සමහර අහිමිවීම්... එක දවසක සිද්ධ වෙන දේවල් නෙවෙයි. ඒවා ටිකෙන් ටික... අපිටත් නොදැනෙන්නම හිත ඇතුළේ ගොඩගැහෙනවා. මම හැමදාම හිතුවේ... මොන තරම් ප්‍රශ්නයක් ආවත්, අන්තිමට හැරිලා බලද්දි, එයා ඉඳී කියලා. ඒත්... මට වචන නැති වෙලා, ඇස් දෙකෙන් විතරක් කතාව කියපු දවසක, ඒ කතාව තේරුම් ගන්න ඕනම කෙනා... මගෙන් ගොඩක් ඈතට ගිහින් හිටියා. හිත ඇතුළේ යුද්ධයක් යද්දි, පිටින් හිනාවෙලා ඉන්න මම කොච්චර මහන්සි වුණාද කියලා කවුරුත් දැනගෙන හිටියේ නෑ. මට උපදෙස් ඕන වුණේ නෑ. විසඳුම් ඕන වුණෙත් නෑ. මට ඕන වුණේ එකම එක දෙයක් විතරයි... "මම ඉන්නවා... ඔයා මේක තනියම දරාගන්න ඕන නෑ..." කියලා කියන එකම එක හඬක්. ඒත්... මම බලාගෙන හිටපු හැම මොහොතකම, මට ලැබුණේ නිහඬ බව විතරයි. ඒ නිහඬකම... ඕනෑම රණ්ඩුවකට වඩා රිදුණා. ඕනෑම වචනයකට වඩා හිත කෑලි කෑලි කරලා දැම්මා. එදා මට තේරුණා... ආදරේ කියන්නේ, "මම ඔයාට ආදරෙයි..." කියලා දහස් වතාවක් කියන එක නෙවෙයි. ආදරේ කියන්නේ, කෙනෙක්ගේ ලෝකේ කඩාගෙන වැටෙන වෙලාවක, එයාගෙ අත අතාරින්නෙ නැතුව ළඟින්ම ඉන්න එක. සතුටේදී... හැමෝටම ළඟ ඉන්න පුළුවන්. ඒක ලේසියි. ඒත්... හිත කෑලි කෑලි වෙලා,ගන්න හුස්මත් බරක් වෙලා, ජීවත් වෙන එකත් වෙහෙසක් වගේ දැනෙන දවසක... "මම කොහෙවත් යන්නෙ නෑ..." කියලා ඉන්න පුළුවන් කෙනා තමයි ඇත්තටම ආදරේ කරන කෙනා. අද... මට එයා ගැන තරහක් නෑ. රිදෙන්නෙත් නෑ කියලා බොරුවක් කියන්නත් බෑ. හැබැයි... මම ආයෙ කවදාවත් කෙනෙක්ගේ වචනවලට ආදරේ කරන්නෙ නෑ. එයා කියන දේවල්වලින් නෙවෙයි... මම වැටෙන වෙලාවට එයා නතර වෙලා ඉන්නවද කියන එකෙන් මිනිස්සුන්ව මනින්න මම ඉගෙන ගත්තා. මොකද... ජීවිතේ ලස්සනම මතක ආදරෙන් හැදෙනවා. ඒත්... ගැඹුරුම තුවාල හැදෙන්නෙ, අපි වැඩියෙන්ම විශ්වාස කරපු මිනිස්සු අතින්මයි. ඒ නිසා අද... මම එයා නැතුවත් ජීවත් වෙනවා. හිනාවෙනවා. වැඩ කරනවා. ඉස්සරහට යනවා. ඒත්... සමහර රෑවල, නිහඬවම මට හිතෙනවා... එදා... මගේ අත අල්ලගෙන, "මම ඉන්නවා..." කියලා එයා එකම එක පාරක් කිව්වා නම්... අදත් මගේ හිතේ මේ තරම් නිහඬ හිස් තැනක් ඉතුරු වෙන්නෙ නැති වෙයි කියලා. සමහර රෑවල... මම පරණ chats බලන්නෙ නෑ. Photos බලන්නෙත් නෑ. ඒත්... මතකවලට Gallery එකක් ඕන වෙන්නෙ නෑ. එක සුවඳක්... එක සින්දුවක්... එක පාරක් ගිය පාරක්... ඒ ඇති. හිත ආයෙත් ඒ පරණ දවසටම ගෙනියන්න. ඒ වෙලාවට මට තේරෙනවා... සමහර තුවාල සනීප වෙන්නෙ නෑ. අපි ඉගෙන ගන්නෙ, ඒ තුවාලත් එක්ක ජීවත් වෙන්න විතරයි. ඒත්... එක ප්‍රාර්ථනාවක් අදටත් මගේ හිතේ තියෙනවා. මම විඳපු ඒ නිහඬ දුක, මම ඇත්තටම ආදරේ කරන කිසිම කෙනෙක්ට කවදාවත් විඳින්න සිද්ධ නොවෙන්න කියලා. මොකද... තනිකම කියන්නෙ කාමරේ තනිවෙන එක නෙවෙයි. මුළු ලෝකයක් ඉස්සරහ හිනාවෙලා ඉඳගෙනත්... හිත ඇතුළෙන්, "අද එකම එක කෙනෙක්... මගේ ළඟ හිටියා නම්..." කියලා හොරෙන්ම හිතෙන එකයි. ඒ දුක... වචනවලින් සම්පූර්ණයෙන්ම ලියන්න බෑ. ඒක තේරෙන්නෙ... ඒ වගේ රෑවල්, තනියම පහු කරපු මිනිස්සුන්ට විතරයි... 🩶 . . #quotes #apiayehamuwela #slowedandreverb #fyyyyyyyypppppppppppp #onemillionaudition #shenx999 @uvinduayshcharya - @shenx_999