@sok.sivenh: កូនកំលោះ​ក្នុង​រណ្តៅ​ភ្លើង​ ភាគ6 "សមមុខ​ណាស់" "សប្បាយណាស់មែនទេ"​ស៊ុង​ ហ៊ុនចាប់ក្រដាស់នោះមើលហើយសួរ "ត្រូវហើយឃើញមនុស្សសំរាមដូចឯងត្រូវបកអាក្រាតយើងវាសប្បាយចិត្ត" "សង្វេកណាស់"​មិននាងម្នាក់ក៏និយាយឡើងមកបែបមើលងាយ "បិទមាត់របស់ពួកឯងទៅ ស៊ុង​ ហ៊ុនកុំខ្វល់អី"​ជុង​ វ៉ុនអង្រួនដៃតិចៗក្នុងន័យលួងលោម "ខ្ញុំមិនអីទេ​ ទោះគ្មានប៉ាម៉ាក់ តែខ្ញុំមិនធ្វើខ្លួនដូចមនុស្សគ្មានអ្នកណាស្តីប្រដៅនោះទេ ខ្លាចគេថាយ៉ាប់ជាងក្មេងអនាថា" "​ផាំង.... ស៊ុង​ ហ៊ុនឯងចង់យ៉ាងមិច?"​ឆេអា ក្រោកឡើងទះតុផាំងសម្លក់មុខ ស៊ុង​ ហ៊ុនទាំងខឹង "​មិនចង់យ៉ាងមិចទេ គ្រាន់តែចង់អង្គុយរៀនឲបានស្រួលបន្ទិចប៉ុណ្ណោះ" "​ដូចឯងមិនសមរៀននៅទីនេះទេ ក្មេងសំរាមវាគួរនៅកន្លែងសំរាមទើបត្រូវ" "​បើអញ្ចឹងកុំមកនៅជិតមនុស្សសំរាមដូចខ្ញុំនាំតែអារម្មណ៍អត់ល្អ"នាយតូចខាំមាត់សង្កត់ចិត្តព្រោះគេមិនចង់បង្កបញ្ហាដល់អ៊ុំស្រីឡើយ​ យ៉ាងណាត្រូវតែទ្រាំ ទ្រាំឲបាន.... "..... "ឆេអាមិនតបតែនាងគុំទុកប្រាប់ចុះបើនាងស្អប់ហើយនាងនឹងស្អប់មួយជីវិត.... គ្រីងៗ.... កណ្តឹងចេញទៅផ្ទះ ក្រោយពេលដែរពួកគេអង្គុយរៀនអស់មួយព្រឹក! ស៊ុង​ ហ៊ុនបោះជំហានញាប់ជើងដើរចេញពីសាលាឡើយគេមិនសង្ឃឹមថាមានអ្នកណាមកទទួលឡើង​ ជាពិសេសហុី សឿង​ ដូច្នេះត្រូវត្រឡប់ទៅផ្ទះកាន់តែលឿនកាន់តែល្អ "ស៊ុង​ ហ៊ុនៗ"​ជុងវ៉ុន​ នាយតូចប្រឹងហៅនឹងរត់តាមដែរតែតាមមិនទាន់ "ជុង​ វ៉ុនមិត្តឯងទៅណាហើយ?"​ស្រាប់តែjayសួរនាយតូចដោយសំឡេងស្រទន់ ធ្វើឲនាយតូចភ្លឹកម្តងទៀតហើយ "និយាយ​ពី​ ស៊ុង​ ហ៊ុនមែនទេសិស្សច្បង" "អឺ.... " "គេទៅបាត់ហើយ រត់លឿនខ្លាំងណាស់ ខ្ញុំហៅមិនទាន់ទេ" "រត់ទៅតាមផ្លូវហ្នឹងឫ" "បាទ!" "អរគុណ"​គេញញឹមដាក់នាយតូចបន្ទិចមុននឹងចេញកង់ទៅ តែអ្នកដែរត្រូវគេញញឹមដាក់បែរជាភ្លឹកសម្លឹងគេឥតឈប់សោះ "ជុង​ វ៉ុន​ឆាប់ឡើង​ទៅផ្ទះ"​លោក​ យ៉ាងមកទទួលនាយតូចទៅផ្ទះវិញព្រោះមេឃចាប់ផ្តើមងងឹតរកភ្លៀងហើយ "​បាទ​ លោកប៉ា"នាយតូចក៏រត់ទៅឡើងឡានបាត់ ឈូ.... តំណក់ទឹកភ្លៀងជាច្រើនតំណត់ស្រក់ចុះមកយ៉ាងច្រើនលាយឡំជាមួយខ្យល់កន្រ្ទាក់យ៉ាងខ្លាំង! ស៊ុង​ ហ៊ុន ប្រឹងរត់កាត់បណ្តោយផ្លូវដែរស្ងាត់ជ្រងុំដែរមានភ្លៀងធ្លាក់មកឥតឈប់ នាយតូចអោបកាតាបយ៉ាងណែនរួចប្រឹងរត់ទៅមុខជើងឡើងញាប់ស្អេកមើលសឹងតែមិនទាន់ "​ស៊ុង​ ហ៊ុន"​នាយជិះកង់មកទាន់ក៏ស្រែលហៅឲនាយតូចឈប់សិន "សិស្សច្បងjay"​នាយតូចសប្បាយចិត្តពេលឃើញអ្នកស្គាល់គ្នាក្នុងស្ថានភាពបែបនេះ "អ្នកផ្ទះមិនមកទទួលទេ?" "អត់ទេ​ ប្រហែលភ្លៀងខ្លាំងពេក"​នាយតូចស្រែកប្រណាំងនឹងសំឡេងភ្លៀងប្រាប់នាយ "ចាំខ្ញុំជូនឯងទៅ​ ឡើងមក"​គេទះរានកង់ខាងក្រោយឲនាយតូចឡើង "កុំនៅអេះអុញ ប្រយ័ត្នឈឺ" "អឺម...."