ្លួនឯងចាប់ក្មេងមាត់បុិនញ៉ោះដូចជាអូនថើបទៅវិញទេ។ កុំឲ្យបងអស់ការអត់ធ្មត់ឲ្យសោះ” «ពេលណាបងអស់ការអត់ធ្មត់ទៅ?» អ្នកយកដៃខ្ញាំភួយសងខាងហើយស្រមៃដល់ការអត់ធ្មត់របស់គេអស់តើនឹងមានអ្វីកើតឡើងទៅ? គិតសុខៗមុខក៏ប្រែជាមានកម្តៅភាយៗក្រហមងាំង »ព្រឹកថ្ងៃថ្មីបានចូលមកដល់ អ្នកនឹងជេយ៍បានរៀបចំខ្លួនឡើងទូកមកកំពុងផែខេត្តព្រះសីហនុវិញហើយធ្វើដំណើរឆ្ពោះមកភ្នំពេញតែម្តងព្រោះអ្នកត្រូវរៀបចំច្រើនយ៉ាងទៀត កៀកថ្ងៃពិធីមែនទែនហើយ។ មិនថានៅលើទូក ឬលើឡានទេ អ្នកទាំងពីរនៅអង្គុយស្ងប់ស្ងាត់ ជេយ៍ក៏រវល់ជាមួយការងាររបស់គេក្នុងអាយផេដ អ្នកក៏នៅអៀនៗរឿងយប់មិញ ហើយក៏មិនហ៊ានរំខានគេទើបសម្ងំស្ងាត់ៗអ្នកក៏គេងលក់បាត់ទៅ ជេយ៍ឃើញហើយក៏យកអាចធំរបស់គេមកក្របដណ្តប់ឲ្យអ្នក #jay #enhypen #fyp

Nichhy🐣🐈‍⬛🥐🩵

Open In TikTok:

Region: KH

Saturday 25 July 2026 03:44:41 GMT