✨TINA✨ :
τα ίδια ακριβώς περνούσα, ούτε ένα παιδάκι δεν μου μιλούσε και να μου μιλούσε με κορόιδευε, δεν είχα κάτι περίεργο πάνω μου, το χειρότερο ήταν ότι οι γονείς μου ήταν αδιάφοροι και η δασκάλα εξίσου ίδια με τα παιδιά, μία φορά κιόλας θυμάμαι πήρα το θάρρος και πήγα στο γραφείο του διευθυντή να τα πω για να με βοηθήσουν, γέλασαν μαζί με τη δασκάλα μου και με έδιωξαν,μέχρι και την πρώτη γυμνασίου που είχα πάνω-κάτω τα ίδια παιδιά ζούσα μία κόλαση,έμεινα στην ίδια τάξη επίτηδες και τη δεύτερη χρονιά της α γυμνασίου μέχρι να τελειώσω το σχολείο πέρασα πολύ καλά,άλλαξα ταυτόχρονα και εγώ, πιο μεγάλη, πιο δυναμική,εξωτερικές παρέες, αλλά κάποια πράγματα έμειναν μέσα μου,μου δημιούργησε πολλά προβλήματα στο μεγάλωμα μου,πολλά ψυχολογικά να λύσω και να διαμορφωθώ και στο θέμα της σχέσεις μου με το σχολείο θα μπορούσα να έχω φτάσει πιο ψηλά γιατί ήμουν ένα πανέξυπνο παιδί αλλά δεν το έκανα γιατί μισούσα σε εισαγωγικά το σχολείο και δεν είχα κάποιο στήριγμα. οι γονείς δυστυχώς στο κομμάτι του σχολείου και το τι γίνεται εκεί δεν μπορούν να κάνουν και πολλά μόνο στο ψυχολογικό κομμάτι να σε βοηθήσουνε εντός σπιτιού δυστυχώς,οι εκπαιδευτικοί από την άλλη διαλέγουν αυτό το επάγγελμα και θεωρώ ότι είναι αναγκασμένοι και είναι οι μόνοι που μπορούν να το εξαλείψουν όλο αυτό μέσα στο σχολείο, αλλά δυστυχώς δεν έχουμε εκπαιδευτικούς έχουμε κοπρόσκυλα του δημοσίου με πολλά ψυχολογικά.
2026-08-01 17:05:06