​នាយតូចដោយមិនចង់គិតយូរក៏យល់ព្រមឡើង ព្រមទាំងកាន់ឆ័ត្រទទូឲគេ "រួចរាល់ហើយមែនទេ? "នាយងាកមកសួរបញ្ជាក់ "​បាទ​ រួចហើយ" "​OK let's go!" jayចាប់ផ្តើមធាក់កង់យ៉ាងលឿនក្រោមតំណត់ទឹកភ្លៀងដោយទឹកមុខញញឹម "រងារទេ?" "តិចៗចុះបងវិញ?" "ធម្មតាទេ បែបនឹងញឹកញាប់ហើយ" "អូហ៍"ស៊ុង​ ហ៊ុនសឹងតែមិនជឿរ "ជិះហាលភ្លៀង ជាបទពិសោធន៍មួយ អ្នកធ្លាប់សាកបានដឹង"នាយនិយាយប្រាប់នាយតូចទាំងញញឹម នៅពេលដែរពួកគេជិះបណ្តើរនិយាយគ្នាបណ្តើរនោះក៏មានឡានទំនើបមួយកំពុងបើកយ៉ាងលឿនស្ថិននៅពីក្រោយពួកគេ! ហុី សឿងដែរនាយបើកឡានមកតាមក្រោយពេលឃើញនាយតូចហើយធ្វើឲគេខឹងស្អប់លើសដើម ទើបគេមានបំណងបើកជាន់ទឹកនៅតាមផ្លូវនោះឲខ្ទាត់ចំពួកគេទាំងពីតែម្តង.... ឆាច់!!! ពួកគេទាំងពីទទឹកជោគតែម្តង jayឈប់កង់ដើម្បីយកដៃច្បូតទឹកចេញពីមុខ ឯអ្នកបង្ករឿងក៏បើកឡានចេញទៅបាត់! ស៊ុង​ ហ៊ុនគេមើលដឹងថាជាឡានអ្នកណា​ ទើបបានត្រឹមតែទម្លាក់ទឹកមុខចុះ " បងjay យ៉ាងមិចហើយ?" "មិនអី​ទេ​ ថ្ងៃនេះបទពិសោធន៍មិនសូវល្អសោះ ចុះឯងវិញ?" "ខ្ញុំ​មិនអី​ស្រាប់ហើយ​ សុំទោសបងjay" "សុំទោស?" "ព្រោះតែខ្ញុំទើបបងទទឹកបែបនេះ" "ការពិតខ្ញុំមានចេតនាមកតាមឯងទេ ទទឹកក៏មិនមែនជាកំហុសឯងដែរ" "តាមខ្ញុំ?" "អឺ​ ខ្ញុំសុំទោសឯងជំណួសឆេអាផង ខ្ញុំដឹងថាគេរករឿងឯង ហើយព្រឹកមិញនេះក៏ខ្លាំងដៃណាស់ដែរ"​នាយនិយាយប្រាប់ដោយមិនលាក់បាំង ខ្មាស់គេណាស់ដែរមានប្អូនស្រីបង្ករឿងមិនឈប់បែបនេះ "​មិនអីទេ​ គ្មានអីនោះទេ"ស៊ុង​ ហ៊ុនព្យាយាមញញឹម "​មិនបាច់កហុកទេ ឆេអា​ យ៉ាងមិចខ្ញុំជាបងដឹងច្បាស់ណាស់ នាងបង្ករឿងអីក៏លាក់ខ្ញុំមិនជិតដែរ កុំខូចចិត្តនឹងសម្តីនាងអី ស៊ុង​ ហ៊ុនយ៉ាងណាខ្ញុំសុំទោសពិតមែនដែល ឆេអាមិនចេះគិតនិយាយបែបនេះ" "ខ្ញុំ​មិនអី​ពិតមែន​បងកុំបារម្ភអី​ យ៉ាងណាវាជាការពិត" "​ខ្ញុំដឹងសម្តីទាំងនោះវាប៉ះពាល់ផ្លូវអារម្មណ៍ឯងណាស់" "​ការពិតក៏ប៉ះពាល់ផ្លូវអារម្មណ៍ខ្លះដែរពេលមិនមានម៉ាក់ប៉ាន​ ប៉ុន្តែរស់នៅបែបនេះយូរទៅក៏សុំានឹងសភាពបែបនេះហើយដែរ"នាយតូចនៅតែព្យាយាមញញឹមទាំងឈឺចាប់ jayនាយងាកមកមើលមុខនាយតូចដោយក្តីអាណិតនាយទើបតែបានជួបគេសឡតែហាកបីដូចជាមាននិស្ស័យដូចធ្លាប់ស្គាល់គ្នាពីមុនមកចឹង ក្នុងចិត្តក៏អាណិតស្រឡាញ់នាយប្លែក "​ខ្ញុំអាចធ្វើជាបងប្រុសឯងបានទេ បើឯងមិនប្រកាន់ទេ សន្យាថានឹងធ្វើជាបងប្រុសឯងរហូតទៅ"គេមិនមែននិយាយលួងលោមឲគេសប្បាយចិត្តទេតែគេមានអ្វីម្យ៉ាងបណ្តាលឲគេចង់ធ្វើបែបនេះ "បង.... បងប្រុសហ្អ?" នាយតូចបើកភ្នែកធំព្រោះភ្ញាក់ផ្អើលនឹងពាក្យនាយនិយាយមុននេះ

Sok Sivenh

Open In TikTok:

Region: KH

Saturday 01 August 2026 11:14:15 GMT