Бір күні Расулуллаһ (с.ғ.с): "Мен сендерге ең ауыр күнәға не жататынын айтайын ба?" - деп сұрағанда, біз "Я, Расулуллаһ (с.ғ.с)! Әрине, айтыңыз" - дедік. - Алла Тағалаға серік қосу және ата - ананы қадірлемеу. Бұл сөзді айтқанда Расулуллаһ (с.ғ.с) қолына сүйеніп, жамбастап жатқан болатын. Кейін отырып: "Әрі жалған куәлік беру емес пе?" - деді. Расулуллаһ (с.ғ.с) осы сөзін қайталағаны соншалық, біз өз - өзімізге: "Әрі қарай айтпай - ақ қойса еді" - деп тұрдық.
Жалған сөздің жақсылығы жоқ демекші, мұсылманшылықты ұстанып жүрген әр - бір адам жалған сөздің жетегіне ерместен, шыншыл болуға тәрбиеленгені абзал.