𝓜🧸 :
Hesabsız idi bu sevgi, nə sabahı fikirləşdim, nədə başıma nə gələr deyə ölçüb biçdim. Qəlbimdə nə varsa qorxmadan qoydum önünə. Özümü gizlətmədim, əskiltmədim, olduğum kimi gəldim. Sevmək budursa mən səni tamda belə sevdim. Səhvlərim oldu bəlkə ama saxta olmadım, rola girmədim, yarım sevmədim, qaçmadım. Bəzən kəlimələrim bəs etmədi sənə, bəzən susdum ama bil ki, susduğum hər anın içində belə sən var idin. Sənə öyrəşmək asan oldu, çünki qəlbim səni heç yad saymadı ama səndən vazkeçmək, bax o insanın çiyinlərinə dünyanın ən ağır yükünü yüklənməsi kimi idi. İnsan ən çox, ən çox öyrəşdiyi yoxluğla sınanırmış, bunu səndən sonra öyrəndim. Bəlkə əskik sevdim, bəlkə səhv zamanda, bəlkədə çox dərin ama səni sevməkdən heç peşman olmadım, gözlərim dolursa səbəbi peşmanlığ deyil. Zaman keçəcək, bilirəm. Günlər axacaq, həyat məndən güclü olmağımı istəyəcək, məndə davam edəcəm ama içimdə səndən qalan bir yer həmişə əskik qalacağ. Bəzi mahnılar yarım bitəcək, bəzi gecələr uzun çəkəcək, çoxluğun içində bir anda tək hiss edəcəm çünki insan ən çox sevdiyi insanın yoxluğunda yalnız qalır. Sənə deyə bilmədiyim cümlələr var, dilimin ucunda qalıb geri qayıdan cümlələr var. Dilimin ucunda qalıb “indi yeri deyil” dediyim cümlələr. Bəlkə desəydim heç birşey dəyişməyəcəkdi, bəlkədə hərşey ama artığ ehtimalların belə can yandırmadığı bir nöqtədəyəm. Ardımda yarım cümlələr, deyilməmiş kəlimələr, gecələrə sığmayan düşüncələr buraxıram. Bəlkə bir gün adımı eşitdiyində qəlbində balaca bir sızı olar bəlkədə heç olmaz. Ama bilki sən mənim içimdə həmişə bir “kaşki” olarağ qalacağsan.(tamda dənizə danışılacaq sözlərdi))
2026-07-29 17:46:17