@mdridy801: اخطر الاصابات في كورة القدم 🫣💔 #كرة_القدم_عشق_لا_ينتهي👑💙 #لايك_متابعه_اكسبلور #مشاهدات #مليون_مشاهدة❤ #كورةالقدم_عشق_لاينتهي

المصمم المدريدي
المصمم المدريدي
Open In TikTok:
Region: SD
Tuesday 28 July 2026 14:32:30 GMT
11479
425
10
4

Music

Download

Comments

lamien308joodh0
《🫡jood🖤》 :
انت من وين
2026-07-28 15:22:00
0
user4580383674984
꧁مدريد꧂ :
اللهم صل وسلم على نبينا محمد وعلى آله وصحبه
2026-07-28 20:51:46
0
solyman8153
solyman :
ايه الاصابه ديه
2026-07-28 14:54:01
0
t095139
تــارــيــن♪♠ :
رقم اللاعب67
2026-07-28 21:05:20
0
user4139841403879
براء ورتاني :
اول
2026-07-28 14:52:57
0
mo..gamal01
MO .GAMAL :
😳😳😳
2026-07-29 02:43:25
0
user8492514634803
أم جنات :
😳😳😳
2026-07-28 20:51:03
0
sadani.karara7
SADANI :
❤️❤️❤️
2026-07-28 19:19:12
0
islam0003you
ISLAMYT :
😁😁😁
2026-07-28 15:17:51
0
douz.douz973
mourad_17 :
🥰🥰🥰
2026-07-29 16:01:34
0
To see more videos from user @mdridy801, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

