@fidelio192: İnsan, en büyük yanılgılarını çoğu zaman bilgisiz olduğu dönemlerde değil; artık gerçeği bütünüyle kavradığına inandığı anlarda yaşar. Çünkü öğrenmeye açık bir zihin hata yapabilir, ancak hatasını fark ettiğinde gelişebilir. Buna karşılık, kendini sorgulamayı bırakan ve bildiklerini mutlak doğru kabul eden bir zihin, yanlışlarını da doğruymuş gibi savunmaya başlar. Bu yüzden cehaletin en tehlikeli biçimi, bilgisizlik değil; bilgisizliğin bilgelik kılığına bürünmesidir. Kişi artık öğrenmeye ihtiyaç duymadığını düşündüğü anda gelişimi durur. Gerçek bilgelik ise her şeyi bildiğini iddia etmekte değil, her zaman öğrenilecek yeni bir şey olduğunun farkında olmaktadır.