ნაცარქექია III – სათავგადასავლო ფენტეზი
მარადისობის წიგნი
თავი XII – ჩუმი სამეფო
ავტორი: ჯაბა დადიანი
შავი ზღვის შუაგულში აღმართული კუნძული უჩვეულო სიჩუმით სუნთქავდა.
ნაცარქექია ნავით მიუახლოვდა მის ნაპირს.
არც ტალღების ხმა ისმოდა.
არც თოლიების.
არც ქარის.
მხოლოდ მძიმე, უცნაური დუმილი.
როგორც კი ნაპირზე ფეხი დადგა, ჰაერში უხილავმა ძალამ ჩურჩულით წარმოთქვა:
— აქ ყველა ერთნაირად ფიქრობს…
მის წინ ფართო გზა გაიშალა.
გზის ორივე მხარეს იდგნენ ადამიანები.
მათ თვალებში არც სიხარული ჩანდა, არც სევდა.
ყველა ერთნაირი ნაბიჯით დადიოდა.
ერთნაირად იღიმოდა.
ერთნაირი სიტყვებით ესალმებოდა ერთმანეთს.
თითოეულს ხელში ერთი და იგივე ვერცხლისფერი წიგნი ეჭირა.
ნაცარქექიამ ერთ მოხუცს ჰკითხა:
— რა ჰქვია ამ ქალაქს?
მოხუცმა ერთნაირი, უცვლელი ხმით უპასუხა:
— სრულყოფილი სამეფო.
— აქ ყველა ბედნიერია.
— აქ არ არსებობს კამათი.
— აქ არ არსებობს შეცდომა.
— აქ არ არსებობს არჩევანი.
ნაცარქექიას გულში უცნაური სიცივე ჩაეღვარა.
⸻
ქალაქის შუაგულში უზარმაზარი კოშკი იდგა.
მის წვერზე დაკიდებული იყო ბროლის ზარი.
ყოველ საათში ზარი რეკავდა.
როგორც კი მისი ხმა გაისმოდა, ადამიანები ადგილზე ჩერდებოდნენ.
ერთდროულად ხსნიდნენ წიგნებს.
და ერთსა და იმავე წინადადებას იმეორებდნენ:
„ერთი აზრი — ერთი სამყარო.“
ამ დროს ნაცარქექიამ პატარა გოგონა დაინახა.
ის სხვებისგან განსხვავებით, წიგნს არ კითხულობდა.
ჩუმად ცას უყურებდა.
ნაცარქექია მიუახლოვდა.
— როგორ გქვია?
გოგონამ ჩურჩულით უპასუხა:
— ანა.
— რატომ არ კითხულობ წიგნს?
გოგონამ შიშით მიმოიხედა.
— იმიტომ…
რომ კითხვები მაქვს.
— მაგრამ აქ კითხვების დასმა აკრძალულია.
⸻
იმავე წამს ზარი კვლავ ჩამოჰკრეს.
ყველა ადამიანი გაშეშდა.
2026-07-29 05:45:24
0
To see more videos from user @mel0mani, please go to the Tikwm
homepage.