@ainur_tiflo: Көз көрмейтін балалардың бойында қорқыныш сезімі жиі кездеседі. Олар кез келген жаңа заттан, күтпеген қатты дыбыстан, қоршаған ортадағы өзгерістерден немесе бейтаныс жерден қорқуы мүмкін. Әсіресе, ақ таяқпен өздігінен жүргенде үлкен ғимараттарда, алаңдарда, жаңа ортада немесе бұрын болмаған орындарда қорқыныш сезімі күшейеді. Мұның басты себебі – көзі көрмейтін балалардың қоршаған ортаны визуалды түрде қабылдай алмауы. Олар ақпаратты жанасу, есту және басқа сезім мүшелері арқылы біртіндеп жинайды. Ақпарат толық болмағандықтан, олардың бойында белгісіздік пайда болады. «Құлап қалмаймын ба?», «Сүрініп кетпеймін бе?», «Бір нәрсеге соғылып қалмаймын ба?» деген ойлар олардың алаңдаушылығын арттырады. Осындай сәттерде балаға ең үлкен қолдауды ата-анасы мен мұғалімдері көрсете алады. Баланың қорқынышын жоққа шығармай, оны бірге жеңуге көмектесу маңызды. Оның бойына сенім ұялату керек. Мысалы: «Мен жаныңдамын», «Бірге өтеміз», «Қорықпа, қолыңнан келеді», «Сен мұны жасай аласың» деген сөздер балаға үлкен күш береді. Жаңа ортаға барған кезде баланы бірден жалғыз жібермей, алдымен бірге зерттеген дұрыс. Балаға қоршаған ортаны танып-білуге мүмкіндік беріп, қажет кезде қолдау көрсету керек. Бірақ ең маңыздысы – оның орнына бәрін жасап бермеу. Балаға өз бетімен әрекет етуге мүмкіндік берген сайын, оның сенімі артып, қорқынышы біртіндеп азаяды. Дәл осындай тәжірибелер арқылы бала өз мүмкіндігіне сенуді және қоршаған ортада еркін қозғалуды үйренеді

Ainur_tiflo

Open In TikTok:

Region: KZ

Monday 03 August 2026 14:39:29 GMT