@hassan.alkatrani: #حسن_الكطراني #لذت_يمك_مثل_طير_ولكيت_بابك_الخير🕊️❤️ #أمير_الجمال #محرم #مشايه_لاربعينيه

حسن الگطراني | Hasan alkatrani

Open In TikTok:

Region: IQ

Saturday 25 July 2026 06:14:30 GMT

9766

625

7

10

Music

Download

No Watermark .mp4 (3.07MB) No Watermark(HD) .mp4 (4.99MB) Watermark .mp4 (0MB) Music .mp3

Comments

زيــاد الـدلـفـي :

اسم القصيدة

2026-07-25 07:56:36

2

🦌🤍 :

صحه وعافيه إنشاءالله ❤️

2026-07-25 12:24:00

1

علي موزان/Ali Mozan :

* خادم للحسين.. والاسم وحده شرف، والخدمة فخر لا ينتهي الموفق اخي ملا حسن الگطراني

2026-07-25 07:00:33

2

زهرة الواد :

يا حسين مأجورين ان شاء الله

2026-07-25 14:45:59

1

خدام الحسين :

🥺🥺🥺

2026-07-25 09:52:33

1

رقيه_بنت محمد الصدر🍒🤍 :

❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️

2026-07-25 07:34:18

1

To see more videos from user @hassan.alkatrani, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

#شعر #اكسبلور #قصيده

#شعر #اكسبلور #قصيده

Raphinha 3rd goal today / Yamal assist today / Barcelona vs Sevilla #barcelona #sevilla #goal #fyp #raphinha Barcelona goal today.

Raphinha 3rd goal today / Yamal assist today / Barcelona vs Sevilla #barcelona #sevilla #goal #fyp #raphinha Barcelona goal today.