کنفرانس بن همچنان یکی از بحث‌برانگیزترین فصل‌های تاریخ سیاسی افغانستان است. بر اساس روایت‌هایی که از سوی برخی از شرکت‌کنندگان، از جمله جواد ظریف و جیمز دابینز، مطرح شده، این پرسش جدی به وجود می‌آید که آیا سرنوشت افغانستان بر اساس اراده مردم تعیین شد یا بر اساس توافق قدرت‌های خارجی. اگر این روایت‌ها صحیح باشند و اکثریت نمایندگان در مقطعی از مذاکرات از ستار سیرت حمایت کرده بودند، اما در نهایت نتیجه با فشار و توافق بازیگران خارجی تغییر کرد، این موضوع با اصول دموکراسی سازگار به نظر نمی‌رسد. کشوری مانند آمریکا که همواره از دموکراسی، حق رأی مردم و تعیین سرنوشت ملت‌ها سخن می‌گوید، در چنین روایتی با این پرسش روبه‌رو می‌شود که چرا به‌جای واگذاری تصمیم نهایی به مردم افغانستان، در تعیین ساختار سیاسی این کشور نقش مستقیم ایفا کرد. اگر دموکراسی اصل اساسی است، مشروعیت هر نظام باید از صندوق رأی مردم به دست آید، نه از توافق‌های پشت درهای بسته. همچنین عملکرد قسیم فهیم، عبدالله عبدالله و یونس قانونی نیز از نگاه منتقدان با پرسش‌های جدی روبه‌رو است. این سه چهره سال‌ها با شعار جهاد، استقلال افغانستان و برپایی نظام اسلامی مبارزه کردند، اما در کنفرانس بن در روندی حضور یافتند که با مشارکت گسترده قدرت‌های خارجی شکل گرفت. منتقدان می‌پرسند چگونه کسانی که شعار استقلال و حاکمیت ملی می‌دادند، در فرآیندی شرکت کردند که کشورهای متعدد خارجی در تعیین آینده سیاسی افغانستان نقش مؤثر داشتند. از سوی دیگر، برخی تحلیلگران بر این باورند که اختلافات درون جمعیت اسلامی و جبهه پنجشیر صرفاً اختلاف بر سر شیوه اداره کشور نبود، بلکه رقابتی بر سر رهبری سیاسی نیز وجود داشت. در این چارچوب، برخی منتقدان معتقدند قسیم فهیم، عبدالله عبدالله و یونس قانونی تلاش داشتند نفوذ و رهبری سیاسی جریان تاجیک را بیش از پیش در اختیار جناح خود قرار دهند؛  در نهایت، آنچه بیش از هر چیز نیازمند پاسخ است، این پرسش تاریخی است: اگر هدف اصلی جهاد، استقلال افغانستان و تشکیل نظامی مبتنی بر خواست مردم بود، چرا آینده کشور در فضایی رقم خورد که قدرت‌های خارجی در آن نقش تعیین‌کننده داشتند؟ این پرسشی است که همچنان در حافظه سیاسی افغانستان باقی مانده و پاسخ روشن به آن می‌تواند به درک دقیق‌تر یکی از مهم‌ترین مقاطع تاریخ معاصر کشور کمک کند. اگر سرنوشت یک ملت بدون رأی مردم و با دخالت قدرت‌های خارجی تعیین شود، بسیاری از مردم حق دارند این اقدام را خلاف منافع ملی بدانند. و عملکرد قسیم فهیم، عبدالله عبدالله و یونس قانونی در کنفرانس بن است خیانت ملی حسوب می‌شود.
کنفرانس بن همچنان یکی از بحث‌برانگیزترین فصل‌های تاریخ سیاسی افغانستان است. بر اساس روایت‌هایی که از سوی برخی از شرکت‌کنندگان، از جمله جواد ظریف و جیمز دابینز، مطرح شده، این پرسش جدی به وجود می‌آید که آیا سرنوشت افغانستان بر اساس اراده مردم تعیین شد یا بر اساس توافق قدرت‌های خارجی. اگر این روایت‌ها صحیح باشند و اکثریت نمایندگان در مقطعی از مذاکرات از ستار سیرت حمایت کرده بودند، اما در نهایت نتیجه با فشار و توافق بازیگران خارجی تغییر کرد، این موضوع با اصول دموکراسی سازگار به نظر نمی‌رسد. کشوری مانند آمریکا که همواره از دموکراسی، حق رأی مردم و تعیین سرنوشت ملت‌ها سخن می‌گوید، در چنین روایتی با این پرسش روبه‌رو می‌شود که چرا به‌جای واگذاری تصمیم نهایی به مردم افغانستان، در تعیین ساختار سیاسی این کشور نقش مستقیم ایفا کرد. اگر دموکراسی اصل اساسی است، مشروعیت هر نظام باید از صندوق رأی مردم به دست آید، نه از توافق‌های پشت درهای بسته. همچنین عملکرد قسیم فهیم، عبدالله عبدالله و یونس قانونی نیز از نگاه منتقدان با پرسش‌های جدی روبه‌رو است. این سه چهره سال‌ها با شعار جهاد، استقلال افغانستان و برپایی نظام اسلامی مبارزه کردند، اما در کنفرانس بن در روندی حضور یافتند که با مشارکت گسترده قدرت‌های خارجی شکل گرفت. منتقدان می‌پرسند چگونه کسانی که شعار استقلال و حاکمیت ملی می‌دادند، در فرآیندی شرکت کردند که کشورهای متعدد خارجی در تعیین آینده سیاسی افغانستان نقش مؤثر داشتند. از سوی دیگر، برخی تحلیلگران بر این باورند که اختلافات درون جمعیت اسلامی و جبهه پنجشیر صرفاً اختلاف بر سر شیوه اداره کشور نبود، بلکه رقابتی بر سر رهبری سیاسی نیز وجود داشت. در این چارچوب، برخی منتقدان معتقدند قسیم فهیم، عبدالله عبدالله و یونس قانونی تلاش داشتند نفوذ و رهبری سیاسی جریان تاجیک را بیش از پیش در اختیار جناح خود قرار دهند؛ در نهایت، آنچه بیش از هر چیز نیازمند پاسخ است، این پرسش تاریخی است: اگر هدف اصلی جهاد، استقلال افغانستان و تشکیل نظامی مبتنی بر خواست مردم بود، چرا آینده کشور در فضایی رقم خورد که قدرت‌های خارجی در آن نقش تعیین‌کننده داشتند؟ این پرسشی است که همچنان در حافظه سیاسی افغانستان باقی مانده و پاسخ روشن به آن می‌تواند به درک دقیق‌تر یکی از مهم‌ترین مقاطع تاریخ معاصر کشور کمک کند. اگر سرنوشت یک ملت بدون رأی مردم و با دخالت قدرت‌های خارجی تعیین شود، بسیاری از مردم حق دارند این اقدام را خلاف منافع ملی بدانند. و عملکرد قسیم فهیم، عبدالله عبدالله و یونس قانونی در کنفرانس بن است خیانت ملی حسوب می‌شود.

About