Ataş Begdurdyew :
Yine aynı oda, yine aynı sessizlik...
Gözüm ekranda, içimde koca bir eksiklik.
Söz bende mi? Tamam...
Mavi ışık vuruyor yüzüme, odam buz gibi soğuk,
Sen gittin gideli sesim çıkmıyor, nefesim boğuk.
Kaç gece sabahladım anılarınla baş başa?
Gözyaşım karıştı masamda duran şu boş kadehe, taşa.
Gülüşün kazınmış aklıma, silinmiyor izleri,
Nasıl unutsun bu kalp o derinden bakan gözleri?
Söz bende dediler ama düğümlendi kelimeler,
Nasıl geçer bu acı, nasıl biter bu geceler?
Şimdi uzaklardasın, başka bir gökyüzü altında,
Ben kaldım buralarda, yalnızlığın rıhtımında.
Ne yapsam dolmuyor yerin, inan bu yara çok derin,
Bir kere daha tutsam, neresinde kaldım o ellerin?
2026-07-27 22:02:35