📌Cre: Pinterest#hinhnendienthoai #xanhbien

📌Cre: Pinterest#hinhnendienthoai #xanhbien

กำเนิดสยาม 214 R9-30 — สองชีวิต หนึ่งมรดก เรื่องราวทั้งหมดไม่ได้เริ่มจากโครงการใหญ่ ไม่ได้เริ่มจากเขื่อน ไม่ได้เริ่มจากฝนหลวง และไม่ได้เริ่มจากคำว่า “เศรษฐกิจพอเพียง” มันเริ่มจากบ้านหลังหนึ่งในโลซานน์ บ้านที่หม่อมสังวาลย์เลี้ยงลูกสามคนอย่างเรียบง่าย ให้เรียนหนังสือ รู้จักหน้าที่ ช่วยเหลือตัวเอง และเติบโตโดยไม่ยึดติดกับความหรูหรา หลายสิบปีต่อมา เด็กชายคนหนึ่งจากบ้านหลังนั้นกลายเป็นพระมหากษัตริย์ แต่สิ่งที่น่าสนใจไม่ใช่การพยายามบอกว่า วิธีทรงงานทุกอย่างของรัชกาลที่ 9 มาจากสมเด็จย่า เพราะประวัติศาสตร์ไม่ได้ให้หลักฐานเราง่ายขนาดนั้น สิ่งที่เรามองเห็นได้อย่างระมัดระวังคือ คุณค่าบางอย่างที่เดินไปในทิศทางเดียวกัน เมื่อคนเดินทางไปหาแพทย์ไม่ได้ สมเด็จย่าทำให้แพทย์เดินทางไปหาคน เมื่อรายงานบนโต๊ะตอบปัญหาของพื้นที่ไม่ได้ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จไปดูพื้นที่จริง หนึ่งพระองค์ทำงานกับสุขภาพ การศึกษา อาชีพ และชุมชนห่างไกล อีกพระองค์ทำงานกับน้ำ ดิน ป่า เกษตร วิศวกรรม และการพัฒนา งานต่างกัน บริบทต่างกัน แต่คำถามสำคัญกลับคล้ายกัน— ทำอย่างไรให้คนมีชีวิตที่ดีขึ้น โดยไม่ทำให้เขาต้องรอความช่วยเหลือตลอดไป นี่คือสิ่งที่เห็นชัดในดอยตุง เป้าหมายไม่ใช่เพียงเอาของไปแจก แต่สร้างอาชีพ สร้างตลาด สร้างความรู้ ดูแลสุขภาพ และรักษาทรัพยากรไปพร้อมกัน และหลักเดียวกันก็ปรากฏในศูนย์ศึกษาการพัฒนา ความรู้ไม่ควรถูกเก็บไว้เฉพาะในแฟ้มของเจ้าหน้าที่ เกษตรกรต้องเดินเข้าไปดูของจริง จับดินจริง ดูน้ำจริง ทดลองจริง แล้วนำสิ่งที่เหมาะกับพื้นที่ของตัวเองกลับไปใช้ วันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีเสด็จสวรรคต แต่ดอยตุงไม่ได้หยุด พอ.สว. ไม่ได้หยุด ทีมงานไม่ได้หยุด เพราะระหว่างที่ทรงงาน สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้มีเพียง “โครงการ” แต่มันกลายเป็น คน ความรู้ องค์กร และระบบที่คนอื่นสามารถรับช่วงต่อได้ วันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2559 คำถามเดียวกันกลับมาอีกครั้ง เมื่อพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคตแล้ว งานทั้งหมดจะอยู่ต่อได้หรือไม่? คำตอบไม่ได้อยู่ในรูปถ่ายเพียงใบเดียว ไม่ได้อยู่ในพระบรมราชานุสาวรีย์ และไม่ได้อยู่ในคำพูดว่าจะ “สืบสาน” เท่านั้น มันอยู่ตรงที่— ยังมีทีมแพทย์รุ่นใหม่ออกไปยังหมู่บ้าน ยังมีเจ้าหน้าที่ตรวจระบบน้ำ ยังมีเกษตรกรเรียนรู้จากข้อมูลใหม่ ยังมีชุมชนนั่งดูแผนที่ร่วมกับวิศวกร และยังมีคนรุ่นที่ไม่เคยพบผู้เริ่มต้นด้วยตนเอง แต่สามารถทำงานนั้นต่อได้ แผนที่ยังอยู่ แต่คนที่ถือแผนที่เปลี่ยนไปแล้ว กระเป๋าแพทย์ยังเดินทาง แต่คนที่ถือกระเป๋าเป็นคนรุ่นใหม่ นี่อาจเป็นความหมายที่สำคัญที่สุดของคำว่า “มรดก” ไม่ใช่การทำทุกอย่างเหมือนอดีต แต่คือการรักษาหลักบางอย่างไว้ แล้วใช้มันกับปัญหาของยุคใหม่ ฟังคนในพื้นที่ ดูข้อเท็จจริง ใช้ความรู้ ทดลอง ยอมรับเมื่อสิ่งหนึ่งไม่ได้ผล และสร้างระบบที่วันหนึ่งสามารถทำงานต่อได้โดยไม่ต้องรอผู้เริ่มต้นกลับมา เมื่อมองสองพระชนมชีพวางไว้ข้างกัน สมเด็จย่ากับพระราชโอรสไม่ได้เหมือนกันทุกอย่าง และเราไม่จำเป็นต้องทำให้เหมือนกัน เพราะสิ่งที่เชื่อมเรื่องราวทั้งสองเข้าด้วยกัน ไม่ใช่ตำแหน่งหรือพระนาม แต่คือคำถามเดียวกัน— เราจะช่วยคนอย่างไร ให้วันหนึ่งเขาไม่ต้องรอให้เรากลับมาช่วยอีก จากโลซานน์ สู่หมู่บ้าน จากกระเป๋าแพทย์ สู่แผนที่ จากดอยตุง สู่ศูนย์ศึกษาการพัฒนา จากคนรุ่นหนึ่ง สู่คนอีกรุ่นหนึ่ง ท้ายที่สุด มรดกที่ยังมีชีวิต ไม่ได้อยู่เพียงในภาพอดีต แต่อยู่ในมือของคนที่ยังทำงานต่อ จบ — R9 MASTER V3 กำเนิดสยาม #กำเนิดสยาม #รัชกาลที่9 #สมเด็จย่า #สองชีวิตหนึ่งมรดก #ประวัติศาสตร์ไทย

