Bober :
Samotność to paradoks. Komfort w poczuciu dyskomfortu. Dużo czasu na to, aby myśleć o tym jak masz dużo czasu. Samotność jest pełna spokoju, który potrafi wywoływać niespokojne myśli o strachu przed spędzeniem reszty życia w samotności. To wolność, która wpędza w niewolę swoich własnych uczuć i emocji, które kłębią się w środku, bo nie ma ich z kim rozładować. Samotność to paradoks, bo niby jesteśmy silnie społecznymi zwierzętami, które zaczynają i kończą swój żywot same. Sami się rodzimy, sami odchodzimy, bo nawet, jeśli ktoś jest przy nas, to nie ma go wtedy w nas, nikt nie siedzi nam w głowach i nie odchodzi razem z nami, odchodzimy sami. Gdzieś w głębi jesteśmy i zawsze będziemy samotni, bo tak działa ten świat, chociaż próbujemy sobie to rekompensować ucieczkami w chwilowe uciechy i uniesienia. Paradoks.
2026-08-01 10:04:19