아르테이아 로즈델라 크루즈리안자🧿🪬 :
As a panganay na ate never kong narinig sa kanila or sa mama at mga kapatid ko na kung kumusta ba ako? Okay lang ba ako? like hello ako nagbabayad ng bills,and everything, ever since makagraduate ako ng high school and till now na may sariling pamilya na ko, ako pa din, super nakakasama lang kasi this year lang nakunan ako then that time super need ko ng karamay and wala ni isa kanila na own family ko na nangamusta sakin if kamusta kaya ako? and that time nawalan din ng work yung husband ko and super or like halo halo yung emotion ko, depression, anxiety and everything😭, paano na lang kung wala akong work that time,eh di totally lubog kami diba? and dun ko na realize na mabango lang pala pangalan mo sa kanila kapag may kailangan sila sayo, sobrang sakit sa part na kapag kailangan nila ng help ko agad agad akong andyan para sa kanila, samantalang kapag ako yung may kailangan ng karamay or tulong nila wala ni isa kanila diba? sana ma realize din nilang tao lang din ako napapagod bilang anak at kapatid nila, sana mapagtanto din nilang minsan kailangan ko rin sila, sana naman maisip din nilang meron din akong sariling buhay na
kailangang pagtuunan ng pansin, buong buhay ko never kong naisip unahin ang sarili ko, never kong naisip magkwento ng totoong nararamdaman ko, and always remember na walang ate si ate🥹
2026-08-31 16:02:32