กำเนิดสยาม 214 R9-30 — สองชีวิต หนึ่งมรดก เรื่องราวทั้งหมดไม่ได้เริ่มจากโครงการใหญ่ ไม่ได้เริ่มจากเขื่อน ไม่ได้เริ่มจากฝนหลวง และไม่ได้เริ่มจากคำว่า “เศรษฐกิจพอเพียง” มันเริ่มจากบ้านหลังหนึ่งในโลซานน์ บ้านที่หม่อมสังวาลย์เลี้ยงลูกสามคนอย่างเรียบง่าย ให้เรียนหนังสือ รู้จักหน้าที่ ช่วยเหลือตัวเอง และเติบโตโดยไม่ยึดติดกับความหรูหรา หลายสิบปีต่อมา เด็กชายคนหนึ่งจากบ้านหลังนั้นกลายเป็นพระมหากษัตริย์ แต่สิ่งที่น่าสนใจไม่ใช่การพยายามบอกว่า วิธีทรงงานทุกอย่างของรัชกาลที่ 9 มาจากสมเด็จย่า เพราะประวัติศาสตร์ไม่ได้ให้หลักฐานเราง่ายขนาดนั้น สิ่งที่เรามองเห็นได้อย่างระมัดระวังคือ คุณค่าบางอย่างที่เดินไปในทิศทางเดียวกัน เมื่อคนเดินทางไปหาแพทย์ไม่ได้ สมเด็จย่าทำให้แพทย์เดินทางไปหาคน เมื่อรายงานบนโต๊ะตอบปัญหาของพื้นที่ไม่ได้ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จไปดูพื้นที่จริง หนึ่งพระองค์ทำงานกับสุขภาพ การศึกษา อาชีพ และชุมชนห่างไกล อีกพระองค์ทำงานกับน้ำ ดิน ป่า เกษตร วิศวกรรม และการพัฒนา งานต่างกัน บริบทต่างกัน แต่คำถามสำคัญกลับคล้ายกัน— ทำอย่างไรให้คนมีชีวิตที่ดีขึ้น โดยไม่ทำให้เขาต้องรอความช่วยเหลือตลอดไป นี่คือสิ่งที่เห็นชัดในดอยตุง เป้าหมายไม่ใช่เพียงเอาของไปแจก แต่สร้างอาชีพ สร้างตลาด สร้างความรู้ ดูแลสุขภาพ และรักษาทรัพยากรไปพร้อมกัน และหลักเดียวกันก็ปรากฏในศูนย์ศึกษาการพัฒนา ความรู้ไม่ควรถูกเก็บไว้เฉพาะในแฟ้มของเจ้าหน้าที่ เกษตรกรต้องเดินเข้าไปดูของจริง จับดินจริง ดูน้ำจริง ทดลองจริง แล้วนำสิ่งที่เหมาะกับพื้นที่ของตัวเองกลับไปใช้ วันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีเสด็จสวรรคต แต่ดอยตุงไม่ได้หยุด พอ.สว. ไม่ได้หยุด ทีมงานไม่ได้หยุด เพราะระหว่างที่ทรงงาน สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้มีเพียง “โครงการ” แต่มันกลายเป็น คน ความรู้ องค์กร และระบบที่คนอื่นสามารถรับช่วงต่อได้ วันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2559 คำถามเดียวกันกลับมาอีกครั้ง เมื่อพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคตแล้ว งานทั้งหมดจะอยู่ต่อได้หรือไม่? คำตอบไม่ได้อยู่ในรูปถ่ายเพียงใบเดียว ไม่ได้อยู่ในพระบรมราชานุสาวรีย์ และไม่ได้อยู่ในคำพูดว่าจะ “สืบสาน” เท่านั้น มันอยู่ตรงที่— ยังมีทีมแพทย์รุ่นใหม่ออกไปยังหมู่บ้าน ยังมีเจ้าหน้าที่ตรวจระบบน้ำ ยังมีเกษตรกรเรียนรู้จากข้อมูลใหม่ ยังมีชุมชนนั่งดูแผนที่ร่วมกับวิศวกร และยังมีคนรุ่นที่ไม่เคยพบผู้เริ่มต้นด้วยตนเอง แต่สามารถทำงานนั้นต่อได้ แผนที่ยังอยู่ แต่คนที่ถือแผนที่เปลี่ยนไปแล้ว กระเป๋าแพทย์ยังเดินทาง แต่คนที่ถือกระเป๋าเป็นคนรุ่นใหม่ นี่อาจเป็นความหมายที่สำคัญที่สุดของคำว่า “มรดก” ไม่ใช่การทำทุกอย่างเหมือนอดีต แต่คือการรักษาหลักบางอย่างไว้ แล้วใช้มันกับปัญหาของยุคใหม่ ฟังคนในพื้นที่ ดูข้อเท็จจริง ใช้ความรู้ ทดลอง ยอมรับเมื่อสิ่งหนึ่งไม่ได้ผล และสร้างระบบที่วันหนึ่งสามารถทำงานต่อได้โดยไม่ต้องรอผู้เริ่มต้นกลับมา เมื่อมองสองพระชนมชีพวางไว้ข้างกัน สมเด็จย่ากับพระราชโอรสไม่ได้เหมือนกันทุกอย่าง และเราไม่จำเป็นต้องทำให้เหมือนกัน เพราะสิ่งที่เชื่อมเรื่องราวทั้งสองเข้าด้วยกัน ไม่ใช่ตำแหน่งหรือพระนาม แต่คือคำถามเดียวกัน— เราจะช่วยคนอย่างไร ให้วันหนึ่งเขาไม่ต้องรอให้เรากลับมาช่วยอีก จากโลซานน์ สู่หมู่บ้าน จากกระเป๋าแพทย์ สู่แผนที่ จากดอยตุง สู่ศูนย์ศึกษาการพัฒนา จากคนรุ่นหนึ่ง สู่คนอีกรุ่นหนึ่ง ท้ายที่สุด มรดกที่ยังมีชีวิต ไม่ได้อยู่เพียงในภาพอดีต แต่อยู่ในมือของคนที่ยังทำงานต่อ จบ — R9 MASTER V3 กำเนิดสยาม #กำเนิดสยาม #รัชกาลที่9 #สมเด็จย่า #สองชีวิตหนึ่งมรดก #ประวัติศาสตร์ไทย

About

Robot
API

Legal

Privacy Policy